اللهِ متعال می‌فرماید: {وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ} (الأنفال: ۵۸)

Allah Most High says, { If thou fearest treachery from any group, throw back (their covenant) to them, (so as to be) on equal terms: for Allah loveth not the treacherous.} (8:58)

او همچنین میفرماید: {هیچ پیامبری را نرسد که خیانت کند. و هرکس خیانت کند، روز قیامت آنچه را خیانت کرده با خود خواهد آورد، سپس به هر کسی آنچه کسب کرده است به تمامی داده خواهد شد.} (البقرہ: ۱۶۱)

He says too, {No Prophet could ever act dishonestly. If any person acts dishonestly he shall, on the Day of Judgement, restore what he misappropriated, then shall every soul receive its due whatever it earned.} (2:161)

ابوهریره شنید که پیامبر ﷺ از غلول یاد می‌کرد، بزرگی آن را برجسته می‌ساخت و آن را گناهی بزرگ اعلام می‌فرمود، و می‌فرمود: «غلول مکنید؛ زیرا دوست ندارم که هیچ‌یک از شما را در روز قیامت ببینم که شتری بانگ‌کنان بر گردن خود حمل می‌کند. چنین کسی می‌گوید: "ای رسول خدا! برای من نزد خدا شفاعت کن!" و من می‌گویم: "من نمی‌توانم تو را یاری کنم، زیرا پیام خدا را به تو رساندم." و دوست ندارم که مردی را ببینم که اسبی شیهه‌کشان بر گردن خود حمل می‌کند. چنین کسی می‌گوید: "ای رسول خدا! برای من نزد خدا شفاعت کن!" و من پاسخ می‌دهم: "من نمی‌توانم تو را یاری کنم، زیرا پیام خدا را به تو رساندم."»

Abu Hurairah heard the Prophet (pbuh) mentioning Ghulul, emphasizing its magnitude, and declaring that it was a grave sin, saying, "Do not commit Ghalul, for I would not like to see anyone amongst you on the day of Judgement, carrying over his neck a camel that will be grunting. Such a man will say,"O Allah's Apostle! Intercede with Allah for me!" and I will say," I cannot help you for I conveyed Allahs’ message to you. Nor would I like to see a man carrying over his neck a horse that will be neighing. Such a man will be saying," O Allahs' Apostle! Intercede with Allah for me!" and I will reply," I cannot help you, for I conveyed Allahs' message to you".

نمی‌خواهم کسی را ببینم که گوسفندی را بر گردنش حمل می‌کند که می‌نالد، یا کسی که روحی فریادگر را بر گردنش حمل می‌کند، یا کسی که جامه‌هایی را بر گردنش حمل می‌کند که در اهتزازند، یا کسی که طلا و نقره را بر گردنش حمل می‌کند. چنین کسانی خواهند گفت: «ای رسول خدا ﷺ! برای ما نزد خدا شفاعت کن»، و من خواهم گفت: «من نمی‌توانم به شما کمکی کنم، زیرا پیام خدا را به شما رساندم.»1

Nor should I like to see a man carrying over his neck a sheep that will be bleating, or one carrying over his neck a crying soul, or one carrying over his neck clothes which will be fluttering, or one carrying over his neck gold and silver. Such men will be saying,' 0 Allah's Apostle! Intercede with Allah for us, and I will say," I cannot help you for I conveyed Allah's message to you.”1

هر کس پیش از آنکه غنایم میان جنگجویان تقسیم شود، از این گونه غنایم چیزی بردارد، یا بدون اجازهٔ امام از بیت‌المال مسلمانان چیزی بگیرد، یا از صندوق زکات که به فقرا اختصاص دارد چیزی بردارد، در روز قیامت آن را بر گردن خود حمل خواهد کرد.

Whosoever takes from these kinds of the spoils before they are distributed among the fighters or something from the Muslim's common treasury without the Imam's permission, or something from the Zakat fund which is assigned to the poor, will come on the Day of Judgement carrying it on his neck.

