3.7 Abrogatie (Naskh)
3.7 Abrogation (Naskh)
Taalkundig gezien betekent abrogatie het opheffen (Izaalah) of veranderen van iets, waarbij het van de ene staat naar de andere wordt getransformeerd terwijl het in essentie nog steeds bestaat.
Linguistically abrogation means canceling (Izaalah) or changing the thing and transforming it from one state to another while it still exists in essence.
Technisch gezien is het de aanspraak (Khitaab) van de wetgever die het voortbestaan van een Hukm Shar’i van een eerdere aanspraak (Khitaab) verhindert.
Technically, it is the address (Khitaab) of the legislator which prevents the continuation of a Hukm Shar‟i of a previous address (Khitaab).
Wat betreft de term abrogerende (Naasikh), dit kan verwijzen naar Allah (SWT):
As for the term abrogator (Naasikh) it may refer to Allah (swt):
“Wat een vers (openbaring) Wij ook tenietdoen.” (TMQ Al-Baqarah: 106)
“Whatever a Verse (revelation) do We abrogate.” (TMQ Al-Baqarah: 106)
Of het kan verwijzen naar een vers (Ayah): Zo zeggen wij: „het vers (Ayah) van het zwaard” (At-Tawbah: 29) heeft zulk en zulk vers (Ayah) geabrogereerd.
Or it may refer to an Ayah: Thus, we say the „Ayah of the sword‟ (At-Tawbah: 29) abrogated so and so Ayah.
Wat betreft de geabrogteerde (Mansookh): dit is de rechtsregel (Hukm) die is opgeheven, zoals de rechtsregel (Hukm) die het verplicht maakt om liefdadigheid (Sadaqah) te geven in het bijzijn van de Boodschapper ﷺ in het vertrouwen van de Boodschapper ﷺ, de rechtsregel (Hukm) van legaten voor erfgenamen, de rechtsregel (Hukm) van het wachten gedurende een volledig jaar met betrekking tot de weduwe. Bij abrogatie moet de geabrogteerde rechtsregel (Hukm) Shar'i zijn en moet het bewijs dat de opheffing van de rechtsregel (Hukm) aangeeft Shar'i zijn en volgen na de aanspraak waarvan de rechtsregel (Hukm) is geabroggeerd.
As for the abrogated (Mansookh) it is the Hukm which has been lifted, like the Hukm which obliges paying the Sadaqah in front of the Messenger (saw) in the confidence of the Messenger (saw), the Hukm of bequests for hiers, the Hukm of waiting for complete year in respect to the widow. In abrogation the Hukm abrogated must be Shar‟i and the evidence which indicates the lifting of the Hukm must be Shar‟i and come after the address whose Hukm has been abrogated.
Allah (SWT) heeft ons geïnformeerd over het voorkomen van abrogatie, en de Ahkam die zijn geabrogereerd tonen ons het werkelijke voorkomen ervan.
Allah (swt) has informed us of the occurrence of abrogation and the Ahkam which have been abrogated show us its true occurrence.
“Welke ayat (openbaring) wij ook afschaffen of doen vergeten, Wij brengen een betere of een gelijke in de plaats. Weet je niet dat Allah alles kan?” (TMQ Al-Baqarah: 106)
“Whatever a Verse (revelation) do We abrogate or cause to be forgotten, We bring a better one or similar to it. Know you not that Allah is able to do all things?” (TMQ Al-Baqarah: 106)
“En wanneer Wij een vers vervangen door een ander, terwijl Allah het beste weet van wat Hij neerdrijft, zeggen zij (de ongelovigen): jij (o Muhammad ﷺ) bent slechts een leugenaar. Nee, maar de meesten van hen weten het niet.” (TMQ An-Nahl: 101)
“And when We change a Verse in place of another, and Allah knows the best of what He sends down, they (the disbelievers) say: you (O Muhammad [saw]) are but a liar. Nay but most of them know not.” (TMQ An-Nahl: 101)
Sheikh Ata ibn Khalil Abu al-Rashta vermeldt in zijn uitstekende boek „Teyseer al wusool Ila al-Usul‟ (Het begrijpen van de Usul vergemakkelijken) de volgende soorten abrogatie:
Sheikh Ata ibn Khalil Abu al-Rashta in his excellent book „Teyseer al wusool Ila al-Usul‟ (To make understanding Usul easy) lists the following types of abrogation:
a) De abrogatie van de rechtsregel (Hukm) van de spraak (Khitaab) zonder een alternatieve rechtsregel (Hukm):
a) Abrogation of the Hukm of the speech (Khitaab) without an alternative Hukm:
“O jullie die geloven! Wanneer jullie de Boodschapper ﷺ in vertrouwelijke gesprekken willen raadplegen, geef dan iets in de vorm van aalmoezen (sadaqah) voordat jullie jullie vertrouwelijke gesprek voeren. Dat zal beter en zuiverder voor jullie zijn. Maar als jullie daar de middelen niet voor vinden, dan is Allah inderdaad veel vergevens, de Meest Barmhartige. Zijn jullie bang om iets in de vorm van aalmoezen te geven voordat jullie hem in vertrouwelijke gesprekken raadplegen? Als jullie het dan niet doen en Allah heeft jullie vergeven, voer dan (tenminste) het gebed (Salah) uit, geef de armenbelasting (Zakah), gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper ﷺ. En Allah is Alwetend over wat jullie doen.” (TMQ Al-Mujadallah: 12-13)
“O you who believe! When you (want to) consult the Messenger (Muhammad [saw]) in private, spend something in charity before your private consultation. That will be better and purer for you. But if you find not the means for it, then verily, Allah is oft forgiving, Most Merciful. Are you afraid of spending in charity before your private consultation with him? If then you do it not, and Allah has forgiven you, then (at least) perform Salat and give Zakat and obey Allah and His Messenger. And Allah is All-Aware of what you do.” (TMQ Al-Mujadallah: 12-13)
Dit is een opheffing van het geven van aalmoezen voordat men de Boodschapper ﷺ in privé heeft geraadpleegd.
