سحر گناهی بزرگ است، زیرا جادوگر ناگزیر کافر می‌شود و شیطان رانده‌شده را هدفی جز این نیست که با آموزاندن جادو به انسان، برای خدا شریک قائل شود.

Sorcery is a major sin because the sorcerer must necessarily disbelieve and the accursed Devil has no other motive for teaching a person witchcraft than that he might thereby ascribe associates to Allah.

الله تبارک و تعالی می‌فرماید: {سلیمان کافر نشد، بلکه شیاطین کافر شدند که به مردم سحر می‌آموختند و آنچه بر دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل نازل شده بود. اما این دو هیچ‌کس را نمی‌آموختند مگر آنکه می‌گفتند: "ما فقط وسیله‌ی آزمایشیم، پس کافر مشو." از آن دو چیزی می‌آموختند که به وسیله‌ی آن میان مرد و زنش جدایی می‌افکندند، ولی جز به اذن خدا نمی‌توانستند به هیچ‌کس زیانی برسانند. و آنچه را می‌آموختند که به خودشان زیان می‌رساند و سودی به آنان نمی‌رساند، و قطعاً می‌دانستند که خریداران آن (سحر) در آخرت بهره‌ای نخواهند داشت.} (البقرہ: ۱۰۲)

Allah, the Almighty, says, {Solomon did not disbelieve but Satan disbelieved, teaching men magic, and such things as came down at Babylon to the angels Harut and Marut. But neither of these taught anyone (such things) without saying, 'We are only for trial,' so do not blaspheme.' They learned from them the means to sow discord between man and wife. But they could not harm anyone except by Allah's permission. And they learned what harmed them, not what profited them. And they knew that the buyers of (magic) would have no share in the happiness of the Hereafter.} (AI- Baqarah: 102)

پس ممکن است برخی افراد گمراه را ببینید که در پی یادگیری جادو هستند و گمان می‌کنند که آن صرفاً حرام است. در حقیقت، آنان آنچه را انجام می‌دهند کفر نمی‌دانند، در حالی که کفر است! آنان به یادگیری انواع گوناگون جادو می‌پردازند: جادوی محض، افزایش یا کاهش محبت میان مرد و زن، بزرگ و مهم جلوه دادن مردی، و مانند آن.

Thus, you might find some people who are astray delving in learning sorcery and thinking that it is just unlawful. Actually, they do not consider what they do as disbelief, but it is! They embark on learning all kinds of sorcery: Pure sorcery, increasing or decreasing the love between a man and a woman, making a man important and the like.

همهٔ این کارها با برخی واژه‌های ناشناخته انجام می‌شود که بیشترشان به کفر می‌انجامد.

All of these practices are done by means of some unknown words, most of which lead to unbelief.

مجازات جادوگر کشته شدن است. این به خاطر آن است که او کافر است. پیامبر ﷺ فرمود: «از هفت گناه کبیره دوری کنید.»1

The penalty for a sorcerer is to be killed. This is because he is an unbeliever. The Prophet (pbuh) said, "Avoid the seven heinous sins.”1

و او سحر را یاد کرد۔

And he mentioned sorcery.

«مجازات ساحر شمشیر است.»2

"The penalty for a sorcerer is the sword.”2

بجالۃ بن عبدۃ روایت کرده است: عمر (رضی اللہ عنہ) یک سال پیش از وفاتش نزد ما آمد و گفت: «هر جادوگر (مرد یا زن) را بکشید».3

Bijalah Ibn Abah related, 'Umar (may Allah be pleased with him) came to us one year before his death and said, "Kill every sorcerer (male or female).”3

وَهْبُ بْنُ مُنَبِّهٍ قَالَ: «قَرَأْتُ فِي كِتَابٍ: "قَالَ اللهُ تَعَالَى: لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا. لَيْسَ مِنِّي مَنْ تَطَبَّبَ بِالسِّحْرِ أَوْ طَلَبَ مَنْ يَتَطَبَّبُ لَهُ، وَالْكَاهِنُ وَالْمَكْهُونُ لَهُ، وَالْمُتَطَيِّرُ وَالْمُتَطَيَّرُ لَهُ."» ٤

Wahb Ibn Munabbih said, "I read in a book: 'Allah the Almighty says, 'There is no god but Me. He is not of Me who practices sorcery, or asks someone to practice with him. The one who foretells or the foretold, the one who seeks an omen or for whom an omen is sought.” 4

علی بن ابی طالب (رضی الله عنه) فرمود: «کاهنی که فال می‌گیرد ساحر است، و ساحر کافر است.» ابوموسی الأشعری (رضی الله عنه) روایت کرد که پیامبر ﷺ فرمود: «شرابخوار، و کسی که پیوند خویشاوندی را می‌برد، و کسی که به سحر ایمان دارد، وارد بهشت نخواهد شد.»1

`Ali Ibn Abi Talib (may Allah be pleased with him) said, A for tuneteller is a sorcerer, a sorcerer is a disbeliever." Abu Musa AI-Ashari, may Allah be pleased with him, related that the Prophet (pbuh) said, "The drunkard, the one who severs the ties of kinship, and whoever believes in sorcery will not enter Paradise.”1

ابن مسعود (رضی اللہ عنہ) روایت کرتے ہیں کہ پیامبر ﷺ نے فرمود: «الرُّقَى وَالتَّمَائِمَ وَالتِّوَلَةَ شِرْكٌ» یعنی «افسون‌ها، تعویذها و طلسم‌ها شرک‌اند».2

Ibn Mas'ud (may Allah be pleased with him) related that the Prophet (pbuh) said, "Incantations, amulets and spells are Shirk (polytheism).”2

این امور از آن جهت شرک شمرده می‌شوند که جاهل می‌پندارد این چیزها می‌توانند در آنچه خداوند از پیش مقدّر کرده تأثیر بگذارند. با این حال، الخطابی گفته است: «افسون‌ها و کلمات شفابخش جایز است، به شرط آنکه از قرآن یا از اسماء حسنای الهی باشند.» پیامبر ﷺ الحسن و الحسین را با این عبارت افسون می‌کرد: «شما را در پناه کلمات تام الهی از هر شیطان و جانور و چشم حسود پناه می‌دهم.» [3]

These are treated as Shirk because the ignorant believes that these things can affect what has been predetermined by Allah. However, AIKhattabi said, "Incantations or healing words are permitted if they consist of the Qur'an or the Most Beautiful Names of Allah." The Prophet (pbuh) used to recite (incantate) AI-Hasan and AlHusain by saying, "I seek refuge for you in Allah's Perfect Words from every Devil, beast or envious .” 3