اللہ، جلّ جلالہ و تعالیٰ شانہ، ما را هشدار می‌دهد و می‌فرماید: {و اموال خود را در میان خود به باطل نخورید.} (البقرہ: ۱۸۸)

Allah, Glorified and Exalted be He, cautions us saying, {And do not eat up your property among yourselves for vanities.} (AI-Baqarah: 188)

این آیه بیانگر آن است که خداوند به مسلمانان فرمان داده است که از گرفتن اموال یکدیگر از راه‌های نامشروع پرهیز کنند. عبدالله ابن عباس (رضی الله عنهما) گفت: «مقصود از این آیه، سوگندهای دروغینی است که به وسیله آن شخص، مال دیگری را بدون حق می‌گیرد.» خوردن حرام بر دو نوع است:

The verse means that Muslims are commanded by Allah to avoid taking the property of each other’s through illegal means. Abdullah Ibn `Abbas (may Allah be pleased with them both) said, "What is meant in the verse are the false oaths through which a person takes the property of another with no right." The consumption of Haram is of two kinds:

۱) گرفتنِ مالِ دیگری از راهِ ستم، مانندِ موارد خیانت و سرقت.

1) Taking another's property through oppression such as in cases of treachery and robbery.

۲) گرفتن مالِ دیگران از راه‌های نامشروعِ ورزش و بازی‌ها، مانند قمار و بخت‌آزمایی (لاتاری).

2) Taking other's property through unlawful forms of sports and games such as gambling and the lottery.

پیامبر خدا ﷺ در احادیث فراوانی خوردن حرام را نکوهش کرده‌اند. در اینجا، برای روشن ساختن سنگینی این گناه زشت، احادیث زیر را نقل می‌کنیم:

The Messenger of Allah (pbuh) has condemned the consumption of the Haram in many hadiths. Here, we will quote the following hadiths to explain the gravity of this heinous sin:

فرمود رسول خدا ﷺ: «برخی از مردم مال خدا (یعنی مال مسلمانان) را به ناحق خرج می‌کنند؛ چنین کسانی در روز قیامت در آتش داخل خواهند شد.»1

The Messenger of Allah (pbuh) said, "Some people spend Allah's wealth (i.e., the Muslims' wealth) in an unjust manner; such people will be put in the Hell on the Day of Judgment.”1

«... سپس [پیامبر] ﷺ مردی را یاد کرد که از راهی دور آمده، ژولیده‌مو و غبارآلود است و دست‌ها را به سوی آسمان دراز کرده و می‌گوید: ای پروردگار! ای پروردگار! در حالی که خوراکش حرام، آشامیدنی‌اش حرام، پوشاکش حرام است و با حرام پرورش یافته است، چگونه ممکن است دعایش پذیرفته شود؟» ۲

"... Then he mentioned (the case of) a man who, having journeyed far, is disheveled and dusty and who spreads out his hands to the sky saying, 0 Lord! 0 Lord! While his food is unlawful, his drink unlawful, his clothing unlawful, and he is nourished unlawfully, how can he be answered?” 2

انس (رضی الله عنه) به پیامبر ﷺ عرض کرد: «0

Anas (may Allah be pleased with him) said to the prophet (peace and blessing be upon him) '0

ای رسول الله! برای من دعا کنید تا خداوند دعای من را مستجاب گرداند». پیامبر ﷺ

Messenger of Allah! Supplicate to Allah for me to make my Du'a' acceptable." The Messenger (pbuh)

فرمود: «ای انس! اگر می‌خواهی دعایت پذیرفته شود، فقط حلال (روا) بخور؛ زیرا ممکن است انسان به‌خاطر خوردن یک لقمه غذای حرام، چهل روز از پذیرفته شدن دعایش محروم بماند.» [3]

replied, "0 Anas! To have an acceptable Du'a', you should eat only the Halal (Lawful) since a person may be deprived of his D~t'a' being answered for forty days because of eating a mouthful of Haram food.” 3

«خداوند رفتار شما را همان‌گونه مقدّر کرده که روزی شما را مقدّر کرده است. هرآینه، خداوند دنیا را به کسانی می‌بخشد که دوستشان دارد و به کسانی که دوستشان ندارد، اما دین را جز به کسانی که دوستشان دارد عطا نمی‌کند. پس کسانی که دین به آنان داده شده است، محبّت خداوند را یافته‌اند. آگاه باشید که هیچ‌کس مالِ حرام به دست نمی‌آورد مگر آنکه آن را خرج کند، صدقه دهد یا پشت سر خود بگذارد؛ و آن مال، هیزم آتش دوزخ او خواهد بود.»