پیامبر ﷺ فرمودند: «نخ و سوزن را (هم) بازگردانید، و از غُلول بپرهیزید، زیرا (کسی که آن را مرتکب شود) را در روز قیامت رسوا می‌کند.»2

The Prophet (pbuh) said, "Render back (even) the thread and the needle, and shun Ghalul, for it puts man (who commits it) to shame on the Day of Judgement.”2

پیامبر ﷺ مردی به نام «ابن اللتبیه» را برای جمع‌آوری زکات تعیین کرد. وقتی او بازگشت، گفت: «این (یعنی زکات) برای شماست و این را به عنوان هدیه به من داده‌اند». پس پیامبر ﷺ بر منبر بالا رفت و خطبه‌ای ایراد کرد و فرمود: «به خدا سوگند، هر کس چیزی از اموال زکات را (به ناحق) برگیرد، روز قیامت در حالی به دیدار خدا خواهد رفت که آن را بر گردن خود حمل می‌کند».

The Prophet appointed a man named "Ibn Al-Lutaibah for collecting the Zakah. When he returned he said, "This (i.e. the Zakah) is for you and this has been given to me as a present: whereupon, the Prophet ascended the pulpit and gave a sermon, saying, "By Allah, whoever takes something from the resources of the Zakat (unlawfully) will meet Allah carrying it on his neck on the Day of Resurrection.

هرآینه ممکن است یکی از شما را ببینم که روز قیامت در حالی که شتری بر گردن دارد که نعره می‌زند، یا گاوی که ڏکر می‌کند، یا گوسفندی که مع‌مع می‌کند، نزد الله می‌آید. سپس پیامبر ﷺ دستانش را بلند کرد تا جایی که سفیدی زیر بغلش را دیدیم، و سه بار گفت: «ای الله! آیا پیام تو را (به ایشان) نرساندم؟»3

Verily, I may know one of you who will meet Allah carrying on his neck a camel what will be grunting, or a cow that will be mooing, or a sheep that will be bleating. Then the Prophet raised his hands till we saw the whiteness of his armpits, and he said thrice "0 Allah! Have I not conveyed your message (to them)?”3

ابو هريره روايت كرده است: «هنگامى كه خيبر را فتح كرديم، نه طلا و نه نقره به غنيمت گرفتيم، بلكه كالا، خوراك و لباس به دست آورديم. سپس همراه رسول خدا ﷺ به سوى وادى «القُرى» حركت كرديم، و در آن زمان رسول خدا ﷺ غلامى داشت به نام «رفاعة بن يزيد» كه مردى مبتلا به جذام او را به ايشان هديه كرده بود.»

Abu Hurairah narrated, "When we conquered Khaibar, we gained neither gold nor silver as booty, but we gained goods, food and clothes. Then we departed with Allah's apostle to the valley of " Al-Qira", and at that time Allah's apostle had a slave of his called "Rifa'ah lbn Yazid who had been presented to him by a man who had leprosy.

هنگامی که غلامی زین مرکب رسول خدا ﷺ را پایین می‌آورد، تیری (که تیرانداز آن ناشناخته بود) آمد و به او اصابت کرد. مردم گفتند: «به او تبریک بگویید که شهید شد.» رسول خدا ﷺ فرمود: «نه، سوگند به آن کس که جانم در دست اوست، او در روز خیبر، پیش از تقسیم غنیمت، پارچه‌ای (از غنیمت) را به ناحق برداشته بود، و اکنون آن پارچه به شعله‌ای از آتش تبدیل شده و او را می‌سوزاند.» وقتی مردی این سخن را شنید، یک یا دو بند کفش چرمی را نزد پیامبر ﷺ آورد و گفت: «این‌ها چیزهایی است که من به ناحق برداشته بودم.» پیامبر ﷺ فرمود: «این یک بند، یا این دو بند، از آتش است.» [صحیح البخاری، و صحیح مسلم]

