Tegenwoordig is de achteruitgang van de moslimgemeenschap (Ummah), of het nu politiek, economisch of intellectueel is, te wijten aan slechts één reden: de afwezigheid van de Islam in ons leven als een allesomvattende ideologie.

Presently, the decline in the Muslim Ummah, whether it is political, economic, or intellectual, is due only one reason: the absence of Islam from our lives as a comprehensive ideology.

De samenlevingen in de moslimwereld worden georganiseerd door on-islamitische systemen, bezaaid met enkele islamitische regels met betrekking tot het huwelijk, de echtscheiding, de erfenis en aanbidding (Ibadah); terwijl wetten met betrekking tot bestuur, economie, onderwijs en buitenlandse zaken geen islamitische oriëntatie hebben.

The societies in the Muslim world are organised by un-Islamic systems, sprinkled with a few Islamic rules related to marriage, divorce, inheritance, and „Ibadah; while, laws related to ruling, economics, education, and foreign affairs, have no Islamic orientation.

Als voorbeeld: de onderwijscurricula, waaraan de moslims zijn onderworpen, zijn niet ontworpen om de islamitische persoonlijkheid te creëren, waarbij het individu levensvraagstukken beoordeelt en evalueert volgens de islam.

As an example, the educational curricula, to which the Muslims are subjugated, are not designed to create the Islamic personality, whereby the individual judges and evaluate issues of life according to Islam.

Integendeel, zij die afstuderen van het onderwijscurriculum in de moslimwereld beperken hun geloof enkel tot het spirituele aspect van de Islam. Zij bekijken het leven op basis van pragmatisme of nut en ondernemen daarom daden die geworteld zijn in deze gedachten, terwijl deze daden gebaseerd hadden moeten zijn op het bewijs (Daleel) uit de Islam.

On the contrary, those who graduate from the educational curriculum in the Muslim World limit their belief only to the spiritual aspect of Islam. They view life based on pragmatism or benefit and consequently embark on actions rooted in these thoughts, while these actions should have been based on the Daleel from Islam.

Zaken die verband houden met de islamitische geloofsleer (Aqeedah) zelf, zoals het bereiken van de rationele conclusie over het bestaan van Allah (SWT), worden weggelaten uit het huidige curriculum. Dit dreigt het weefsel dat de moslimgemeenschap (Ummah) bij elkaar houdt; de geloofsleer (Aqeedah), uiteen te rukken. Deze dreiging komt in de vorm van een discussie over de islam als een filosofisch idee of een religieus dogma, dat het vermogen mist om hedendaagse problemen en gebeurtenissen aan te pakken.

Issues related to the Islamic „Aqeedah itself, such as arriving at the rational conclusion in the existence of Allah (swt), are omitted from the present day curriculum. This threatens to rip apart the very fabric which binds the Muslim Ummah together; the „Aqeedah. This threat comes in the form of a discussion of Islam as a philosophical idea or a religion dogma, lacking the ability to address contemporary problems and occurrences.

De impact hiervan heeft geleid tot een verlammend effect op de presentatie en het begrip van de islamitische jurisprudentie (Fiqh). Mensen in de moslimwereld bekijken de islamitische jurisprudentie (Fiqh) op dezelfde manier als mensen in het Westen theologische of godsdienstwetenschappelijke studies bekijken, namelijk als een gemakkelijke discipline, bestudeerd door ofwel de "religieus" ingestelden, ofwel door degenen die niet slim genoeg zijn om de wetenschappen of technologie te bestuderen.

The impact of all this has resulted in a crippling effect on the presentation and comprehension of the Fiqh. People in the Muslim World view the Fiqh in the same light that people in the West view theological or divinity studies i.e. as an easy discipline, studied by either the “religiously” inclined or by those who are not smart enough to study the sciences or technology.

Deze visie op de islamitische jurisprudentie (Fiqh) is het directe resultaat van de afwijkende onderwijscurricula die aanwezig zijn in de moslimwereld. Deze voorbeelden hebben niet alleen betrekking op het onderwijssysteem; ze doordringen de gehele samenleving, aangezien de gehele structuur van de samenleving on-islamitisch is.