"Allah has decreed your behavior as He has decreed your provision. Surely, Allah grants the joys of this world to those whom He loves and those whom He loves not, but He does not grant religion except to those whom He loves. Therefore, those who are blessed with religion receive Allah's Love. Assuredly, no one earns Haram money but what he spends, gives as charity or leaves behind will be his fuel in Hell-fire.

همانا خداوند بدی را با بدی از میان نمی‌برد، بلکه بدی را با نیکی از میان می‌برد.4

Verily Allah does not obliterate evil by means of evil, but He obliterates evil by means of good. .”4

این دنیای فانی شیرین و جذاب است. بنابراین، هر کس مالی را از راه حلال به دست آورد و آن را به شیوه‌ای مشروع خرج کند، خداوند او را به بهشت پاداش خواهد داد. از سوی دیگر، هر کس مالی را از راه حرام به دست آورد و آن را در راه‌های نامشروع صرف کند، خداوند او را در سرای خواری (دوزخ) ساکن خواهد کرد. برخی از مردم نیز مال خدا را بر اساس هوای نفس خود به ناحق خرج می‌کنند،

"This worldly life is joyful and attractive. Therefore, whoever earns property through lawful means and spends it in a legal manner, Allah will reward him with Paradise. On the other hand, whoever earns property through unlawful means and spends it in illegal ends, Allah will make him dwell in the abode of humiliation (Hell). Some people also spend Allah's wealth in an unjust manner according to their whims,.

«آنان در روز قیامت در جهنم انداخته خواهند شد.»1

Such people will be put in the Hell on the Day of Judgment.”1

«هر کس به منابع پولش توجهی نکند، خداوند اهمیتی نمی‌دهد که از کدام دروازه وارد آتش جهنم شود.» ابوهریره (رضی‌الله عنه) حدیثی روایت کرده که می‌گوید: «پر کردن دهان انسان با خاک برای او بهتر است از اینکه چیزهای حرام در آن بگذارد.» ۲

"Whoever pays no attention to the sources of his money, Allah will not concern about which gate he would enter Hell-Fire.” Abu Hurairah (may Allah be pleased with him) reported a hadith that reads, "To fill his mouth with dust is better to a person than putting Haram things in it.” 2

یوسف بن أسباط (رحمه الله) گفت: «هنگامی که جوانی زندگی خود را وقف عبادت کند، شیطان از یاران خود درباره منبع روزی او می‌پرسد. اگر آن حرام باشد، شیطان می‌گوید: "به عبادت و فداکاری او کاری نداشته باشید، زیرا خوردن حرام او برای باطل کردن کارش کافی است."» این سخن بدان معناست که هنگامی که عبادت‌کننده بر خوردن حرام پافشاری کند، عبادتش سودی نخواهد داشت.

Yusuf Ibn Asbat (may Allah bestow mercy on him) said, "When a young man dedicates his life to worship, Satan asks his assistants about the source of his livelihood. If it is Haram, Satan says, 'Don't bother about his worship and dedication for his consumption of the Haram is sufficient to make his work null and void.'" This means that worship will be of no avail when the worshiper insists on eating Haram.

این معنا با حدیثی که پیش‌تر ذکر شد حفظ می‌شود که فرمود: «... مردی که از راهی دور آمده، ژولیده‌مو و غبارآلود است و دستانش را به سوی آسمان دراز می‌کند (و می‌گوید): "پروردگارا! پروردگارا!" در حالی که غذایش حرام است، نوشیدنی‌اش حرام است، لباسش حرام است و با حرام پرورش یافته، چگونه به او پاسخ داده شود؟» ۳

This meaning is maintained by the aforementioned Hadith that, "... A man who, having journeyed far, is disheveled and dusty and who spreads out his hands to the sky (saying), 'O Lord! O Lord!' while his food is unlawful, his drink unlawful, his clothing unlawful, and he is nourished unlawfully, how can he be answered?” 3

