Ibn Hazm (384 AH - 456 AH) werd geboren in Cordoba in Andalusia (Spanje), wat op dat moment de hoofdstad van de wetenschap voor heel Europa was. Hij bestudeerde de Qur'an, overlevering (Hadith) en de Maliki islamitische jurisprudentie (Fiqh). Daarna verhuisde hij om de Shafi'i islamitische jurisprudentie (Fiqh) te bestuderen, maar liet deze weer achter zich. Later verhuisde hij om te studeren over de rechtsschool (Madhhab) van Abu Dawud Az-Zahiri van Mas'ood bin Sulayman.

Ibn Hazm (384 AH - 456 AH) was born in Cordoba in Andalusia (Spain), which at that time was the capital of science for all of Europe. He studied Qur‟an, Hadith, and Maliki Fiqh. He then moved to study Shafi‟i‟ Fiqh, and left it. Later on, he moved to study about the Madhab of Abu Dawud Az-Zahiri from Mas‟ood bin Sulayman.

Ibn Hazm verwierp analogie (Qiyas) en hanteerde enkel de letterlijke betekenis van de tekst, tot het punt dat als een man in een watermassa zou urineren, hij het water als Najis (onrein) zou beschouwen; maar als de urine van een varken zou zijn, dan zou het water niet als najis worden beschouwd. Ibn Hazm vocht tegen navolging (Taqlid) en riep de mensen op om kwesties te bespreken op basis van het bewijs (Daleel). Dit veroorzaakte hem destijds problemen bij sommige mensen. Zijn belangrijkste boek is Al-Muhalla.

Ibn Hazm rejected Qiyas and took only the literal meaning of the text to the point that if a man urinated in a body of water; for example, he would consider for the water Najis (filthy); however, if the urine were from a pig, then the water would not be considered as najis. Ibn Hazm fought against Taqleed and called the people to discuss issues based on the Daleel. This caused him some problems from some people at that time. His most important book is Al-Muhalla.