Sommige “geleerden” beweren dat het geen probleem is om de islamitische jurisprudentie (Fiqh) te veranderen vanwege de verandering in omgeving of omstandigheden. De voorstanders van deze visie geven de volgende rechtvaardigingen:

Some “scholars” claim that there is no problem in changing the Fiqh due to the change in environment or circumstances. The proponents of this view give the following justifications:

A. Islamitische jurisprudentie (Fiqh) is menselijke interpretatie, terwijl de Shari'ah de Hukm Shar'i is, die Allah (SWT) heeft geopenbaard. De Shari'ah is de openbaring (Wahy), maar Fiqh staat open voor verschillende interpretaties. Daarom is Fiqh geen openbaring en kan het worden gewijzigd.

A. Fiqh is human interpretation while the Shari‟ah is Hukm Shar‟i, which Allah (swt) revealed. The Shari‟ah is the Wahy (revelation) but Fiqh is open to different interpretations. Thus, Fiqh is not a revelation and can be changed.

B. Sommige regels in de islam zijn gebaseerd op „Urf (tradities); het ontstaan van nieuwe tradities zou een verandering in de islamitische jurisprudentie (Fiqh) teweegbrengen.

B. Some rules in Islam are based on „Urf (traditions); the emergence of new traditions would trigger a change in the Fiqh.

C. De metgezellen (Sahabah) hebben sommige uitspraken van de Profeet ﷺ gewijzigd. Bijvoorbeeld, als de kameel de weg kwijt was, raadde de Profeet ﷺ aan om deze te laten gaan omdat hij zelf zijn weg zou vinden. Aan de andere kant vroeg Umar (ra) de mensen om de verloren kamelen naar de Islamitische Staat te brengen, waar de kamelen bewaard kunnen worden zodat de eigenaren ze kunnen opeisen.

C. The Sahabah (ra) have changed some rulings of the Prophet (saw). For example, if the camel was misguided the Prophet (saw) recommended leaving it because it will find its own way. On the other hand, Umar (ra) asked the people to bring the lost camels to the Islamic State where the camels can be kept for the owners to claim them.

D. Imam Shafi'i veranderde zijn rechtsschool (Madhhab) toen hij naar Egypte vertrok vanwege de nieuwe omgeving.

D. Imam Shafi‟i changed his Madhab when he went to Egypt due to the new environment.

Sommige geleerden gingen zo ver om te zeggen dat de hoofdelijke belasting (Jizyah) kan worden afgeschaft, omdat de niet-moslims in het verleden niet deelnamen aan het moslimleger, maar dat zij nu wel deelnemen aan het leger en het land verdedigen; daarom hoeven zij geen hoofdelijke belasting (Jizyah) meer te betalen.

Some scholars went as far as to say that the Jizya can be cancelled because in the past the non-Muslims didn‟t participate in the Muslim army, but now they are participating in the army and defending the land; therefore, they no longer have to pay Jizya.

Anderen uitten dat de eenheid van de moslimgemeenschap (Ummah) geen noodzaak is, en dat de reden dat er meer dan 50 staten bestaan, de complexiteit van het leven is. Zij komen tot de conclusie dat we het kalifaat niet langer nodig hebben, omdat regels onderhevig zijn aan verandering.

Others expressed that the unity of the Muslim Ummah is not a must, and the reason that 50+ states exist is because of life‟s complexity. They arrive at the conclusion that we are no longer in need of the Khilafah because rules are subject to change.

De Islam is gekomen om de organische behoeften en instincten van de mens te organiseren en te reguleren. De regels voor deze regulering kunnen niet worden gewijzigd. Maar naarmate er nieuwe problemen ontstaan, hebben we nieuwe regels nodig, en dit is de taak van de zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid). Let er zorgvuldig op dat dit geheel niet wordt beschouwd als het veranderen van de regels.

