الله تعالی می‌فرماید: {و موسی گفت: «من به پروردگارم و پروردگار شما پناه بردم از هر متکبّری که به روز حساب ایمان ندارد.»} (غافر: ۲۷)

Allah, Most High, says, {Moses said, "I have indeed called upon my Lord and your Lord (for protection) from every arrogant one who believes not in the Day of Account.} (Ghafir: 27)

{إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ} (النحل: ۲۳)

{Verily He loveth not the arrogant.} (An-Nahl: 23)

پیامبر ﷺ فرمودند: «مردی که در لباس نوی خود با غرور و خودپسندی راه می‌رفت، خداوند زمین را فرو برد و او تا روز قیامت در آن فرو خواهد رفت.»1

The Prophet (pbuh) said, "Once a man was walking along in a new set of clothes, with a swagger to his step, pleased with himself, Allah caused the earth to swallow him and he will keep sinking until the Last Day.”1

ستمگران و متکبران در روز قیامت به صورت دانه‌هایی که زیر پای مردم ریخته شده‌اند برانگیخته می‌شوند، و مردم بر آنها راه خواهند رفت.2

"Tyrants and the arrogant will be raised on the last Day as grain strewn under feet that the people will walk upon.”2

کبر، همانگونه که مسلمانان نخستین گفتهاند، نخستین گناه در برابر الله بود.

Arrogance, as early Muslims said, was the first fault against Allah.

الله، تبارک و تعالی، می‌فرماید: {و یاد کن آن‌گاه را که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید. پس همه سجده کردند، جز ابلیس که خودداری کرد و تکبر ورزید و از کافران بود} (سورۃ البقرہ: ۳۴)

Allah, the Almighty, says, {And behold, we said to the angels: bow down to Adam: and they bowed down: not so Iblis: he refused and was haughty: he was of those who reject Faith} (AI-Baqarah: 34)

بنابراین، ایمان هیچ سودی نمی‌بخشد اگر تکبر وجود داشته باشد، همان‌گونه که برای ابلیس چنین بود.

Therefore, Faith is of no avail if arrogance exists, as is Iblis.

پیامبر ﷺ فرمودند: «کبر آن است که انسان حق را نپذیرد و مردم را حقیر بشمارد.»3

The Messenger (pbuh) said, "Arrogance is belittling to admit the truth and considering people inferior.”3

«کبر یعنی حق را نپذیرفتن و دیگران را پست و کم‌ارزش شمردن.» ۴

"Arrogance is refusing to acknowledge what is right and considering others to be inferior.” 4

«هیچ کس که کوچک‌ترین ذره‌ای از کبر در دلش باشد، وارد بهشت نخواهد شد.» [5]

"No one with the slightest particle of arrogance in his heart will enter Paradise.” 5

الله، تبارک و تعالی، در حدیث قدسی می‌فرماید: {خداوند هیچ متکبّر فخرفروشی را دوست ندارد.} (لقمان: ۱۸)

Allah, the Almighty, says in the Qudsi hadith, {Allah loveth not any arrogant boaster.} (Luqman: 18)

الله، تبارک و تعالی، می‌فرماید: «الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي، فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ».6

Allah, the Almighty, says, "Pride is My garment and haughtiness My Mantle: whoever vies with Me for them I will throw into Hell.”6

فرمود: «میان بهشت و جهنم گفتگویی درگرفت. جهنم گفت: در من ستمگران و متکبران داخل خواهند شد. و بهشت گفت: در من ضعیفان و فروتنان داخل خواهند شد. خداوند میان آن دو چنین حکم کرد: تو بهشتی، رحمت من؛ به وسیلهٔ تو به هر کس که بخواهم رحم خواهم کرد. و تو جهنمی، جایگاه عذاب؛ به وسیلهٔ تو هر کس را که بخواهم عذاب خواهم کرد. و بر من است که هر دوی شما را پر کنم!»ﷺ1

The Messenger (pbuh) said, "A debate took place between heaven and hell. The latter said; in me shall enter tyrant and the arrogant people: while heaven said, "In me shall enter the weak and the lowly." Allah decided the issue by saying, You are heaven, My mercy, through you I shall have mercy on whomsoever 1 please; and you are hell, a place of punishment, through you / shall chastise whomsoever / like. /t is incumbent upon Me to fill both of you!”1

