Veel moslims trekken te snel de conclusie dat iets ofwel verboden (Haram) ofwel verplicht (Fard) is na een vluchtige lezing van een vers (Ayah) of een overlevering (Hadith). Niet alle geboden in de wetgevende bronnen zijn verplicht (Fard) of verboden (Haram). De regels die worden gebruikt om de verschillende soorten rechtsregel (Hukm) Shar’i te onderscheiden, zijn opnieuw gerelateerd aan de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh).

Many Muslims are too quick to conclude that something is either Haram (prohibited) or Fard (compulsory) after a quick reading of an Ayah or a Hadith. Not all commands in the legislative sources are Fard or Haram. The rules, which are used to differentiate the types of Hukm Shar‟i, are again related to Usul al-Fiqh.

In werkelijkheid kan de Hukm Shar‟i op vijf algemene manieren worden begrepen.

In reality, the Hukm Shar‟i can be understood in five general ways.

Als het verzoek om een handeling te verrichten beslissend is (Talab Jazim), dan is het verplicht (Fard) of verplicht (Wajib); beide hebben dezelfde betekenis. Een persoon die voldoet aan een verplicht (Fard) zal worden beloond, terwijl degene die ongehoorzaam is, zal worden gestraft.

If the request to do an action is decisive (Talab Jazim) then it is a Fard or Wajib; both have the same meaning. A person who complies with a Fard will be rewarded, while one who disobeys will be punished.

Voorbeeld: Het verrichten en instellen van het gebed (Salah), het betalen van de armenbelasting (Zakah), het deelnemen aan de jihad, het onderworpen zijn aan de islam, het dragen van de hijab door moslima's enzovoort.

Example: Performing and establishing Salah, paying Zakah, participating in the Jihad, being ruled by Islam, Muslim women wearing Hijab etc.

Als de instructie verbonden is met een beslissend gebod om een handeling achterwege te laten, dan is het verboden (Haram) of Mahdhur. Als de verboden (Haram) handeling wordt gepleegd, dan zal de persoon gestraft worden, maar als de verboden (Haram) handeling wordt vermeden, zal de persoon beloond worden.

If the instruction is connected with a decisive command of refraining from an action then it is Haram or Mahdhur. If the Haram is committed, then the person will be punished, but if the Haram action is avoided, the person will be rewarded.

Voorbeeld: het omgaan met woeker (Riba), gokken, het promoten van nationalisme of democratie, enz.

Example: dealing with Riba, gambling, promoting nationalism or democracy, etc.

Als de instructie om een handeling te verrichten niet dwingend is, dan wordt deze beschouwd als aanbevolen (Mandub). Degene die het uitvoert, wordt geprezen en beloond; degene die het echter niet heeft uitgevoerd, wordt noch berispt, noch gestraft.

If the instruction to do an action is not firm, then it is considered Mandub. The one who performs it is praised and rewarded; however, the one who did not perform it is neither blamed nor punished.

Voorbeeld: Zorgen voor de zieken, aalmoezen geven aan de armen, vasten op maandagen en donderdagen.

Example: Attending to the sick, giving alms to the poor, fasting Mondays and Thursdays.

Als de instructie om een handeling te vermijden niet dwingend is, dan wordt het beschouwd als afgeraden (Makruh). Degene die zich ervan onthoudt, wordt geprezen en beloond, terwijl degene die het doet, noch gestraft noch berispt wordt.

If the instruction of refraining from an action is not firm, then it is considered Makruh. The one who abstains is praised and rewarded while the one who does it is neither punished nor blamed.

Voorbeeld: het verrichten van gebed (Salah) tussen het Fajr-gebed (Salah) en zonsopgang, het eten van knoflook voordat men naar de moskee gaat voor het gebed (Salah), het op de weg gooien van afval, enzovoort.

Example: performing Salah between Fajr Salah and sunrise, eating galic before going to the masjid for Salah, dropping litter on the road etc.

Als de keuze om een handeling wel of niet te verrichten aan de persoon wordt gelaten, dan wordt de handeling toegestaan (Mubah) genoemd. Men zal noch beloond, noch gestraft worden voor een handeling die onder deze categorie valt.

If the choice to do or not to do an action is left up to the person, then the action is called Mubah. One will neither be rewarded nor punished for an action falling under this category.

Voorbeeld: Het eten van lam of kip, het trouwen met maximaal vier vrouwen, het rijden in een auto, enz.

Example: Eating lamb or chicken, marrying up to four wives, driving a car etc.

Sommige van de Hukm Shar'i, zoals verplicht (Fard), zijn onderverdeeld in subcategorieën. Bijvoorbeeld, verplicht (Fard) is onderverdeeld in Fard al Ayn en Fard al Kifaya. Fard al Ayn is verplicht voor elke moslim, zoals het vijfmaal daags bidden; het vasten tijdens de ramadan, en het vervullen van plichten jegens de echtgenoot/echtgenote; terwijl Fard al Kifaya verplicht is voor de gehele moslimgemeenschap (Ummah) totdat een deel van de moslimgemeenschap (Ummah) de verplicht (Fard) vervult, zoals de begrafenis van een overleden moslim. Indien een deel van de moslimgemeenschap (Ummah) deze taak heeft vervuld, dan bevrijdt dit de rest van de moslims van deze plicht. Sommige van de andere soorten Hukm Shar'i zijn eveneens verder onderverdeeld.

Some of the Hukm Shar‟i such as Fard are divided into sub-categories. For example, Fard is divided into Fard al Ayn and Fard al Kifaya. Fard al Ayn is obligatory on every Muslim, such as praying five times a day; fasting Ramadhan, fulfilling duties to husband/wife whereas, Fard al Kifaya is obligatory on the whole Ummah until part of the Ummah fulfils the Fard, such as the burial of a deceased Muslim. If a portion of the Ummah fulfilled this task, then this relieves the duty from the rest of the Muslims. Some of the other types of Hukm Shar‟i are also further sub-divided.