اللہ تعالیٰ فرماتا ہے: {بے شک اللہ کے بندوں میں سے صرف علم والے ہی اس سے ڈرتے ہیں، بے شک اللہ غالب ہے، بڑا بخشنے والا ہے۔} (فاطر: 28)

Allah Most High says, {Those truly fear Allah among His servants who have knowledge, for Allah, is Exalted in Might, oft- Forgiving.} (Fatir: 28)

این آیه آشکارا به دانشمندانی اشاره دارد که با خداوند متعال آشنایی دارند. ابن عباس گفت: «منظور کسانی‌اند که به عظمت، جلال و قدرت الله آگاهی کامل دارند و از او بیش از همه مردم دیگر می‌ترسند.» مجاهد و الشعبی گفتند: «اهل علم کسانی‌اند که از الله می‌ترسند.» الربیع افزود: «هر کس از الله نترسد، هرگز سزاوار آن نخواهد بود که عالم شمرده شود.» و الله متعال فرموده است: {کسانی که نشانه‌های روشنی را که فرو فرستادیم و هدایت را، پس از آنکه آن را برای مردم در کتاب روشن ساختیم، پنهان می‌دارند، لعنت الله و لعنت لعنت‌کنندگان بر ایشان باد.} (البقره: ۱۵۹)

This verse clearly refers to the scholars who are acquainted with Allah, Most High. Ibn `Abbas said, "What is meant, are those who are well acquainted with Allah's Might, Dignity and Power and (will) fear Him more than all other people." Mujahid and AI-Sha'bi said, "The men of knowledge are those who fear Allah." AI-Rabi' said further, "Whoever has no fear of Allah, he will never be decreed to be a scholar." Allah Most High also said, {Those who conceal the clear signs we have sent down, and the Guidance, after we have made it clear for the people in the Book, on them shall be Allah's curse and the curse of those entitled to curse.} (AI-Baqarah: 159)

این آیه به عنوان نکوهشی نسبت به دانشمندان یهودی نازل شد. «نشانه‌های روشن» به احکام الهی، قوانین و کیفرهای الهی اشاره دارد.

This verse was revealed as a condemnation to the Jewish scholars. The clear signs refer to the Divine prescriptions, rules and penalties.

{الهدى} به معنای پیشگوییها و ویژگیهای محمد ﷺ در کتابشان است. {بعد از آنکه آن را برای مردم روشن کردیم} به بنیاسرائیل اشاره دارد. {الکتاب} به تورات اشاره دارد. {بر آنها} یعنی کسانی که حقیقت را پنهان میکنند. {و لعنت لعنتکنندگان} به همه آفریدگان جز جن و انس اشاره دارد، چنانکه ابن عباس (رضی الله عنه) گفته است. ابن مسعود گفت: «وقتی دو مسلمان به لعنت یکدیگر بپردازند، لعنتشان به یهودیان و مسیحیانی بازمیگردد که پیشگوییها و ویژگیهای محمد ﷺ را در کتابهایشان پنهان میکنند.» افزون بر این، الله متعال میفرماید: {و چون خداوند از اهل کتاب پیمان گرفت که آن را برای مردم آشکار کنند و پنهانش ندارند، اما آن را پشت سر خود افکندند و در برابر آن بهای ناچیزی خریدند؛ چه بد معامله‌ای کردند.} (آل عمران: ۱۸۷)

{The Guidance} means the prophecies of Muhammad (pbuh) and his features in their book. {After we have made it clear for the people} refers to the children of Israel. {The Book} refers to the Torah. {On them} means those who conceal the truth. {And the curse of those who are entitled to curse} refers to all of creation except jinn and mankind as Ibn 'Abbas (may Allah be pleased with him) stated. Ibn Mas'ud said, "When two Muslims indulge in cursing, their curse would return to the Jews and the Christians who conceal the prophecies of and features of Muhammad (pbuh) in their books." Moreover, Allah Most High states, {And remember Allah took a covenant from the people of the Book, to make it known and clear to mankind, and not to hide it, but they threw it away behind their backs, and purchased with it some miserable gain! And vile was the bargain they made.} (Al-Imran: 186)

الواحدی گفت: «این آیات دربارهٔ یهودیان مدینه نازل شد که خداوند به آنان فرمان داده بود که پیشگوییها، ویژگیها و رسالت محمد ﷺ را، چنانکه در کتابشان، یعنی تورات، آمده است، آشکار سازند.»

Al-Wahdi stated, "These verses were revealed concerning the Jews of Medina whom Allah commanded to publicize the prophecies, features and the mission of Muhammad (pbuh) as stated in their Book, the torah.