در حدیثی روایت شده است که: «هر روز و شب، فرشته‌ای از بالای بیت‌المقدس ندا می‌دهد: هر کس به خوردن حرام بپردازد، خداوند هیچ‌یک از عبادات مستحب یا واجب او را هرگز نخواهد پذیرفت.» عبدالله بن المبارک گفت: «پاک نگه داشتن خودم از خوردن یک درهم مشکوک، نزد من بخشنده‌تر است از صدقه دادن صد هزار درهم.» پیامبر ﷺ فرمود: «هنگامی که حاجی‌ای که با مال حرام به حج می‌رود بگوید: "لبیک! ای پروردگار ما، لبیک!"، خداوند به او می‌فرماید: "ندای تو رد شد و حجت بی‌ارزش است."»4

It is reported in the hadith that, "Every day and night, an angel calls upon people from above Jerusalem, 'Whoever indulges in eating Haram, Allah will never accept his optional or obligatory acts of worship." 'Abdullah Ibn AI-Mubarak said, "Keeping myself clean from consuming a doubtful dirham is more charitable to me than giving 100,000 dirhams in charity." The Prophet (pbuh) said, "When the pilgrim, who journeys to Hajj, by Haram money, says. 'Here I am! At your service." Our Lord, here I am! At your service. Allah will say to him, "your calling is rejected and your Hajj is valueless.”4

او همچنین فرمود: «هر کس لباسی را به ده درهم بخرد که در میان آن یک درهم حرام باشد، تا زمانی که این لباس را بر تن دارد، خداوند نمازش را نمی‌پذیرد.» ﷺ5

He (pbuh) also said, "Whoever purchases a garment by ten dirhams which contain a Haram dirham, Allah never accepts his prayer as long as he wears this garment.”5

وُهَیْب بن الْوَرْد گفت: «اگر در نماز مانند این ستون که در مسجد است بایستی، سودی نخواهد داشت تا وقتی که به روزی‌ات توجه نکنی، یعنی آنچه حلال است را از آنچه حرام است تشخیص دهی.» ابن عباس (رضی الله عنهما) گفت: «خداوند نماز کسی را که از حرام تغذیه می‌کند نمی‌پذیرد تا وقتی که توبه کند.» کسی که مال حرام را در نافرمانی خداوند خرج می‌کند، همانند کسی است که لباسش را با ادرار پاک می‌کند. قطعاً تنها آب می‌تواند لباس را پاک کند، همچنان که تنها حلال می‌تواند گناهان را محو کند. عمر (رضی الله عنه) گفت: «ما از نُه‌دهم حلال پرهیز می‌کردیم، مبادا در آن حرامی باشد.» کَعْب بن عُجْرَه (رضی الله عنه) از پیامبر خدا ﷺ روایت کرده که فرمود: «بدنی که با حرام تغذیه شود، وارد بهشت نخواهد شد.» [1]

Wuhaib Ibn AI-Ward said, "If you were to stand in Prayer equally as this column stands in the mosque, it would be of no avail until you take care about your livelihood, i.e., to verify what is lawful from what is Haram." Ibn 'Abbas (may Allah be pleased with them both) said, "Allah never accepts the Prayer of a man who feed on Haram until he repents." Similar to the one who spends unlawful money in disobedience of Allah is the one who purifies his garment by urine. Assuredly, only water can purify one's garment just only as the lawful can obliterate sins." 'Umar (may Allah be pleased with him) said, "We used to abstain from nine tenths of Halal lest it may contain a Haram." Ka'b Ibn 'Ayrah (may Allah be pleased with him) reported the Messenger of Allah (pbuh) to have said, “A body that is nourished unlawfully will not enter paradise.” 1

