1.3 Shari'ah
1.3 Shari‟ah
De taalkundige betekenis van het woord Shari'ah is een niet-uitputtelijke waterbron waarmee mensen hun dorst lessen. De taalkundige betekenis van Shari'ah is dus dat de islamitische wetten effectief een bron van leiding zijn. Omdat water de fundamentele basis van het leven is, zijn de islamitische wetten een essentiële bron voor het leiden van het menselijk leven.
The linguistic meaning of the word Shari‟ah is a non-exhaustive source of water with which people satisfy their thirst. Thus, the linguistic significance of Shari‟ah is that the Islamic laws are effectively a source of guidance. As water is the fundamental basis of life, the Islamic laws are an essential source for guiding human life.
Shari'ah bestaat uit alle wetten die zijn afgeleid van de wetgevende bronnen van de Islam. Deze wetten zijn niet beperkt tot gebieden die het huwelijk of de echtscheiding betreffen; de islamitische wetten dekken eerder elke handeling die door een individu of een samenleving wordt verricht. De term Shari'ah is ook een synoniem voor islamitische jurisprudentie (Fiqh).
Shari‟ah is composed of all the laws derived from the legislative sources of Islam. These laws are not just limited to areas covering marriage or divorce; rather, the Islamic laws cover every action performed by an individual or a society. The term Shari‟ah is also a synonym for Fiqh.