پیامبر ﷺ فرمود: «خداوند متعال می‌فرماید: هر که با دوستی (ولیّ) از من دشمنی کند، من با او اعلان جنگ می‌کنم.» «به یارانم دشنام ندهید؛ زیرا سوگند به آن که جانم در دست اوست، اگر یکی از شما به اندازه کوه احد طلا infaq کند، به پاداش یک مشت از آنان، یا حتی نیمی از آن نخواهد رسید.»1

The Prophet (pbuh) said, "Allah most high says: he who is hostile to a friend (Waliyy) of Mine, I declare war against" "Do not revile my companions, for by Him in Whose Hand is my soul, were one of you to spend gold equal to mount Uhud, you would not attain the reward of the handful of one of them or even half of it.”1

(زیرا آنچه آنان خرج کردند، برای اسلام سودمندتر بود)

(Because what they spent benefited Islam more)

الله! الله! (اندیشهٔ الله را در نظر داشته باشید) درباره یارانم. آنان را پس از من «هدف» قرار ندهید (برای بدزبانی یا اتهام‌زنی). هر که ایشان را دوست بدارد، مرا دوست داشته است، و هر که با ایشان دشمنی ورزد، با من دشمنی ورزیده است، و هر که ایشان را آزار دهد، مرا آزرده است، و هر که مرا آزرده کند، الله را آزرده است، و هر که الله را آزرده کند، نزدیک است که الله او را فروگیرد.2

"Allah! Allah! (Keep the thought of Allah) concerning my companions. "Do not take them as a target" (for your obscenity or charges) after me, He who loves them, loves me but he who hate them, hates Me, and he who offends them, offends me and in turn offends Allah and he who offends Allah, Allah almost takes him”2

«نشانهٔ ایمان، دوستی با انصار است و نشانهٔ نفاق، دشمنی با انصار.» ﷺ3

"The sign of faith is love of the helpers (Ansar), and the sign of hypocrisy is hatred of the helpers.”3

این به آن دلیل است که ایشان نخستین مؤمنانی بودند که در زمان حیات پیامبر ﷺ با سرسختی با دشمنان اسلام جنگیدند. همچنین، دوستی علی (رضی الله عنه) از ایمان است و دشمنی با او نفاق. برتری یاران پیامبر ﷺ را می‌توان از راه بررسی زندگی‌نامه و آثار ایشان، هم در زمان حیات پیامبر ﷺ و هم پس از آن، شناخت. این برتری در ایمان خالصانه، جهاد با کافران، نشر دعوت، آشکار ساختن شعائر اسلامی، بلند کردن کلمه خداوند و رسولش و آموزش واجبات و سنت به دیگران تجلی یافته است. اگر ایشان نبودند، چیزی از دین به ما نمی‌رسید. از این رو، هر کس ایشان را تحقیر کند، از دایره اسلام بیرون است.

This is because they were the first believers who fought the enemies of Islam fiercely at the lifetime of the Prophet (pbuh). Likewise, the love of Ali (may Allah be pleased with him) is of faith and the hatred of him is hypocrisy" The excellence of the Prophet's companions can be recognized by studying their biography and their traces during the Prophet's lifetime and thereafter. This excellence is represented in their sincere faith, fighting against the disbelievers, disseminating the belief, declaring the Islamic rites, raising high the word of Allah and His Messenger and teaching others the obligatory and Sunna worshiping. Were not they, we would not receive anything concerning the religion. Hence, whoever disparages them is beyond the pale of Islam.

چنین تحقیر و بدگویی‌ای، بی‌شک، از این باور سرچشمه می‌گیرد که آنان مردمانی بدکردار بوده‌اند، و در نتیجه، انکار سخنان خداوند و فرستاده‌اش ﷺ است، آنجا که ایشان را ستوده و فضیلت‌هایشان را بیان کرده‌اند. آنان همچنین واسطه‌هایی میان سرچشمه و مقصد دانش دینی‌اند. تردید در واسطه، ناگزیر به سرچشمه نیز آسیب می‌رساند.

Such disparaging is undoubtedly out of the belief that they were wicked people and thus denying the sayings of Allah and His Messenger when praising them and indicating their virtues. They are also the intermediaries between the source and the target of sacred knowledge. Doubting the intermediary necessarily affects the source.

پیامبر ﷺ فرمود: «خداوند مرا برگزید و یارانم را برایم انتخاب کرد. از میان یارانم، وزیران، یاوران و خویشاوندان دامادی دارم. از این رو، هر کس آنان را خوار شمارد، لعنت خداوند و فرشتگان او و همه مردم بر او خواهد بود. خداوند در روز قیامت اعمال آنان را نخواهد پذیرفت.»4

The Prophet (pbuh) said, "Allah has selected me and picked out my companions. From among my Companions, I have ministers, helpers, and relatives by marriage. Thereby, whoever disparages them entails the curse of Allah, His angels and all the people. Allah will not accept their deeds on the Day of Judgment.”4

انس بن مالک (رضی اللہ عنہ) روایت کرتے ہیں کہ صحابہ کرام نے فرمایا: «جو کوئی میرے ساथیوں کو برا کہے، اس پر اللہ، فرشتوں اور تمام لوگوں کی لعنت ہو۔» ۵

Anas Ibn Malik (may Allah be pleased with him) related, once the Prophetic Companions said, "The curse of Allah the angels and the whole people is upon whoever reviles my companions.” 5

