Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
6.6 The areas of Ahkam Shari‟ah which do not contain „Illah
Volgens de sterkste mening bestaat er geen grondreden (Illah) in de Asl (oorsprong) van de regels met betrekking tot voedsel, kleding, moraal en rituele aanbidding (Ibadah), dit komt door twee redenen:
According to the strongest view no „Illah exists in the Asl (origin) of the rules relating to food, clothing, morals and ritual worships („Ibadat), this is due to two reasons:
a) Door een nauwkeurige bestudering van de teksten hebben we vastgesteld dat zij geen grondreden (Illah) bevatten.
a) By a scrutiny of the texts we found that they do not contain „Illah.
b) Deze regels zijn niet gericht op het behalen van resultaten in dit leven.
b) These rules are not related to achieving results in this life.
De goddelijke regels met betrekking tot 'Ibadat (aanbidding (Ibadah)), Mat'umaat (voedingsmiddelen), Malboosaat (kleding) of Akhlaq (moraal) kunnen niet worden afgeleid via een grondreden (Illah). De primaire motivatie voor deze handelingen is aanbidding (Ibadah) en daarom zijn er geen tastbare resultaten die wij zoeken, aangezien de resultaten in het Hiernamaals liggen. Ze moeten worden aangenomen zoals ze in de tekst zijn gekomen en mogen niet gebaseerd zijn op een grondreden (Illah). Dus het gebed, vasten, de bedevaart, armenbelasting (Zakah), de methode van het bidden (Salah), het aantal rak'at ervan, de rituelen van de bedevaart (hadj), het minimumbedrag (Nisab) van bezit dat belast is met armenbelasting (Zakah) (Nisab van Zakah), en dergelijke zaken, moeten worden aangenomen, geaccepteerd en onderworpen zoals ze in de tekst zijn gekomen (Tawkifiyyah), en er wordt geen grondreden (Illah) voor gezocht. Hetzelfde geldt voor het verbod op het eten van het vlees van een dood dier, varkensvlees en dergelijke. Het zoeken naar een grondreden (Illah) voor deze regels is fout en gevaarlijk, want als er naar een grondreden (Illah) gezocht zou worden, zou het resultaat zijn dat als de grondreden (Illah) van de regel ophoudt te bestaan, de regel niet langer zou bestaan. Dit komt doordat de grondreden (Illah) verbonden is met de regel in zowel het bestaan als de afwezigheid ervan.
The divine rules related to „Ibadat (worships), Mat‟umaat (foodstuffs), Malboosaat (clothing) or Akhlaq (morals) cannot be reasoned by „Illah. The primary motive for these actions is worship and hence there are no tangible results that we seek since the results are in the Hereafter. They should be taken as they came in the text and should not be based upon an „Illah. Thus, prayer, fasting, pilgrimage, Zakah, the method of praying (Salah), the number of its rak'at, the rites of pilgrimage (hajj) and the minimum amount of property liable to payment of Zakah (Nisab of Zakah), and the like should be taken, accepted and submitted to as they came in the text (Tawkifiyyah) and no „Illah is sought for them. The same applies to the prohibition of eating the meat of a dead animal, pork and the like. Seeking „Illah for these rules is wrong and dangerous, because if an „Illah was sought the result would be that if the „Illah of the rule ceased to exist then the rule would no longer exist. This is because the „Illah is connected to the rule in existence and absence.
Als voorbeeld: als we zouden aannemen dat reinheid de grondreden (Illah) was voor de kleine wassing (Wudu), en lichaamsbeweging de grondreden (Illah) voor het gebed, en goede spijsvertering de grondreden (Illah) voor het vasten enzovoort, dan zou in deze situaties telkens wanneer de grondreden (Illah) niet aanwezig is, de regel ook niet bestaan; dit zou ertoe leiden dat we deze shari'ah-regels zouden verlaten. Een ander voorbeeld zou zijn als iemand een schoon varken zou houden dat gevoed was met goed voedsel en op een hygiënische manier werd gehouden, zouden we het dan toegestaan zijn om het te eten? Natuurlijk zou dat het niet toegestaan maken.
As an example, if we assumed cleanliness was the „Illah for the Wudhu (ablution), and physical exercise as the „Illah for prayer, and good digestion as the „Illah for fasting etc., then in these situations whenever the „Illah doesn't exist, the rule would not exist either, this would lead us to abandoning these shari‟ah rules. Another example would be if someone raised a clean pig which they had fed with good food and kept in a hygienic manner, would we then be permitted to eat it? Of course that would not make it permissible.
Daarom is het zoeken naar een grondreden (Illah) gevaarlijk voor de regel en de uitvoering ervan. Daarom is het verplicht om de regels van aanbidding (Ibadah) te accepteren zoals ze zijn, zonder een grondreden (Illah) voor hen te zoeken.
Therefore seeking an „Illah is dangerous for the rule and its performance. Thus, it is obligatory to take rules of „Ibadat as they are, without seeking an „Illah for them.
