Taalkundig gezien betekent Fiqh begrip (Fahm), zoals in de uitspraak van Allah (SWT):

Linguistically, Fiqh means understanding (Fahm), as in the saying of Allah (swt):

“Wij begrijpen (ma nafqahu) niet veel van wat u zegt.” (TMQ Hud: 91) d.w.z. wij begrijpen het niet.

“We do not comprehend (ma nafqahu) much of what you say.” (TMQ Hud: 91) i.e. we do not understand.

Als een juridische term heeft Fiqh (islamitische jurisprudentie) twee betekenissen:

As a juristic term, Fiqh has two meanings:

A. De Usuli-geleerden zoals Amidi, al-Zarkashi, al-Baydawi en Shawkani hebben islamitische jurisprudentie (Fiqh) gedefinieerd als: „de kennis van de praktische Shar'i-zaken die zijn afgeleid uit hun gedetailleerde bewijzen (al-ad'Illah al-tafsiliyyah)“.1

A. The Usuli scholars such as Amidi, al-Zarkashi, al-Baydawi and Shawkani have defined fiqh as, „the knowledge of the practical Shar‟ai matters that are derived from their elaborated evidences (al-ad‟Illah al-tafsiliyyah)‟.1

Als voorbeeld: een rechtsgeleerde (Faqih) zou de uitspraak kennen voor de kwestie van abortus; daarnaast zou hij weten hoe en waaruit deze uitspraak was afgeleid.

As an example, a Faqih would know the ruling for the issue of abortion; in addition, he would know how and from where this ruling was extracted from.

B. Alle islamitische wetten. Deze definitie is synoniem aan de term Shari'ah.

B. All the Islamic laws. This definition is synonymous to the term Shari‟ah.

Het kennen van de Shari'ah-regels waaraan een moslim in het leven verplicht is, is een individuele plicht voor elke moslim, aangezien hij is bevolen al zijn handelingen te ondernemen volgens de wetten die zijn Schepper, Allah (SWT), heeft geopenbaard. Dit komt doordat de aansprakelijkheid (Takleef) waarmee de Wetgever (Ash-Shar'i) de mensheid en de gelovigen heeft aangesproken, een beslissende aansprakelijkheid is voor iedereen, of het nu gaat over het geloof (Iman) of over menselijke handelingen. Allah (SWT) zegt:

Knowing the Shari‟ah rules with which a Muslim is obliged with in life is an individual duty upon every Muslim, as he is commanded to undertake all his actions according to the laws revealed by his creator, Allah (swt). This is because the address of accountability (Takleef) with which the Legislator (Ash-Shar‟i) addressed mankind, and addressed believers, is a decisive address to anyone whether it was about the creed (Iman) or human actions. Allah‟s (swt) says:

“Het is niet aan een gelovige, man of vrouw, om enige keuze te hebben in een zaak waarin Allah en Zijn Boodschapper ﷺ hebben geoordeeld.” (TMQ Al-Ahzab: 36)

“It is not for any believer, male or female, to have any option in any matter upon which Allah and His Messenger have judged.” (TMQ Al-Ahzab: 36)

) “Wie ook maar een gewicht aan goed doet, zal het zien, en wie ook maar een gewicht aan kwaad doet, zal het zien.” (TMQ Al-Zalzalah: 7-8)

) “Whoever performs a particle‟s weight of good will see it, and whoever performs a particle‟s weight of evil will see it.” (TMQ Al-Zalzalah: 7-8)

“De dag waarop elke ziel geconfronteerd zal worden met al het goede dat zij heeft gedaan en al het kwade dat zij heeft gedaan, zal zij wensen dat er een grote afstand tussen haar en (haar kwade) was. Maar Allah waarschuwt jullie voor Zichzelf.” (TMQ Al-Imran: 30)

“The Day that every soul will be confronted with all the good it has done and all the evil it has done, it will wish that there was a great distance between it and (its evil). But Allah cautions you about Himself.” (TMQ Al-Imran: 30)

“En eenieder zal worden beloond voor al zijn daden.” (TMQ An-Nahl:111)

“And each soul will be recompensed for all its actions.” (TMQ An-Nahl:111)