While the slave was dismounting the saddle of Allah's apostle, an arrow (its thrower was unknown) came and hit him. The people said, " Congratulations to him on his martyrdom". Allah's apostle said," No, by him in whose hand is my soul, he had a sheet (of cloth) which he had taken (illegally) on the day of Khaibar from the booty before its distribution and has become a flame of fire burning him.” On hearing that, a man brought one or two leather straps of shoes to the Prophet and said, "These are the things I took (illegally)” “This is a strap, or these are two straps, of fire", the Prophet said.” 1

از عبدالله بن عمرو روایت است که گفت: مردی بود که به خانواده و اموال پیامبر ﷺ رسیدگی می‌کرد و به او «کرکره» می‌گفتند. آن مرد مُرد و رسول خدا ﷺ فرمود: «او در آتش دوزخ است». مردم رفتند تا او را ببینند و در جای او عبایی یافتند که از غنیمت جنگی دزدیده بود.2

`Abdullah Ibn ' Amr related, "There was a man who looked after the family and the belongings of the Prophet was called "Karkarah." The man died and Allah's apostle said," He is in the Hell fire. The people then went to look at him and found in his place a cloak he has stolen from the war booty.”2

زید بن خالد الجُهَنی روایت کرده است که: مردی از غنیمتِ خیبر چیزی دزدید. بنابراین پیامبر ﷺ بر او نماز جنازه نخواند و به یارانش فرمود: «بر همنوع خود نماز بخوانید» (و من هرگز بر او نماز نمی‌خوانم، زیرا او در راه خدا از غنیمت [جنگ] دزدی کرده است). زید افزود: «سپس آن مرد و بارو بنه‌اش را جستجو کردیم و در میان آن‌ها چند دانه مروارید یهودی یافتیم که ارزشش دو درهم بود.» [۳]

Zaid Ibn Khalid AI-Juhani narrated, "A man has stolen something from the booty of Khaibar. As a result, the Prophet refused to observe the funeral prayer for him and said to his companions " Observe prayer for your fellowman, (and I would never observe it for him because he has stolen (from the booty obtained from war) in the way of Allah" Zaid added, "We, then, searched that man, luggage and found therein some of the Jews pear's which were worth two drachmas.” 3

امام احمد روایت کرده‌اند: «رسول خدا ﷺ بر کسی که از غنیمت جنگی دزدی کرده بود و بر کسی که خودکشی کرده بود، نماز نمی‌خواند.» و پیامبر ﷺ فرمود: «هدایایی که به کارمندان دولتی داده می‌شود، نوعی غُلول است.» و احادیث نبوی فراوانی در این زمینه روایت شده است که برخی از آن‌ها در باب «ظلم» ذکر شده‌اند.4

Imam Ahmad related, "Allah's apostle avoided prayer for none but the one who had stolen from the war booty and the one who had committed suicide. The Prophet said, "The gifts presented to official employees are a sort of Ghulul." And there are numerous Prophetic traditions related to this point, and some of them are mentioned in the chapter of "Injustice"4

ظلم، به طور کلی، را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد:

Injustice, generally speaking, may be classified into three categories:

الف) تباه‌کردنِ مالِ خود به‌صورتی خشونت‌آمیز.

a) To violently spoil one's property.

ب) ستم‌کردن با کشتن ناحق، زدن یا مجروح‌کردن مردم.

b) To act tyrannically by unjustly killing, beating or wounding people.

ج) بدزبانی کرنا، لعنت کرنا، تہمت لگانا اور لوگوں کے ساتھ ناروا سلوک کرنا۔ نبی ﷺ نے منیٰ میں خطبہ دیا جو اس جملے پر ختم ہوا:

c) To aggressively insult, curse, slander and ill-treat people. The Prophet, while being at "Mina" gave a sermon that ended:

«ای مردم! اموال و آبروی شما بر یکدیگر حرام است، همان‌گونه که این روز، این ماه و این شهر حرمت دارد.» و «نماز بدون وضو پذیرفته نیست، و صدقه از غلول (خیانت در اموال عمومی) ناروا است.» [5]

"0 People! Your belongings, and your honor are sacred to each other as sacred as this day, this month, and this city.” and: prayer is invalid without ablution, and charity is unlawful from Ghalul.” 5