In tegenstelling tot een veelvoorkomend misverstand bevat het verbod op alcohol geen grondreden (Illah). Er is geen grondreden (Illah) aanwezig in de verzen die het verbieden, bovendien zei de Boodschapper ﷺ:
Contrary to a common misconception the prohibition of alcohol contains no „Illah. There is no „Illah contained in the verses prohibiting it, furthermore the Messenger (saw) said:
» "Wijn (khamr) werd vanwege zichzelf verboden." Echter, in de Furu' (takken) van de aanbidding (Ibadah) kunnen 'Illah's bestaan omdat bepaalde tastbare resultaten worden nagestreefd. Bijvoorbeeld, jihad behoort tot de regels van de aanbidding (Ibadah), maar de uitvoering ervan brengt bepaalde tastbare resultaten met zich mee en daarom is er een neiging voor 'Illah's om te bestaan. Zo is de voorbereiding op jihad een tastbaar resultaat dat wordt nagestreefd, en het bevat een 'Illah, namelijk om de vijand angst in te boezemen.
» قش صِ ج خٌ شّ ؼٌ ١ ٕٙح « “Wine (khamr) was forbidden for itself.” However in the Furu‟ (branches) of worship „Illah‟s may exist because certain tangible results are sought. For example, Jihad is from the rules of worship („Ibadat) but its performance entails certain tangible results and hence there is a propensity for „Illah‟s to exist. So preparation for Jihad is a tangible result which is sought and it does contain an „Illah which is to terrify the enemy.
De moraal (Akhlaq) zijn waarden waarvoor regels zijn vastgesteld om de deugden en nobele daden en hun tegenovergestelde te illustreren. Ze vloeien ook voort uit aanbidding (Ibadah), evenals het feit dat ze worden nageleefd in Mu'amalat. Dit komt doordat de Islam in haar wetgeving ernaar streeft de mens op het pad naar volmaaktheid te leiden, om zo het hoogst haalbare niveau te bereiken. Daarom moet de mens werken aan het verwerven van de hoogste kwaliteiten en deze behouden. De goede moraal is een waarde die bedoeld is om bereikt te worden omdat het een waarde is die de Shar‟a heeft bepaald, en de waarde ervan wordt nagestreefd bij het uitvoeren van deze deugden en het verwerven ervan. Moraal is een deel van de Islamitische Shari‟ah, en een deel van de geboden en verboden van Allah, die door elke moslim bereikt moeten worden, zodat zijn beoefening van de Islam volledig wordt en zijn uitvoering van de geboden en verboden van Allah wordt vervolmaakt.
The morals (Akhlaq) are values for which rules have been established to illustrate the virtues and noble deeds and their opposite. They also result from „Ibadat, as well as being observed in Mu'amalat. This is because Islam aims in its legislation to take man on the road towards perfection, so as to reach the highest achievable level. Therefore man has to work towards acquiring the supreme qualities and to maintain them. The good moral is a value which is intended to be achieved because it is one which Shar‟a has stated, and its value is targeted when performing these virtues and acquiring them. Morals are a part of the Islamic Shari‟ah, and a part of the commands and prohibitions of Allah, which must be achieved by every Muslim so that his performance of Islam becomes complete, and his undertaking of the commands and prohibitions of Allah is perfected.
Een moslim verwerft geen morele eigenschappen omwille van die eigenschappen zelf, noch voor het voordeel dat ze bieden. Integendeel, hij verwerft ze enkel omdat Allah hem hiermee heeft bevolen en om geen andere reden. Zo wordt een moslim niet gekenmerkt door waarachtigheid omwille van de waarachtigheid zelf, noch voor het voordeel dat het heeft, maar omdat de Shar‟a het heeft geboden.
A Muslim neither acquires moral attributes for their sake, nor for their benefit. Rather he acquires them only because Allah commanded him with them and for no other reason. So, a Muslim is not characterised with truthfulness for the sake of truthfulness itself, nor for the benefit it has, rather because Shar‟a ordered of it.
Een moslim zou geen moraal moeten verwerven omwille van de moraal zelf. Een handeling die een mens verricht, kan op zichzelf slecht zijn, maar hij dacht dat het goed was, dus voerde hij het uit. De eigenschap waarmee hij werd gekenmerkt, kan op zichzelf slecht zijn, maar hij beschouwt het als een goede eigenschap, dus verwierf hij deze, waardoor er fouten zouden ontstaan omdat de mens moraal verrichtte omwille van de moraal zelf. Bijvoorbeeld, iemand kan proberen waarheidsgetrouw te zijn omwille van de waarheid zelf, waardoor hij, wanneer hij gevangen wordt genomen door de vijand, de waarheid tegen hen spreekt en hen alle informatie geeft over de positie van de moslimtroepen en hun strategie, ook al zei de Profeet ﷺ:
A Muslim should not acquire morals for the sake of morals. An action which man performs might be by itself, bad, but he thought it good, so he performed it. The attribute, which he was characterised with, might be by itself bad, but he considers it a good attribute so he acquired it and thus errors would arise because man performed morals for their own sake. For example, someone may seek to be truthful for the sake of it, therefore when he is captured by the enemy he is truthful to them and gives them all the information regarding the position of the Muslim troops and their strategy even though the Prophet (saw) said:
« الْحَرْبُ خُدْعَةٌ » “Oorlog is bedrog” en de Islam verbiedt het verstrekken van informatie aan de vijand die zou leiden tot het schaden van de moslims.