This is an abrogation of giving charity before consulting the Messenger (saw) in private.
b) Abrogatie met een lichtere alternatief:
b) Abrogation with a lighter alternative:
De verhouding van standvastigheid gaat van 1-10 naar 2-10:
The ratio of steadfastness goes from 1-10 to 2-10:
“O Profeet ﷺ! Aanzet de gelovigen tot strijd. Als er twintig standvastige personen onder jullie zijn, zullen zij tweehonderd overwinnen, en als er honderd standvastige personen zijn, zullen zij duizend van hen die ongeloven overwinnen, omdat zij (de ongelovigen) een volk zijn dat niet begrijpt.” (TMQ Al-Anfal: 65)
“O Prophet (Muhammad [saw])! Urge the believers to fight. If there are twenty steadfast persons amongst you, they will overcome two hundred, and if there be a hundred steadfast persons they will overcome a thousand of those who disbelieve, because they (the disbelievers) are people who do not understand.”(TMQ Al-Anfal: 65)
“Nu heeft Allah jullie (taak) verlicht, want Hij weet dat er zwakte in jullie is. Dus als er honderd standvastige personen onder jullie zijn, zullen zij tweehonderd overwinnen...” (TMQ Al-Anfal: 66)
“Now Allah has lightened your (task), for He knows that there is weakness in you. So if there are of you a hundred steadfast persons, they shall overcome two hundred…” (TMQ Al-Anfal: 66)
c) Abrogatie met een vergelijkbare alternatieve rechtsregel (Hukm):
c) Abrogation with a similar alternative Hukm:
De abrogatie van het richten op Al-Quds naar het richten op de Ka'bah in Makkah:
The abrogation of facing Al-Quds to facing the Ka‟bah in Makkah:
“Voorwaar! Wij hebben gezien hoe jij ﷺ je gezicht naar de hemel wendde. Wij zullen je zeker doen terugkeren naar een gebedsrichting (Qiblah) die jou behaagt, dus wend je gezicht naar de richting van al-masjid al-haraam. En wie van jullie mensen ook, wend jullie gezichten in het gebed naar die richting.” (TMQ Al-Baqarah: 144)
“Verily! We have seen the turning of your (Muhammad [saw]) face towards the heaven. Surely We shall turn you to a Qiblah (prayer direction) that shall please you, so turn your face in the direction of al-masjid al-haraam. And whosesoever you people are, turn your faces in prayer in that direction.” (TMQ Al-Baqarah: 144)
d) Abrogatie met een moeilijkere alternatieve rechtsregel (Hukm).
d) Abrogation with a more difficult alternative Hukm.
In het begin van de Islam was het verplicht om vrouwen die fornication hadden gepleegd op te sluiten in huizen en hen te straffen als een vastgestelde straf (Hudud) voor het plegen van zina. Dit is ingetrokken door de rechtsregel (Hukm) die goed bekend is:
In the beginning of Islam it was obligatory to confine women who have committed fornication to houses and punish them as a Hadd for committing zina. This has been abrogated by the Hukm which is well known:
“En als zij getuigen, sluit hen dan op in huizen (d.w.z. vrouwen die overspel hebben gepleegd) totdat de dood hen treft of Allah voor hen een andere weg bepaalt. En de twee personen onder jullie die overspel plegen, straf hen beiden. En als zij berouw tonen (Allah beloven dat zij het nooit meer zullen doen, d.w.z. overspel en andere soortgelijke zonden begaan) en goede daden verrichten, laat hen dan met rust.” (TMQ An-Nisa:15-16)
“And if they testify, confine them (i.e. women who have committed fornication) to houses until death comes to them or Allah ordains for them some (other) way. And the two persons among you who commit illegal sexual intercourse, punish them both. And if they repent (promise Allah that they will never repeat, ie commit illegal sexual intercourse and other similar sins) and do righteous good deeds, leave them alone.” (TMQ An-Nisa:15 -16)
Een ander voorbeeld is de afschaffing van het vasten van Ashura door het vasten van ramadan.