الله، تبارک و تعالی، می‌فرماید: {و از روی تکبر به مردم روی مگردان و با غرور بر زمین راه مرو، زیرا خداوند هیچ متکبر خودستایی را دوست ندارد.} (لقمان: ۱۸)

Allah, the Almighty, says, {And swell not thy check (jor pride) at men. Nor walk in insolence through the earth for Allah loveth not any arrogant boaster.} (Luqman: 18)

سَلَمَة بن الأكوع روى أن رجلاً كان يأكل بيده الشمال بحضرة النبي ﷺ، فقال له: «كُلْ بيمينك». فقال: «لا أستطيع». وما منعه إلا الكِبْر.

Salama Ibn Al-Akwa' recounted that a man was eating with his left hand in the presence of the Prophet (pbuh). The Prophet told him, "Eat with your right. " To which the man replied, "/ cannot." Though nothing stopped him but arrogance.

پیامبر ﷺ فرمود: «ای کاش نتوانی.» و آن مرد هرگز نتوانست دست راستش را دوباره به دهانش برساند.2

The Prophet said,' "May you not be able to. " And the man could never lift his right hand to his mouth again.”2

«آیا به شما بگویم که اهل آتش چه کسانی هستند؟ ستمگران، متکبران و خودبزرگ‌بینان.»3

"Shall I tell you who the people of the Hell-Fire are. The cruel, the haughty and the arrogant.”3

سه گروه از مردم هستند که خداوند در روز قیامت با آنان سخن نمی‌گوید، به ایشان نظر نمی‌کند و ایشان را پاک نمی‌گرداند، و برای آنان عذابی دردناک خواهد بود: کسی که دامن جامه‌اش را از روی تکبر پایین می‌کشد، کسی که بخشش خود را بر گیرندگان منت می‌گذارد، و کسی که کالای خود را می‌فروشد و با سوگند ادعا می‌کند که آن را بیش از آنچه واقعاً خریده است خریده، ﷺ4

"There are three people whom Allah will not speak to, look at or exonerate on the Day of Judgement, and who will have a painful torment: he who wears the hem of his garment low (out of pride), he who reminds recipients of his charity to them and he who sells merchandise swearing that he paid more for it than he actually did.”4

آنچه از استخوان‌های قوزک پا از قباء (ردا/جامه بلند) پایین بیاید، در آتش است.5

"What comes down the anklebones of the caftan is in Hell.”5

بدترین تکبر، تکبّر کسی است که خود را بر اهل علمِ خویش برتری می‌دهد و در دل به برتری خود شادمان می‌شود. علمِ چنین کسی برای او هیچ سودی ندارد. کسی که علمِ دین را برای آخرت می‌آموزد، از دانشِ خود بیمناک می‌شود، دلش فروتن و نفسش خوار می‌گردد. چنین کسی در کمین خودخواهی خویش می‌نشیند و هرگز به آن میدان نمی‌دهد. پیوسته نفس خود را به حساب می‌کشد و آن را اصلاح می‌کند. اگر از آن غافل شود، نفس از راه راست منحرف شده و او را نابود می‌سازد. اما کسی که دانش را برای مباهات یا رسیدن به مقام رهبری می‌جوید، و با نگاه تحقیرآمیز به سایر مسلمانان می‌نگرد، آنان را نادان می‌پندارد و خوارشان می‌شمارد، این بزرگ‌ترین تکبر است و هیچ‌کس که کوچک‌ترین ذره‌ای از کبر در دلش باشد، داخل بهشت نخواهد شد. هیچ توان و قدرتی جز به خداوند بلندمرتبه و بزرگوار نیست.

The wickedest arrogance is that of someone who exalts himself over people of his learning and gloats to himself about his superiority. The knowledge of such person is of absolutely no benefit to him. Whoever learns sacred knowledge for the sake of the next world is unsettled by his learning, his heart is humbled and his ego lowered. Such a person lies in wait for his selfishness and never gives it free rein. He constantly takes his ego to task and corrects it. Were he to neglect it, it would diverge from the right path and destroy him. The person who seeks knowledge to take pride in it or gain a position of leadership, looking disdainfully at other Muslims, thinking them fools and making light to them all this is the most enormous arrogance and no one with the slightest particle of arrogance in his heart will enter Paradise. There is no power nor might save in Allah Most High, Most Glorious.