زید بن ارقم روایت کرده است که: «ابوبکر غلامی داشت که مقداری از درآمد خود را به او می‌داد، و ابوبکر از آن می‌خورد. روزی غلام چیزی آورد و ابوبکر از آن خورد. غلام به او گفت: "می‌دانی این چیست؟" غلام گفت: "در دوران جاهلیت پیش از اسلام، من برای کسی فال گرفتم، در حالی که این علم پیشگویی را نمی‌دانستم، اما او را فریب دادم. وقتی او با من روبه‌رو شد، در برابر آن کار چیزی به من داد، و این همان چیزی است که تو از آن خوردی." آنگاه ابوبکر دست خود را در دهانش کرد و هرچه در شکمش بود بیرون ریخت.» بعدها از ابوبکر پرسیده شد: «ای ابوبکر! آیا همه این کار را به خاطر یک لقمه حرام کردی؟» او پاسخ داد: «به خدا سوگند! اگر برای بیرون آوردن این لقمه از وجودم جانم را هم از دست می‌دادم، تردید نمی‌کردم، زیرا شنیدم که رسول خدا ﷺ فرمود: "هر بدنی که از حرام پرورش یابد، جایگاهش آتش است."» [2]

Zaid Ibn Arqam reported that, "Abu Bakr had a slave who used to give him some of his earnings. Abu Bakr used to eat from it. One day he brought something and Abu Bakr ate from it. The slave said to him, 'Do you know what is this?' The slave said, 'Once, in the Pre-Islamic Period of ignorance I told somebody's future though I did not know this knowledge of foretelling but I cheated him, and when he met me, he gave me something for that service, and that is what you have eaten from. Then Abu Bakr put his hand in his mouth and vomited whatever was present in his stomach." Later on, Abu Bakr was asked, “O Abu Bakr! Have you done all this because of a Haram mouthful?" He replied, "By Allah! If I were to perish myself to get this mouthful out of me, I would have no hesitation to do so because I heard the Messenger of Allah say, 'Everybody that is nourished unlawfully, Hell would be his abode.” 2

اما علمای مسلمان بیان کرده‌اند که خوردن حرام شامل گناهان کبیره‌ای چون خیانت، ستم، سرقت، ربا، تصرف در مال یتیم بدون حق، شهادت دروغ، رشوه، فریب، قمار، جادوگری، پیشگویی، زنا، فحشا، و عادت نوحه‌سرایی، مویه‌کردن و اظهار اندوه بیش از حد برای مردگان است.

However, the Muslim scholars state that the consumption of Haram includes various major sins such as treachery, oppression, robbery, usury, taking the orphan's property with no right, false witness, bribery, deception, gambling, sorcery, foretelling, adultery, fornication, and the practice of wailing, lamenting and showing excessive grief for the dead.

پیامبر خدا ﷺ فرمودند: «در روز قیامت، گروهی خواهند آمد که اعمال نیکشان به اندازه کوههای تهامه است. اما این اعمال نیک به زودی پراکنده و باطل میشوند. در نتیجه آن افراد به آتش جهنم افکنده خواهند شد.» اصحاب (رضی الله عنهم) با تعجب پرسیدند: «0

The Messenger of Allah (pbuh) said, "On the Day of Judgment, there will come some people with righteous deeds which are as huge as the Mount of Tuhamah. These righteous deeds would be soon scattered and invalidated. Consequently, those people would be thrown into Hell-fire." The Companions (may Allah be pleased with them) wondered, "0

"ای پیامبر خدا! این چگونه ممکن است؟" ایشان ﷺ فرمودند: «آن مردم نماز می‌گزاردند، روزه می‌گرفتند، زکات می‌دادند و حج می‌گزاردند، اما حرام را مصرف می‌کردند، از این رو خداوند اعمال نیکشان را باطل کرد.»3

Messenger of Allah! How would this happen!" He (pbuh) replied, "Those people used to perform Prayer, fast, gives Zakah and offer Hajj, but they used to consume Haram so Allah invalidated their righteous deeds.”3

روایت شده است که مردی صالح پس از مرگش در خواب دیده شد و درباره‌ی حالش از او پرسیده شد.

It is narrated that a righteous man was seen in a vision after his death and was asked about his affair.

در این هنگام آن مرد توضیح داد: «بسیار خوب! اما من به سبب سوزنی که در زندگی‌ام به عاریت گرفته بودم و آن را به صاحبش پس ندادم، از ورود به بهشت بازداشته شده‌ام.»

Thereupon this man explained, "Fine! But I have been prevented from entering Paradise because of a needle which I borrowed in my life and did not give it back to its owner."