«خداوند من را برگزیده و یارانم را انتخاب کرده است. همچنین دوستان، برادران و خویشاوندان سببی به من عطا فرموده است. پس از آنان نسلی خواهد آمد که ایشان را دشنام داده و به آنان بی‌احترامی خواهند کرد. بنابراین، با ایشان در خوراک و نوشیدنی، ازدواج، نماز خواندن بر ایشان یا نماز خواندن با ایشان معاشرت نکنید.»[1]

"Allah has selected me and picked out my companions. He also granted me friends, brothers and relatives by marriage. There will be another generation thereafter who will revile and disparage them. Therefore, you should not interact with them in food, drink marriage, prayer over them or prayer with them.” 1

ابن مسعود (رضی اللہ عنہ) روایت کرتے ہیں کہ نبی ﷺ نے فرمایا: "جب تم میرے صحابہ، ستاروں اور تقدیر کا ذکر سنو تو اپنی زبان روک لو۔"2

Ibn Mas'ud (may Allah be pleased with him) related that the Prophet (pbuh) said, "Hold your tongue whenever you hear the mentioning of my Companions, stars and destiny.”2

علما این گونه استدلال کرده‌اند که خاموش نگه داشتن زبان، نشانه‌ی تسلیم کامل در برابر الله است.

Scholars argued that, holding one's tongue is a sign of complete submission to Allah.

بر هر مسلمانی واجب است که الله و پیامبرش را دوست بدارد. از جمله دوستی با پیامبر ﷺ، دوست داشتن هر آنچه او با آن فرستاده شده، کسانی که از او پیروی می‌کنند، کسانی که سنت و هدایت او را به کار می‌بندند، خاندان، یاران، همسران، فرزندان، خدمتکاران او، و دوست داشتن هر که آنان را دوست دارد و دشمن داشتن هر که با آنان دشمنی کند، می‌باشد. ﷺ

It is obligatory for a Muslim to love Allah and his Messenger. Of the Prophet's love is to love all what He was sent with, those who take after him, those who apply his tradition and guidance, household, companions, wives, progeny, servants, and to love whoever loves them and hate whoever hates them.

ابو ایوب السختیانی (خدا از او خشنود باد) گفت: هر که ابوبکر را دوست بدارد، minaret دین را بلندتر می‌کند؛ Correction: the minaret rendering above is a Latin word and breaks the rules. The full translation: ابوایوب السَّختیانی (رضی الله عنه) گفت: هر که ابوبکر را دوست بدارد، مناره‌ی دین را بلندتر کرده است؛ هر که عمر را دوست بدارد، راه را روشن ساخته است؛ هر که عثمان را دوست بدارد، از نور خدا روشنایی یافته است؛ هر که علی را دوست بدارد، به محکم‌ترین دستاویز چنگ زده است؛ و هر که بگوید یاران پیامبر ﷺ نیکو و درست‌اند، از نفاق بری است.

Abu Ayyub As-Sakhtiyyani (may Allah be pleased with him) said, whoever loves Abu Bakr raises the minaret of the religion higher, whoever loves 'Umar clarifies the way, whoever loves 'Uthman, is enlightened by Allah's light, whoever loves Ali adheres to the clearest principle and whoever says, the Prophet's companions are good and right is free from hypocrisy.

درباره فضایل صحابه پیامبر، این فضایل بی‌شمارند. بهترین صحابه همان ده نفری‌اند که پیامبر ﷺ به ورود ایشان به بهشت بشارت داد. چهار نفر برتر از میان ایشان ابوبکر، عمر، عثمان و علی‌اند (خداوند از همه ایشان خشنود باد). هر کس در ایشان تردید کند، منافق است.

As for the virtues of the Prophetic companions, they are countless. The best of the companions are the ten whom the Prophet promised to enter paradise. The best four of them are Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman and' Ali (may Allah be pleased with them all). Whoever doubts them, is a hypocrite.

در حدیثی که العِرباض بن ساریہ روایت کرده است، پیامبر ﷺ فرمود: «بر شما باد که به سنت من و سنت خلفای راشدین مهدیین عمل کنید. آن را محکم بگیرید و به آن چنگ زنید. از بدعتها بپرهیزید، زیرا هر بدعتی گمراهی است و هر گمراهی در آتش است.» ۳

In the hadith narrated by AI-'Irbad Ibn Sariyyah, the Prophet said, "You must follow my deeds (Sunna) and that of the rightly guided caliphs. Hold it and stick fast to it. Avoid novelties (in religious matters), for every novelty is an innovation and every innovation is an error and every error is in hell.” 3

خلفای راشدین عبارتند از: ابوبکر، عمر، عثمان و علی. نام اولی در قرآن کریم چندین بار ذکر شده است.

The Rightly-Guided Caliphs are: Abu Bakr, 'Umar, 'Uthman and , Ali. The former was mentioned in the Qur'an several times.

«و لَا يَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبَىٰ وَ الْمَسَاكِينَ وَ الْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» (النور: ۲۲) ترجمه: «و آنان که از شما دارای فضیلت و توانگری هستند، نباید سوگند بخورند که از دادن [کمک] به خویشاوندان، بینوایان و مهاجران در راه خدا خودداری کنند.» (النور: ۲۲)

"Let not those among you who are endued with grace and amplitude of means resolve by oath against helping their kinsmen, those in want, and those who have left their homes in Allah's cause" (An-Nur: 22)

{ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ } (التوبة: ۴۰)

{ Being the second of the two, they two were in the care.} (At- Tawbah: 40)

{و آن کس که راستی را آورد و آن را تصدیق کرد.} (الزمر: ۳۳)

{And he who brings the truth and who confirms (and supports) it.} (Az-Zummar: 33)