De Profeet ﷺ ontving de openbaring van Allah (SWT) en bracht deze over aan alle mensen. De moslims die dicht bij hem ﷺ woonden, waren de metgezellen (Sahabah). Toen de Profeet ﷺ naar Madinah emigreerde, gingen zij met hem mee. De moslims van Makkah waren de emigranten (Muhajirun) en de moslims van Madinah waren de helpers (Ansar). Hij ﷺ ontving de Boodschap van Allah (SWT) en kreeg de opdracht deze over te brengen. Allah (SWT) zegt in de Qur'an:

The Prophet (saw) received the revelation from Allah (swt) and delivered it to all the people. The Muslims who used to live close to him (saw) were the Sahabah (ra). When the Prophet (saw) migrated to Madinah they went along with him. The Muslims of Makkah were the Muhajireen and the Muslims of Madinah were the Ansar. He (saw) received the Message from Allah (swt) and was ordered to convey it. Allah (swt) says in the Qur‟an:

“O Boodschapper, verkondig wat tot u is neergedाald van uw Rabb, en als u dit niet doet, dan heeft u Zijn Boodschap niet overgebracht...” (TMQ Al-Ma’ida: 67)

“O Messenger, deliver the Message that was sent down to you from your Rabb, and if you did not do it, you did not convey His Message....” (TMQ Al-Ma‟ida: 67)

“En Wij hebben aan u de gedenken (Dhikr) (de Qur'an) neergezonden, opdat u aan de mensheid zou uitleggen wat tot hen is neergezonden” (TMQ An-Nahl: 44)

“And we sent down to you the Zikr (the Qur‟an), so that you would explain to mankind, that which was sent down to them” (TMQ An-Nahl: 44)

Met deze Ayahs in gedachten zijn er bepaalde punten die vermeld moeten worden:

With these Ayahs in mind, there are certain points that need to be mentioned:

1. Niemand zou een fatwa geven in de aanwezigheid van de Profeet ﷺ, aangezien zij wisten dat hij de autoriteit was.

1. No one would give a Fatwa in the presence of the Prophet, since they knew that he (saw) was the authority.

2. Soms gaf de Profeet ﷺ de metgezellen (Sahabah) een instructie, en de metgezellen (Sahabah) begrepen die instructie op twee verschillende manieren. Bovendien keurde de Profeet ﷺ beide groepen goed in het volgen van hun begrip. Een voorbeeld hiervan is eerder vermeld met betrekking tot het incident toen de Profeet ﷺ terugkeerde van de slag bij Khandaq (de gracht) en de metgezellen (Sahabah) instrueerde om de Asr-gebed niet te verrichten behalve in Bani Qurayzah.

2. Sometimes the Prophet would give the Sahabah (ra) an instruction, and the Sahabah (ra) would understand that instruction in two different ways. Moreover, the Prophet (saw) would approve both groups in following their understandings. An example of this has been mentioned earlier regarding the incident when the Prophet (saw) returned from the battle of Khandaq (ditch) and instructed the Sahabah not to pray Asr except in Bani Qurayzah.

Hieruit begrijpen we dat beide groepen van de metgezellen (Sahabah) hun verschillende interpretaties van hetzelfde bevel van de Profeet ﷺ bespraken, en dit aan hem ﷺ voorlegden. De Profeet ﷺ keurde beide interpretaties goed. Het is belangrijk op te merken dat de verschillen niet ontstonden door een onduidelijkheid in het bevel; het ontstond eerder door het vermogen van de Arabische taal om verschillende betekenissen en interpretaties over te brengen.

From this we understand that both groups of the Sahabah (ra) discussed their different understandings of the same order of the Prophet (saw), and referred it back to him (saw). The Prophet (saw) approved both understandings. It is important to note that the differences did not occur due to an ambiguity in the order; rather it occurred due to the ability of Arabic language to convey various meanings and understandings.

3. Tijdens het leven van de Profeet ﷺ, wanneer de metgezellen (Sahabah) zonder de Profeet ﷺ reisden, verrichtten zij zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) en rapporteerden zij vervolgens aan de Profeet ﷺ wanneer zij terugkeerden. Bijvoorbeeld: Er is overgeleverd op gezag van Jabir (ra): “een man werd geraakt door een steen die zijn schedel verbrijzelde. Daarna kreeg hij een natte droom. Hij vroeg aan zijn metgezellen – weten jullie of er een ontheffing (Rukhsa) voor mij is om Tayammum (droge wassing) te verrichten? Zij zeiden: ‘wij vinden geen ontheffing voor jou en je kunt water gebruiken.’ Hij nam daarna een bad en stierf. Toen de Profeet ﷺ dit hoorde, zei hij:

3. During the lifetime of the Prophet (saw), if the Sahabah (ra) were travelling without the Prophet (saw), they used to conduct Ijtihad, and then refer back to the Prophet (saw) when they returned. For example: It was narrated on the authority of Jabir (ra): “a man was struck by a stone that fractured his skull. Then he had a wet dream. He asked his companions - do you know of a permit (Rukhsa) for me to perform Tayammum (dry ablution)? They said, „we do not find any permit for you and you can use water.‟ He then had a bath and died. When hearing this the Prophet (saw) said:

“Voorwaar, het zou hem voldoende zijn geweest om Tayammum te verrichten, dus bind een doek om zijn hoofd, veeg eroverheen en was de rest van zijn lichaam.” En de Profeet ﷺ zei:

“Verily, it would have sufficed for him to make Tayammum, so tie a piece of cloth around his head and wipe over it and wash the rest of his body.” And the Prophet (saw) said:

“Waarom vroegen zij niet toen zij niet wisten? Voorwaar, het geneesmiddel voor onvermogen en een gebrek aan kennis is het vragen.” (Abu Dawud, Ibn Majah & Ahmad)

“Why did they not ask when they did not know. Indeed, the cure for inability and lack of knowledge is to ask.” (Abu Dawud, Ibn Majah & Ahmad)

De voorafgaande punten illustreren dat de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) de enige aanvaardbare referentiepunten waren voor de metgezellen (Sahabah) (ra), en dat zij bij onzekerheid zouden terugverwijzen naar de Profeet ﷺ.

The preceding points illustrate that the Qur‟an and the Sunnah were the only acceptable reference points for the Sahabah (ra), and that they would refer back to the Prophet (saw) in cases of uncertainty.