Het bewijs dat analogie (Qiyas) een bron van de Shari'ah is, is dat de grondreden (Illah) gebaseerd is op of afgeleid is van een Shari'-tekst. Deze Shari'-teksten zijn de Koran, de profetische traditie (Sunnah), of de consensus (Ijma’) van de Sahabah. Deze drie zijn bewezen als definitieve bronnen van de Shari'ah waarover niemand kan verschillen. Daarom is het bewijs dat de grondreden (Illah) in de tekst in het algemeen aanwezig is, definitief (Qata’i) en dit is ook het geval voor analogie (Qiyas). Wanneer een tekst een reden voor een regel vermeldt, wordt het uitbreiden van deze regel naar elk ander kwestie met dezelfde reden beschouwd als een andere toepassing van de tekst van het vers (Ayah) of de overlevering (Hadith).