لعنت کردن دیگران - گناهان کبیره | Quran Course

لعنت کردن دیگران - گناهان کبیره | Quran Course

0% read · 3 min left

گناهان کبیره Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

لعنت کردن دیگران

Cursing Others

by Imam Shamsu ed-Deen Dhahabi3 min readViewed 220 times

پیامبر ﷺ فرمودند: «دشنام دادن به مسلمان فسق است و جنگیدن با او کفر است.»1

The Prophet (pbuh) said, "Insulting a Muslim is an act of immorality and fighting him is an act of disbelief.”1

او ﷺ همچنین فرمود: «لعن کردن مؤمن مانند کشتن اوست.»2

He (pbuh) also said, "Cursing a believer is like killing him.”2

امام مسلم در صحیح خود این حدیث را روایت کرده که می‌فرماید: «کسانی که به لعن و نفرین دیگران می‌پردازند، روز قیامت شفیع و گواه نخواهند بود.» و حدیث دیگری می‌گوید: «از خصلت‌های مؤمن نیست که به تهمت و غیبت، لعن و سخنان زشت بپردازد.»3

Muslim narrated in his Sahih the following hadith that states, "Those who indulge in cursing others will not be intercessors or witnesses on the Day of Judgment.” Another hadith states, "It is not the character of a believer to indulge in slandering, cursing, or immoral talk.”3

پیامبر خدا ﷺ فرمود: «هرگاه بنده‌ای چیزی را نفرین کند، نفرین به سوی آسمان بالا می‌رود، و درهای آسمان آن را باز می‌دارند. سپس به زمین فرود می‌آید و درهای زمین نیز آن را باز می‌دارند. آنگاه به راست و چپ می‌نگرد، و چون جایی برای رفتن نمی‌یابد، اگر آن چیز سزاوار آن باشد، به همان چیز نفرین‌شده بازمی‌گردد، و اگر نه، به خود گوینده‌اش بازمی‌گردد.»4

«ملعون کرد کسی را که رابطهٔ میان زن و شوهرش یا میان خدمتکار و آقایش را تباه کند.» «ملعون کرد کسی را که با زن در دورهٔ حیض همبستری کند یا با زن لواط کند.» «ملعون کرد کسی را که به برادرش سلاح (یا هر ابزار دیگری) نشانه رود.» «ملعون کرد کسی را که از دادن زکات خودداری کند.» «ملعون کرد کسی را که دانسته و آگاهانه، کسی را پدر خود ادعا کند در حالی که پدرش نیست.» «ملعون کرد کسی را که چهرهٔ چارپایان را داغ کند یا بر صورت آنها بزند.» «ملعون کرد کسی را که برای مجرمی دربارهٔ حکمی از احکام خداوند شفاعت کند، و آن مجرم نیز ملعون است.» «ملعون کرد زنی را که بدون اجازهٔ شوهرش از خانه بیرون رود.» «ملعون کرد زنی را که شب را به سر آورد و از برآوردن نیاز جنسی شوهرش امتناع ورزد تا آنکه تسلیم خواستهٔ شوهرش شود.» «ملعون کرد کسی را که لواط کند و کسی را که به او لواط کنند.» «خداوند شراب را ملعون کرده است، و نیز کسی را که آن را بنوشد، بریزد، بفروشد، بخرد، برای دیگری بفشارد، برای خود بفشارد، حمل کند، تحویل بگیرد یا بهایش را بخورد.» «شش کس هستند که من ملعونشان می‌کنم، خداوند ملعونشان می‌کند، و هر پیامبری که دعایش مستجاب می‌شود نیز ملعونشان می‌کند: کسی که تقدیر الهی را انکار کند، کسی که چیزی بر کتاب خداوند بیفزاید، کسی که با تکبر حکومت کند، کسی که آنچه را خداوند حرام کرده حلال شمارد، کسی که روا بداند با خاندانم به شیوه‌ای رفتار کند که خداوند آن را حرام کرده است (مانند دشنام دادن یا ناسزا گفتن به ایشان)، و کسی که از روی بی‌اعتنایی به سنت من، آن را رها کند.» «ملعون کرد کسی را که با زن همسایهٔ خود زنا کند.» «ملعون کرد کسی را که علم را پنهان کند.» «ملعون کرد کسی را که استمناء کند و کسی را که با مادر یا دخترش زنا کند.» «ملعون کرد کسی را که کالا را احتکار کند تا بهایش بالا رود.» «ملعون کرد کسی را که رشوه دهد، کسی را که رشوه بگیرد، و کسی را که میان آن دو واسطه شود.» «ملعون کرد حاکم سختگیر را.» «ملعون کرد مردان و زنانی را که از ازدواج خودداری کنند.» «ملعون کرد کسی را که با حیوانی لواط کند.» جایز است (اما از سوی خداوند پاداشی بر آن نیست) که کسانی را که دارای صفات نکوهیده هستند نفرین کنند، با گفتن این‌که: «خدا ستمگران را لعنت کند»، «خدا تباهکاران را لعنت کند»، «خدا تصویرسازان را لعنت کند»، و مانند آن.