This view of the Fiqh is the direct result of the deviant educational curricula present in the Muslim world. These examples are not only related to the educational system; rather, they pervade throughout the entire society, since the entire structure of the society is un-Islamic.

In het midden van deze omgeving, hoe kan de moslimgemeenschap (Ummah) opnieuw bloeien? Nadat zij het kalifaat (Khilafah) hadden vernietigd en ons vervolgens een pseudo-onafhankelijkheid hadden verleend, zorgden de imperialisten ervoor dat de moslimlanden ideologisch en intellectueel bezet zouden blijven. Zij bereikten dit door een kloof in onze persoonlijkheid te creëren, waardoor we wel in de islamitische geloofsleer (Aqeedah) zouden geloven, maar het leven er niet naar zouden bekijken. Hierdoor verloren we het vertrouwen en het zelfvertrouwen in het vermogen van de islam om onze problemen op te lossen.

In the midst of this environment, how can the Ummah once again flourish? After destroying the Khilafah and then granting us pseudo-independence, the Imperialists made sure that the Muslim lands would remain ideologically and intellectually occupied. They achieved this by creating a gap in our personality whereby we would believe in the Islamic „Aqeedah yet not view life based on it. Thus, losing the trust and confidence in the ability of Islam to solve our problems.

Het is daarom niet verrassend dat de onderwijscurricula die dergelijke verwarde moslims voortbrengen, zijn geschreven door het internationale instrument van onze vijand, UNESCO, een agentschap van de Verenigde Naties.

Consequently, it is not surprising that the educational curricula producing such confused Muslims are written by the international tool of our enemy, UNESCO, an agency of the United Nations.

Besef de volgende: de hoogste prioriteit van de moslimgemeenschap (Ummah) moet zijn om de Islam terug te brengen in ons leven als een levendige en allesomvattende ideologie. De volledige toepassing en implementatie van de Islam zal het huidige verval van de moslimgemeenschap (Ummah) stoppen. Deze taak mag niet worden ondermijnd of onderschat door de moslimgemeenschap (Ummah). Het is een kwestie van leven of dood.

Realising this, the highest priority of the Ummah must be to bring Islam back in our lives as a vibrant and comprehensive ideology. The total application and implementation of Islam will stop the current decline of the Ummah. This task must not be undermined or underestimated by the Ummah. It is a matter of life and death.

“O jullie die geloven! Antwoord de oproep van Allah en Zijn Boodschapper ﷺ, wanneer Hij jullie oproept tot datgene wat jullie leven zal geven; en weet dat Allah tussen de mens en zijn hart staat, en dat het Hij is tot wie jullie zullen terugkeren.” (TMQ Al-Anfal :24)

“O you who believe! Answer the call of Allah and His Messenger, when He calls you to that which will give you life; and know that Allah comes in between man and his heart, and that it is He to whom you shall return.” (TMQ Al-Anfal :24)

Zoals eerder vermeld, zijn wij gezegend dat wij behoren tot de moslimgemeenschap (Ummah) van Muhammad ﷺ. Deze trots en eer zouden ons moeten stimuleren, motiveren en mobiliseren om te werken aan het herstel van de rechtmatige status van de moslimgemeenschap (Ummah) van Muhammad ﷺ, als leiders van de wereld. Een Ummah, die het vers (Ayah) tot leven brengt:

As mentioned earlier, we are fortunate to be from the Ummah of Muhammad (saw). This pride and honour should stimulate, motivate, and mobilise us to work to regain the rightful status of the Ummah of Muhammad (saw), as leaders of the World. An Ummah, which brings to life the Ayah:

“Wij hebben u (o Muhammad ﷺ) niets gezonden dan als een barmhartigheid voor de hele schepping” (TMQ Al-Anbiya: 107)

“We have not sent you (O Muhammad) except as a Mercy to all the Worlds” (TMQ Al-Anbiya: 107)

Deze Barmhartigheid kan pas aan de mensheid worden gepresenteerd wanneer de Shari'ah in haar geheel wordt toegepast, belichaamd in een staat.

This Mercy can only be presented to the humanity, when the Shari‟ah is implemented in totality, embodied in a state.