Another example is the abrogation of the fast of „„Ashura for the fast of Ramadhan.
„Aisha (ra) overleverde dat; in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) de Quraysh de dag van „„Ashura vastten. En de Boodschapper ﷺ vastte ook op deze dag. Toen de Boodschapper ﷺ naar Madinah ging, vastte hij op deze dag en instrueerde de mensen om ook te vasten. Toen de ramadan verplicht werd, zei hij ﷺ:
„Aisha (ra) narrated that; in the time of Jahiliyyah the Quraysh used to fast the day of „„Ashura. And the Messenger (saw) used to fast on this day as well. When the Messenger (saw) went to Madinah he fasted on this day and instructed the people to fast as well. When Ramadhan became obligatory, he (saw) said:
“Wie wenst om op deze dag te vasten, laat hem vasten, en wie wenst, laat hem het laten.” (Bukhari & Muslim)
“Whosoever wishes to fast on this day let him fast and whosoever wants let him leave it.” (Bukhari & Muslim)
Het is belangrijk om te weten wat wordt opgeheven; het is de rechtsregel (Hukm) en niet de recitatie, dit is wat is bewezen. Zo kunnen we de opheffing zien van de rechtsregel (Hukm) van de eenjarige „Iddah-periode en de opheffing van legaten door ouders. Wat betreft de twee vers (Ayah) die zijn opgeheven, deze worden nog steeds gereciteerd, en dit is het geval voor de rest van de opgeheven vers (Ayah). Wat betreft de opheffing van de recitatie, een dergelijk geval wordt niet aangetroffen. Het ontbreken van dit type opheffing is een bewijs om te zeggen dat het niet is toegestaan.
e) Hoe abrogatie plaatsvindt
e) How abrogation takes place
Eerst: De abrogatie van de Qur'an met de Qur'an:
First: Abrogation of the Qur‟an with Qur‟an:
De afschaffing van het geven van liefdadigheid (Sadaqah) voorafgaand aan een privéconsult met de Boodschapper van Allah ﷺ.
The abrogation of giving Sadaqah before private consultation with the Messenger (saw).
Op dezelfde manier is de eenjarige 'Iddah veranderd naar 4 maanden en 10 dagen.
Similarly, the one year‟s „Iddah has been changed to 4 months and 10 days.
Allah (SWT) zei:
Allah (swt) said:
“En degenen onder jullie die sterven en echtgenotes achterlaten, dienen voor hun echtgenotes een onderhoud van een jaar en verblijfplaats te bepalen zonder hen uit huis te zetten, maar als zij (echtgenotes) vertrekken, is er geen zonde op jullie voor wat zij uit eigen beweging doen, mits het eervol is. En Allâh is Almachtig, Alwijze.” (TMQ Al-Baqarah: 240)
“And those of you who die and leave behind wives should bequeath for their wives a year's maintenance and residence without turning them out, but if they (wives) leave, there is no sin on you for that which they do of themselves, provided it is honourable. And Allâh is All-Mighty, All-Wise.” (TMQ Al-Baqarah: 240)
Hij (SWT) zei:
He (swt) said:
“En degenen onder jullie die sterven en echtgenotes achterlaten, zij (de echtgenotes) zullen (wat hun huwelijk betreft) vier maanden en tien dagen wachten...” (TMQ Al-Baqarah: 234)
“And those of you who die and leave wives behind them, they (the wives) shall wait (as regards their marriage) for four months and ten days…” (TMQ Al-Baqarah: 234)
Hetzelfde geldt voor de Ahkam die eerder zijn vermeld.
The same goes for the Ahkam mentioned previously.
Tweede: De abrogatie van de profetische traditie (Sunnah) door de profetische traditie (Sunnah).
Second: Abrogation of the Sunnah by Sunnah.
Dit is wanneer een massaal overgeleverde (Mutawatir) overleving een andere massaal overgeleverde (Mutawatir) overleving annuleert, een Ahad (enkelvoudige) overlevering wordt geannuleerd door een massaal overgeleverde (Mutawatir) overleving, of een Ahad wordt geannuleerd door een andere Ahad overlevering. Zoals de overleveringen (Hadith) van de Profeet ﷺ:
4 Abu Dawud, Boek 38, Nummer 4469
4 Abu Dawud, Book 38, Number 4469