"He cursed the one who corrupts the relation between a wife and her husband or between servant and his master.” "He cursed the one who has intercourse with a woman during her period or sodomizes a woman.” "He cursed the one who points a blade (or any other weapon) at his brother." "He cursed him who refuses to give Zakat." "He cursed him who falsely claims someone is his father, knowing he is not.” "He cursed whoever brands or strikes the face of livestock." "He cursed the one who intercedes on behalf of a criminal concerning a decree of Allah and the criminal is cursed as well." "He cursed the wife who goes out from her house without the permission of her husband.” "He cursed the wife who passes the night refusing to satisfy the sexual needs of her husband until she submits to her husband's desire." "He cursed the one who sodomizes and the one who lets it be done to him.” "Allah has cursed wine, and whoever drinks it, pours it, sells it, buys it, presses it for another, presses it for himself; carries it, accepts its delivery, or ears its price. " "There are six whom I curse, Allah curses, and who are cursed by every prophet whose supplications are answered:he who denies Allah's Destiny, he who adds anything to Allah's Book, he who rules arrogantly, he who considers what Allah has prohibited to be lawful, he who deems it permissible to treat my family in ways Allah has forbidden ( such as insulting or reviling them), and he who abandons my Sunnah (out of disdain for it)." "He cursed the one who fornicates with his neighbor's wife." "He curses him who conceals knowledge.” "He curses him who practices masturbation and who fornicates with his mother or his daughter.” "He cursed the one who hoards goods until the price rises.” "He cursed the one who offers a bribe, the one who receives it, and the one who arranges it.” "He cursed the harsh ruler.” "He cursed men and women who refrain from marriage." "He cursed the one who sodomizes an animal.” It is permissible (but not rewarded by Allah) to curse those who possess blameworthy characteristics, by saying, "Allah curses oppressors," "Allah curses the corrupt," "Allah curses picture-makers," and so forth.

دربارهٔ لعن شخص معیّنی که مرتکب نافرمانی‌ای می‌شود، مانند ستمگر، زناکار، تصویرساز، دزد و کسی که از ربا سود می‌برد، ظاهر دلایل حدیثی چنین می‌نماید که این کار حرام نیست، اما غزالی بیان می‌کند (و این نظر معتبرترین دیدگاه است) که لعن حرام است، مگر آنکه شخص لعن‌شده کسی باشد که می‌دانیم در حال کفر مرده است، مانند ابولهب، ابوجهل، فرعون، هامان و دیگرانی همانند ایشان. غزالی می‌گوید این به آن دلیل است که «لعن یعنی دور ساختن کسی از رحمت خداوند متعال، در حالی که ما نمی‌دانیم آن شخص فاسد یا کافر چگونه عمرش را به پایان خواهد برد.» اما کسانی که پیامبر ﷺ شخصاً لعنشان کرد، مانند قبایل رِعل، ذکوان و عُصیّه، شاید به این دلیل بود که ایشان می‌دانستند آنان در کفر خواهند مرد. دعا کردن برای بدی رسیدن به کسی شبیه لعن است، حتی اگر علیه ستمگر باشد، مانند گفتن «خداوند او را شفا ندهد»، «خداوند او را از آسیب نگه ندارد» و سخنانی مشابه؛ همهٔ این‌ها نکوهیده‌اند (و اگر علیه مسلمانی باشد، حرام‌اند). همچنین است لعن کردن هر حیوان یا شیء بی‌جان، که همگی ناپسندند. از این رو عالمان می‌گویند: هرکس کسی را لعن کند که سزاوار آن نیست، باید آن را اصلاح کرده و بگوید: «اگر او سزاوار است.» برای کسی که به نیکی دعوت و از بدی نهی می‌کند، روا است که به کسی بگوید: «وای بر تو»، «ای کسی که به خویشتن ستم کردی» و مانند آن، به شرط آنکه از دروغ، تهمت، بدگویی و افترا بپرهیزد. افزون بر این، هدفش باید اندرز دادن باشد نه توهین کردن به مردم.

As for cursing a particular person who commits some act of disobedience, such as an oppressor, adulterer, maker of pictures, the thief, or the one who consumes usurious gain; the hadith evidence seems to suggest that it is not unlawful, though Ghazali indicates (and it is the most reliable opinion) that is unlawful unless the person cursed is someone we know has died in a state of unbelief, such as Abu Lahab, Abu Jahl, Pharaoh, Haman, and others like them. This, Ghazali notes, is because "to curse means to distance another from the mercy of Allah Most High, while we do not know how the particular corrupt person or non-Muslim will end his life." As for those the Prophet (pbuh) personally cursed such as the tribes of Ri'la, Zakwan and 'Usiah, perhaps it was because he knew they would die in unbelief. Praying that evil befalls a person is similar to cursing, even when against a tyrant, such as saying, 'May Allah not heal him,' 'May Allah not keep him safe,' and similar remarks, all of which are blameworthy (being unlawful, if of a Muslim). And likewise for cursing any animals or inanimate objects whatever, all this is objectionable." The scholars therefore say, "Whoever curses someone who does not deserve so, let the former modify it by saying, if he deserves to be cursed.'" It is permissible for one who invites to good and forbids evil to address someone saying, "woe to you', "O you who have wronged his own self" and the like. Provided that he should avoid lying defamation, slander. Besides this, his objective should be admonishing and not insulting people.