گناهان کبیره عبارت‌اند از آنچه که خداوند و پیامبرش در قرآن و سنت حرام کرده‌اند، افزون بر آنچه که از صحابه و تابعین روایت شده است. خداوند متعال به کسی که از گناهان کبیره دوری کند وعده می‌دهد که گناهان صغیره‌اش را می‌بخشد. خداوند عزیز می‌فرماید: {اگر از گناهان بزرگی که از آن‌ها نهی شده‌اید دوری کنید، بدی‌هایتان را از شما می‌زداییم و شما را به جایگاهی گرامی درمی‌آوریم.} (النساء: ۳۱)

Major sins are defined as what is forbidden by Allah and His Messenger in the Qur'an and the Sunnah in addition to what is narrated on the authority of early Muslims. Allah, the Most high, promises whoever avoids the major sins to expiate his minor sins. Allah, the Almighty says, {If ye (but) eschew the most heinous of the things which ye are forbidden to do, we shall remit your evil deeds, and admit you to a gate of great honour.} (An-Nisaa :31)

در این متن، الله متعال همچنین به کسی که از گناهان کبیره دوری کند وعده می‌دهد که او را به بهشت وارد خواهد کرد.

In this text, Allah, the Most High, also promises whoever avoids the major sins to admit him to Paradise.

الله، تبارک و تعالی می‌فرماید: {و کسانی که از گناهان بزرگ و زشتکاری‌ها دوری می‌کنند، و هنگامی که خشمگین می‌شوند، آنان نیز عفو می‌کنند؛} (الشورى: ۳۷)

Allah, the Almighty says, {Those who avoid the greater sins and indecencies, and when they are angry even they forgive;} (Ash-Shura:37)

قرآن کریم همچنین می‌فرماید: {آنان که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌کنند، جز خطاهای کوچک، همانا پروردگارت دارای آمرزش گسترده است.} (النجم: ۳۲)

The Qur'an also states, {Those who avoid great sins and indecent deeds, save lesser offences, verily thy Lord is ample in forgiveness.} (An-Najm:32)

پیامبر ﷺ فرمودند: «نمازهای پنجگانهٔ واجب، و از یک نماز جمعه تا نماز جمعهٔ بعد، و از یک رمضان تا رمضان بعد، کفارهٔ گناهانی هستند که میان آنهاست، تا زمانی که گناهان کبیره را مرتکب نشوی.»1

The Prophet (pbuh) said, "The five prescribed Prayers, and from one Friday Prayer to another and from Ramadan to another entail forgiveness for what is between them as long as you do not commit the major sins.”1

ما مکلّف هستیم که دربارۀ گناهان کبیره بیاموزیم، تا مسلمانان از آنها پرهیز کنند. عالمان علوم شرعی دربارۀ شمار گناهان کبیره اختلاف نظر دارند. گفته شده که تنها هفت گناه کبیره است، به دلیل سخن پیامبر ﷺ: «از هفت گناه هلاککننده بپرهیزید: شریک قرار دادن برای خدا، جادوگری، کشتن انسانی که خداوند کشتنش را حرام کرده، مگر به حق، خوردن ربا، تصرف در مال یتیم، گریختن از میدان جنگ، و متهم کردن زنان پاکدامن و بیخبر و مؤمن به زنا.» ﷺ 1

We are obliged to learn about what the major sins are, so that Muslims may avoid them. Scholars of Sacred knowledge are of different opinions about the number of the major sins. It is argued that they are only seven owing to the Prophet's (pbuh) saying, "Avoid the seven heinous sins: Worshipping others with Allah, sorcery, taking a life which Allah has made sacred except in the course of justice, devouring usury, appropriating the property of the orphan, fleeing from the battlefield, and charging believing women, unmindful though innocent, with adultery.” 1

ابن عباس بر این باور است که احتمالاً آن‌ها هفتاد تا به شمار می‌آیند، نه هفت. این دیدگاه درستی است، زیرا در حدیث، مقصود شمارش دقیق نیست.

Ibn Abbas holds that they are likely counted as seventy not seven. That is a good point of view because enumeration is not intended in the Hadith.

در واقع، هر گناهی که یا تهدید به عذاب در آخرت داشته باشد که صراحتاً در قرآن یا حدیث ذکر شده، یا کیفر شرعی معینی (حد) داشته باشد، یا موجب لعنت خداوند و پیامبر او ﷺ شود، گناه کبیره نامیده می‌شود. باید در نظر داشت که برخی از گناهان کبیره از برخی دیگر زشت‌ترند. این به آن دلیل است که پیامبر ﷺ شرک (شریک قرار دادن دیگران برای خداوند) را در شمار آن‌ها آورده است، زیرا مشرک در آتش جاویدان عذاب خواهد دید و هرگز بخشیده نخواهد شد.

As a matter of fact, any sin entailing either a threat of punishment in the Hereafter explicitly mentioned by the Qur'an or Hadith, a prescribed legal penalty (Hadd), or being accursed by Allah or His Messenger (pbuh) is called a major sin. We have to bear in mind that some major sins are most heinous than another. This is because the Prophet (pbuh) has enlisted Shirk (worshipping others with Allah) though a polytheist will suffer eternal torture in Fire and will never be forgiven.

الله، تعالی، می‌فرماید: {إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ} (النساء: ۱۱۶)

Allah, the Almighty, says, {Allah forgiveth not (the sin of) joining other gods with Him, but He forgiveth whom He pleaseth other sins than .} (An-Nisa:116)