Muhammad ibn Idris ash-Shafi’i (150-205 AH / 767-820 C.E) wordt beschouwd als de architect van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh). Hij werd geboren in Gaza (Palestina) en toen hij twee jaar oud was, nam zijn moeder hem mee naar Makkah. Imam Shafi’i is afkomstig uit de stam van Quraysh en zijn afstamming ontmoet de Profeet ﷺ bij Abdu Manaf.

Muhammad ibn Idris ash-Shafi‟i (150-205 AH / 767-820 C.E) is considered to be the architect of Usul al-Fiqh. He was born in Gaza (Palestine) and when he was two years old his mother took him to Makkah. Imam Shafi‟i is from the tribe of Quraysh and his lineage meets with the Prophet (saw) at Abdu Manaf.

Op jonge leeftijd nam zijn moeder hem mee naar de lokale Kuttab om de Qur'an te memoriseren, maar omdat ze arm waren en het lesgeld niet konden betalen, mocht hij de lessen niet bijwonen. Hij bleef gewoon binnen gehoorsafstand van de klas om naar de instructies van de Shaykh te luisteren en deze te memoriseren. Wanneer de leraar vertrok, ging de jonge Shafi'i de studenten helpen met hun memorisatie. De leraar hoorde hiervan en stond de jonge Shafi'i toe de klas bij te wonen, op de voorwaarde dat hij de studenten zou helpen met hun memorisatie.

At an early age his mother took him to the local Kuttab to memorize the Qur‟an, but since they were poor and could not afford the tuition, he was not allowed to attend the classes. He used to stay within an earshot of the class listening to the instructions of the Shaykh and memorising them. When the teacher would leave, young Shafi‟i would go to help the students with their memorisation. The teacher learned about this and allowed young Shafi‟i in the class with the condition that he would help the students with their memorisation.

Toen hij ongeveer zeven jaar oud was, had hij de Qur'an uit het hoofd geleerd, en zij gingen naar de Heilige Moskee (Al-Masjid al-Haram), waar hij de Arabische taal bestudeerde. Tegen de tijd dat hij afstudeerde, had hij alle versies van de klassieke Arabische taal geleerd. Zijn uitspraken worden beschouwd als standaarden in de Arabische taal. Na het voltooien van zijn Arabische studies adviseerde een man hem om overlevering (Hadith), islamitische jurisprudentie (Fiqh) en 'Ulum-ul-Quran te bestuderen, en zo verhuisde hij naar Madinah. Daar studeerde hij onder imam Malik ibn Anas vóór zijn dood in 179 A.H. Het was rechtstreeks van imam Malik dat imam Shafi'i de Muwatta leerde. Hij reisde daarna naar Irak, waar hij verblijf hield als gast van Muhammad bin Al-Hasan, de student van Abu Hanifah. Imam Shafi'i debatteerde en studeerde met zowel Muhammad bin al-Hasan als rechter (Qadi) Abu Yusuf. Hij keerde daarna rond 174 A.H. terug naar Madinah om zijn oude leraar imam Malik te bezoeken. Na de dood van imam Malik reisde imam Shafi'i naar Jemen. Daar ontmoette hij Umar bin Abi Salamah, de leraar van al-Awaza'i, een groot geleerde in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh).

When he was about seven years old he had memorised the Qur‟an, and they went to Masjid Al-Haram where he studied the Arabic language. By the time he graduated, he had learned all the versions of the classical Arabic language. His statements are considered to be standards in the Arabic language. After completing his Arabic studies, a man advised him to study Hadith, Fiqh, and „Ulum-ul-Quran, and so he moved to Madinah. There he studied under Imam Malik ibn Anas prior to his death in 179 A.H. It was directly from Imam Malik that Imam Shafi‟i learned the Muwatta. He then travelled to Iraq, where he stayed as the guest of Muhammad bin Al-Hasan, the student of Abu Hanifah. Imam Shafi‟i would debate and study with both Muhammad bin al-Hasan and Qadi Abu Yusuf. He then returned to Madinah, around 174 A.H., to visit with his old teacher Imam Malik. After the death of Imam Malik, Imam Shafi‟i travelled to Yemen. There he met Umar bin Abi Salamah, teacher of al Awaza‟i, a great scholar in Usul al-Fiqh.