{برای اینکه برای مردم روشن و آشکار شود،} به پیمان خداوند با دانشمندان یهود اشاره دارد که باید آنچه را در کتابشان بود برای مردم روشن کنند، از جمله بشارت‌های محمد ﷺ، چنان‌که الحسن البصری گفته است. {اما آن را پشت سر خود انداختند} ابن عباس (رضی الله عنهما) گفت: «آنان پیمان خود را شکستند.» {و در برابر آن بهای ناچیزی به دست آوردند!} آنان سودهای بی‌ارزش و پست را بر بیان حقیقت ترجیح دادند. {و چه بد معامله‌ای کردند.} ابن عباس (رضی الله عنه) گفت: «آنان معامله‌ای بد کردند و جز زیان و هلاکت سودی نبردند.» رسول خدا ﷺ فرمود: «کسی که دانش شرعی را برای به دست آوردن متاع دنیا بجوید، بوی بهشت را هرگز نخواهد بویید.» 1

{To make it known and clear to mankind,} refers to Allah's Covenant with the Jewish scholars to make clear to the people what was in their book, including the prophecies of Muhammad (pbuh) as AI-Hasan stated {But they threw it away behind their backs} Ibn `Abbas (may Allah be pleased with them both) said, "They broke their commitment" "And purchased with it some miserable gain!" They preferred valueless and mean interests over explaining the truth. {And vile was the bargain they made.} Ibn 'Abbas (may Allah be pleased with him) commented, "They made a miserable trade and gained nothing except loss and damnation." The Messenger of Allah (pbuh) declared, "Will never smell the fragrance of Paradise, the one who seeks sacred knowledge for the sake of worldlygain.” 1

حدیثی که ابوهریره (رضی الله عنه) روایت کرده و پیش‌تر ذکر شد، بیان می‌کند که یکی از سه نفری که به آتش جهنم کشیده می‌شوند، کسی است که دانش را به این قصد فراگرفت که مردم او را عالم بخوانند.

The hadith reported by Abu Hurairh (may Allah be pleased with him),that was previously mentioned, explained that one of the three men who would be dragged to Hell-fire is the person who sought knowledge in order that people would call him a scholar.

علاوه بر این، رسول الله ﷺ فرمودند: «هر کس دانش مقدس را بجوید تا با علما مباهات کند، با نادانان مجادله نماید، یا دل مردم را به دست آورد، به جهنم خواهد رفت.»2

Furthermore, the Messenger of Allah (pbuh) said, "Anyone who seeks sacred knowledge to vie with scholars, argue with fools, or win people's hearts will go to Hell.”2

او نیز فرمود: «هر کس که از مسئله‌ای علمی پرسیده شود و آن را پنهان کند، روز قیامت با لجامی از آتش مهار خواهد شد.» ﷺ3

He (pbuh) also said, "Whoever is asked about an issue of knowledge, and conceals it, on the Day of Judgment he would be held by a rein of fire.”3

به همین سان، پیامبر خدا ﷺ به درگاه الله چنین دعا می‌کرد: «ای الله! از علمی که سودی ندارد به تو پناه می‌برم.»4

By the same token, the Messenger of Allah (pbuh) used to supplicate to Allah saying, "0 Allah! I seek refuge in you from knowledge which is of no use.”4

او نیز فرمود: «هر کس دانشی را جز برای خشنودی الله بجوید، باید جایگاه خود را در آتش جهنم انتظار بکشد.» ﷺ5

He (pbuh) also said, "Whoever seeks knowledge other than for the sake of Allah, let him await his abode in Hell-fire.”5

ابن مسعود (خدا از او خشنود باد) گفت: «هرچه دانشمند بر طبق دانش خود رفتار نکند، این دانشمند متکبرتر خواهد بود.» از ابوامامه (خدا از او خشنود باد) روایت است که پیامبر خدا ﷺ فرمود: «در روز قیامت، عالم فاسق را به دوزخ می‌اندازند و او مانند الاغی که با آسیاب می‌چرخد، با نی به دور خود گردانده می‌شود. مردم با تعجب می‌گویند: "تو فلانی، همان دانشمندی نیستی که ما را به راه راست هدایت می‌کرد!" او پاسخ می‌دهد: "من خود با آنچه به شما می‌آموختم مخالفت می‌کردم."» ۶

Ibn Mas'ud (may Allah be pleased with him) commented, "The more the scholar does not behave according to his knowledge, the more arrogant this scholar will be." On the authority of Abu Umamah (may Allah be pleased with him) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said, "On the Day of Judgment, the immoral scholar will be thrown into Hell where he would be rounded with a reed like a donkey which round with quern. People would wonder saying, "You are so and so, the scholar who guided us to the straight way!" He would reply, "/ used to contradict what / taught you.” 6

هلال بن العلاء گفت: «طلب علم دشوار است، یادگیری آن دشوارتر از طلبش است، عمل کردن به آن دشوارتر از یادگیری است، و در امان ماندن از آن دشوارتر از عمل کردن است.»

Hilal Ibn Al 'Ala' said, "Seeking sacred knowledge is arduous, learning it is harder than seeking it, applying it is harder than learning it, and remaining safe from it is even harder than applying it."