Verantwoordelijkheid (Takleef) is op een beslissende wijze in de teksten gekomen, dus een moslim is verantwoordelijk om zichzelf te beperken tot de regels van de Shari'ah wanneer hij een handeling verricht. Gevolgelijkerwijs wordt het verplicht (Fard) voor elke moslim om de regels van de Shari'ah te kennen waaraan hij in dit leven gebonden is. Wat het vergaren van verdere kennis op andere gebieden van de Shari'ah betreft, dit is een collectieve verplichting (Fard ul Kifaya) en geen individuele plicht (Fard ul Ayn), wat betekent dat als sommige mensen dit vervullen, de verplichting van de rest wordt afgelost.

Accountability (Takleef) has come in a decisive manner in the texts, so a Muslim is accountable to restrict himself to the Shar‟a rules when he undertakes any action. Consequentially it becomes obligatory upon every Muslim to know the Shari‟ah rules with which he is bound by in this life. As for gaining further knowledge in other areas of the Shari‟ah this is a collective obligation (Fard ul Kifaya) not an individual duty (Fard ul Ayn) i.e. if some people fulfil this, then the obligation is lifted from the rest.

Dit wordt versterkt door wat werd overgeleverd door Anas bin Malik, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

This is strengthened by what was narrated by Anas bin Malik who said: The Messenger of Allah (saw) said:

“Het zoeken naar kennis is verplicht voor elke moslim.” (Ibn Majah)

“Seeking knowledge is obligatory upon every Muslim.”(Ibn Majah)

Islamitische jurisprudentie (Fiqh) is onderdeel van de regels waaraan een moslim in zijn leven gebonden is, zoals rituele aanbidding (Ibadah) en sociale transacties (Mu’amalat). Daarom behoort het bestuderen van Fiqh tot de verplichte zaken voor moslims. Er zijn nobele overleveringen (Hadith) die het bestuderen van Fiqh aanmoedigen.

Jurisprudence (Fiqh) is part of the rules with which a Muslim is bound by in his life such as ritual worships („Ibadat) and social transactions (Mu‟amalat). Hence studying Fiqh is among the compulsory matters for Muslims. There are noble Ahadith encouraging the studying of fiqh.

Het is overgeleverd van Mu‟awiyya bin Abu Sufyan dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

It is narrated from Mu‟awiyya bin Abu Sufyan that the Messenger of Allah (saw) said:

“Degene voor wie Allah goed gunst, schenkt Hij begrip in de religie (Deen).” (Bukhari)

“The one for whom Allah wills good, He grants him fiqh in the deen.” (Bukhari)

Ook overleverde Hazzam bin Hakeem van zijn oom, van de Boodschapper van Allah ﷺ, die zei:

Also Hazzam bin Hakeem narrated from his uncle from the Messenger of Allah (saw) who said:

“Je bevindt je in een tijd van veel rechtsgeleerden (Faqih), weinig sprekers, velen die geven en weinigen die vragen; handelen in deze tijd is daarom beter dan kennis. Er zal spoedig een tijd komen van weinig rechtsgeleerden (Faqih), veel sprekers, velen die bedelen en weinigen die geven; kennis in deze tijd is daarom beter dan handelen.” Deze overleveringen (Hadith) zijn expliciet over de deugd van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) en moedigen het bestuderen ervan aan. Er is overgeleverd dat Umar bin al-Khattab zei:

“You are in a time of many jurisprudents (fuqaha), few speakers, many who give and few who ask; so action in this time is better than knowledge. There will soon come a time of few jurisprudents, many speakers, many who beg and few who give; so knowledge in this time is better than action.” These ahadith are explicit in the virtue of fiqh and encouraging its study. It was narrated that Umar bin al-Khattab said:

“De dood van duizend aanbidder die 's nachts bidden en overdag aanbidden, is minder ernstig dan de dood van één intelligente kenner (Baseer) van het toegestane (Halal) en het verboden (Haram) van Allah.” (Ahmad).

“The death of one thousand worshippers who pray at night and worships in the day is less serious than the death of one intelligent knower (Baseer) of the halal and haram of Allah.” (Ahmad).