Tijdens zijn verblijf daar ontstonden er enkele problemen tussen de kalief Haroon ar-Rashid en Ahl-ul-Bayt. Imam Shafi‟i werd ervan beschuldigd de zijde van de Ahl-ul-Bayt te hebben gekozen tegen de kalief, en hij werd gearresteerd en naar Bagdad gebracht naar het hof van de kalief. Na een gesprek met de kalief om zichzelf van elk onrecht te zuiveren, werd imam Shafi‟i door de kalief uitgenodigd om hem te adviseren. Er wordt opgetekend dat hij zo standvastig en krachtig was in zijn advies aan de kalief, dat de kalief huilde.

While there, some problems arose between the Khaleefah Haroon ar-Rashid and Ahl-ul- Bayt. Imam Shafi‟i was accused of siding with the Ahl-ul-Bayt against the Khaleefah, and was arrested and taken to Baghdad to the court of the Khaleefah. After a discussion with the Khaleefah to clear himself of any wrong doing, Imam Shafi‟i was invited by the Khaleefah to advise him. It is recorded that he was so firm and strong in his advice to the Khaleefah that the Khaleefah wept.

Tijdens zijn verblijf in Baghdad ontmoette hij in 195 A.H. Abdur Rahman bin al Mahdi (geleerde van de overlevering (Hadith)), die hem vroeg een boek te schrijven waarin de methodologie van het begrijpen van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) werd uitgelegd. In dit werk combineerde imam Shafi’i zowel de School van Hadith in Madinah als de School van Ra’ee in Kufah. Hij was in staat dit te doen omdat hij met beide scholen bekend was. In Madinah studeerde hij onder imam Malik en in Kufah ontmoette hij Muhammad bin al-Hasan (volgeling van de Hanafi-school van de islamitische jurisprudentie (Fiqh)). Het resultaat van dit boek werd Ar-Risala genoemd (deze oude versie bestaat vandaag de dag niet meer).

While in Baghdad he met Abdur Rahman bin al Mahdi (Scholar of Hadith) in 195 A.H., who asked him to write a book explaining the methodology of understanding Fiqh. In this work, Imam Shafi‟i combined both the School of Hadith in Madinah and School of Ra‟ee in Kufah. He was able to do this because he was aquainted with both schools. In Madinah he studied under Imam Malik and in Kufah he met Muhammad bin al-Hasan (follower of Hanafi school of Fiqh). The outcome of this book was called Ar-Risala (This old version does not exist today).

Imam Shafi'i besloot vervolgens naar Egypte te verhuizen. Terwijl hij in Egypte was, herschreef Imam Shafi'i zijn boek Ar-Risala. In de nieuwe Risala stelde hij nieuwe principes vast in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh). Zo veranderde zijn overstap naar een nieuwe methodologie zijn fatwa's, omdat het patroon voor het geven van fatwa's als volgt is:

Imam Shafi‟i then decided to move to Egypt. While in Egypt Imam Shafi‟i rewrote his book Ar-Risala. In the new Risala, he established new principles in Usul al-Fiqh. Thus, his changing to a new methodology changed his Fatwas because the pattern for giving Fatwas is as follows:

Usul ul Fiqh -> islamitische jurisprudentie (Fiqh) -> fatwa.

Usul ul Fiqh -> Fiqh -> Fatwa.

Sommigen denken dat imam Shafi'i zijn islamitische jurisprudentie (Fiqh) veranderde vanwege de nieuwe omstandigheden of omgeving in Egypte. We moeten begrijpen dat imam Shafi'i zijn boek niet zomaar herschreef, of omdat hij van locatie veranderde. Er zijn in feite slechts twee mogelijkheden voor het herschrijven van Ar-Risala. Imam Shafi'i had in zijn hoofd dat hij tot een specifieke conclusie wilde komen en om dit te bereiken, zou hij de basis voor die vooraf bepaalde conclusies moeten veranderen, of imam Shafi'i kwam erachter dat de oude basis die hij had gebruikt onjuist was, en dat het daarom noodzakelijk was om zijn basis voor het afleiden van zijn islamitische jurisprudentie (Fiqh) opnieuw te doen of te herzien.