»َ ج كٌَْشْخَ خَذْػَس « “War is deceit” And Islam prohibits giving information to the enemy that would lead to harming the Muslims.
Tenzij de Islam de goede eigenschappen en de slechte eigenschappen definieert, en tenzij de moslim deze uitvoert volgens deze definitie, zou zijn verwerving van deze eigenschappen niet in overeenstemming zijn met de Ahkam Shari'ah. Daarom zou de moslim niet gekenmerkt moeten worden met waarachtigheid omwille van de waarachtigheid, noch zou hij gekenmerkt moeten worden met mededogen omwille van het mededogen, noch zou hij gekenmerkt moeten worden met alle moraal omwille van de moraal zelf. Integendeel, hij zou ermee gekenmerkt moeten worden als geboden van Allah, omdat het fundamentele feit is dat deze moraal gebaseerd is op de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Het naleven van dit punt zou het bezit van de moraal bij individuen garanderen, waardoor de ziel wordt gereinigd van elke onzuiverheid en wordt weggehouden van elke corrumperende factoren. Daarom is de beste manier om de moraal te beschermen, deze te beperken tot wat vermeld staat in de tekst (Qur'an en Sunnah).
Unless Islam defines the good attributes and the bad attributes and unless the Muslim performs them according to this definition, then his acquiring of these attributes would not be in compliance with the Ahkam Shari‟ah. Therefore, the Muslim should not be characterised with truthfulness for the sake of truthfulness, nor should he be characterised with compassion for the sake of compassion, nor should he be characterised with all the morals for their own sake. Rather he should be characterised with them as commands from Allah, because the fundamental fact is that these morals are based on the Islamic „Aqeedah. Observing this issue would guarantee the possession of the morals in individuals, thus purifying the soul of any impurity and distancing it from any corrupting factors. Therefore, the best way to protect morals is to confine them to what is stated in the text (Qur'an and Sunnah).
Wat betreft het niet verwerven van moraal omwille van voordeel, dit komt doordat voordeel niet de bedoeling is van de moraal en niet nagestreefd mag worden, op straffe dat het de moraal corrumpeert en deze laat draaien om het voordeel. Daarom zijn moraal eigenschappen waarmee de mens zich gekenmerkt moet hebben, vrij en vrijwillig, door de stimulans van godsvrucht (Taqwa) (de vrees voor Allah). Een moslim houdt zich niet aan moraal enkel omdat het hem in het leven voordeel of schade berokkent, maar hij doet dit als reactie op de geboden en verboden van Allah. Dit is het begrip dat het kenmerken met goede moraal constant maakt en niet laat draaien om voordeel. Dergelijke moraal, gebouwd op de uitwisseling van voordeel, zou het individu een hypocriet maken, die bepaald gedrag vertoont terwijl hij zijn ware aard verbergt. Bijvoorbeeld, men zou alleen aardig kunnen zijn tegen een ander persoon omdat men wil dat hij iets van hem koopt, maar als er iemand is van wie hij geen materieel voordeel kan verkrijgen, dan zou hij niet aardig tegen hem zijn.
As for not acquiring morals for the sake of benefit, this is because benefit is not intended of the moral and should not be aimed at, lest it corrupts it and makes it revolve around the benefit. Hence, morals are attributes which man must be characterised with, freely and willingly, by the incentive of Taqwa (the fear of Allah). A Muslim does not abide by morals simply because they benefit or harm him in life, but he does so in response to the commands and prohibitions of Allah. This is the understanding, which makes characterisation with good morals constant and does not revolve around benefit. Such morals built on the exchange of benefit would make the individual a hypocrite, revealing certain behaviour while concealing his true nature. For example, may only be nice to another person because he wants him to buy something from him, but if there is someone who he cannot obtain material benefit from then he would not be nice to him.
Daarom zijn moraalregels niet gebaseerd op redenering, en een grondreden (Illah) mag er nooit voor worden verzonnen. Ze moeten worden aanvaard zoals ze in de Shar'a zijn gekomen, ongeacht enige grondreden (Illah). Het is onjuist en gevaarlijk om een grondreden (Illah) voor moraalregels te zoeken, om te voorkomen dat men de karakterisering met moraalregels verlaat wanneer hun grondreden (Illah) is vervallen.
Therefore, morals are not reasoned, and „Illah should never be invented for them. They must be accepted as they came in Shar‟a, irrespective of any „Illah. It is erroneous and dangerous to seek „Illah for morals, so as not to abandon the characterisation with morals when their „Illah has ceased.