Some think that Imam Shafi‟i changed his Fiqh due to the new circumstances or environment in Egypt. We must understand that Imam Shafi‟i did not rewrite his book for the sake of it, or because he changed his location. There are really only two possibilities for the re-writing of Ar-Risala. Imam Shafi‟i had put in his mind that he wanted to reach a specific conclusion and in order to do so he would have to change the basis for those predetermined conclusions, or Imam Shafi‟i found that the old basis he had used was wrong, and so it was necessary to redo or to revise his basis for deriving his Fiqh.

Als er een verandering is in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh), zal er obviously een andere uitspraak zijn en niet andersom, omdat een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) het niet is toegestaan om over een uitspraak na te denken voordat hij heeft besloten uit welke bronnen de uitspraken worden afgeleid. Daarom waren er, als gevolg van het veranderen van de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh), verschillende fatwa's. De reden voor de verandering was dat hij dacht dat zijn eerdere grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) onjuist waren. Deze verandering was niet te wijten aan tijd of plaats. Daarom was zijn rechtsschool (Madhhab) volledig veranderd omdat zijn grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh) waren veranderd. Dit zeer belangrijke punt zou, indien het niet correct wordt begrepen, misleidend kunnen zijn.

If there is a change in Usul al-Fiqh there will obviously be a different ruling and not vice-versa, because a Mujtahid is not allowed to think of a ruling before deciding on which sources to extract the rulings from. Therefore, as a result of changing the Usul al-Fiqh there were different Fatwas. The reason for the change was that he thought that his earlier Usul al-Fiqh was wrong. This change was not due to time or place. Therefore, his Madhab had changed completely because his Usul al-Fiqh had changed. This very important point, if it is not understood correctly could prove to be misleading.

Imam Shafi'i debatteerde nooit in 'Ilm-ul-Kalaam. Hierover zei hij gewoonlijk: “Debatteren in Fiqh zou de mensen in ieder geval ertoe kunnen leiden om je belachelijk te maken, bijvoorbeeld door te zeggen dat de Diyah voor moord een ei is. Debatteren in 'Ilm ul Kalam, dan zouden ze zeggen dat je afwijkt en een Bid'ah creëert. Ga dus en debatteer in Fiqh, en laat 'Ilm ul Kalam.”

Imam Shafi‟i never debated in „Ilm-ul-Kalaam. Regarding it he used to say; “Debating in Fiqh, at the very least would lead the people to make fun of you, for example, saying the Diyah for murder is an egg. Debating in „Ilm ul Kalaam, they would say that you are deviating and making a Bid‟ah. So go and debate in Fiqh, and leave „Ilm ul Kalaam.”

De boeken van imam Shafi'i omvatten:

Imam Shafi‟i‟s books include:

 Ar-Risalah.

 Ar-Risalah.

 Al-Umm.

 Al-Umm.

 Jimaa ul-Ilm.

 Jimaa ul-Ilm.

 Ibtaal ul-Istihsan.

 Ibtaal ul-Istihsan.

 Musnad Ash-Shafi‟i‟.

 Musnad Ash-Shafi‟i‟.

 Ahkaam-ul-Qur'an.

 Ahkaam-ul-Qur‟an.

Degenen die worden beschouwd als behorend tot zijn rechtsschool (Madhhab) omvatten:

Those who are considered to be from his Madhab included:

 Jalaluddin as-Suyuti.

 Jalaluddin as-Suyuti.

 An-Nawawi.

 An-Nawawi.

 Ibn Kathir.

 Ibn Kathir.

 Ibn Hajar al-Asqalani.

 Ibn Hajar al-Asqalani.

 Al-Muzni.

 Al-Muzni.

 Al-Ghazali.

 Al-Ghazali.

 Al-Khatib al-Baghdadi.

 Al-Khatib al-Baghdadi.