Islam has come to organise and regulate man‟s organic needs and instincts. The rules for this regulation cannot be changed. But as new problems arise, we need new rules, and this is the task of the Mujtahid. Carefully note that this is not considered changing the rules at all.

Islamitische jurisprudentie (Fiqh) is de totaliteit van de rechtsregel (Hukm) Shar’i afgeleid uit de islamitische bronnen (Qur’an, Sunnah ﷺ, enzovoort). Daarom is islamitische jurisprudentie (Fiqh) geen geheel van door mensen gemaakte wetten, omdat het gebaseerd is op deze bronnen. Zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) is het proces van het begrijpen, bestuderen en analyseren van de teksten en het extraheren van uitspraken.

Fiqh is the totality of Hukm Shar‟i taken from the Islamic sources (Qur‟an, Sunnah etc). Thus, Fiqh is not a body of man-made laws because it is based on these sources. Ijtihad is the process of understanding, studying, and analysing the texts and extracting rulings.

Bewijs (Daleel) uit de bronnen van de Shari'ah om de afgeleide uitspraak te rechtvaardigen, is een onmisbaar onderdeel van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). De menselijke inspanning in zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) produceert geen door de mens gemaakte wetten. De zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) kan niet twee verschillende uitspraken voor hetzelfde kwestiestuk op hetzelfde moment hanteren; hij kan echter later het misverstand in zijn bewijs (Daleel) ontdekken en een andere uitspraak kiezen. Zo is er geen verschil tussen islamitische jurisprudentie (Fiqh) en Shari'ah.

Evidence from the sources of Shari‟ah to justify the extracted ruling is an indispensable part of Ijtihad. The human effort in Ijtihad does not produce man made laws. The Mujtahid cannot take two different rulings for the same issue at the same time; however, he may later discover the misunderstanding of his Daleel and choose another ruling. Thus, there is no difference between Fiqh and Shari‟ah.

De metgezellen (Sahabah) hebben de islamitische jurisprudentie (Fiqh) op geen enkele wijze veranderd. Wat zij deden, kan worden gecategoriseerd als een van de volgende zaken:

The Sahabah (ra) did not change the Fiqh in any way whatsoever. What they did can be categorized as one of the following:

De kalief heeft de verantwoordelijkheid om de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah) te verzorgen op de manier die hij het meest effectief vindt. Dit kan van tijd tot tijd veranderen. Zo vroeg Umar (vrede zij met hem) de mensen bijvoorbeeld om de verloren kameel naar de staatsautoriteit te brengen, terwijl de Profeet ﷺ zei dat men de kameel moest laten gaan en dat deze zelf zijn eigenaar zou vinden. Tijdens de dagen van Umar (vrede zij met hem) groeide de staat en moest iemand voor deze zaak zorgen. Aangezien de kalief de verzorger van de moslimgemeenschap (Ummah) is, vroeg Umar (vrede zij met hem) de mensen om de kameel naar de staat te brengen.

The Khaleefah has the responsibility for taking care of the Ummah‟s affair in any way he finds most effective. This may change from time to time. For example, Umar (ra) asked the people to bring the lost camel to the State authority. While, the Prophet (saw) said to leave the camel and it will find its own owner. During the days of Umar (ra) the State was growing and someone had to take care of this matter. Since the Khaleefah is the caretaker of the Ummah, Umar (ra) asked the people to bring the camel to the state.

Wat imam Shafi‟i deed, was dat hij zijn methodologie volledig veranderde; dit punt is eerder in het boek besproken.

What Imam Shafi‟i did was that he changed his methodology completely; this point was discussed earlier in the book.

Als bepaalde regels verbonden zijn aan de „Urf (gewoonte), kan de regel van de ene plaats naar de andere verschillen, maar dit verandert de islamitische jurisprudentie (Fiqh) niet, omdat de regel nog steeds bestaat. Bijvoorbeeld, een gewoonte zou kunnen voorschrijven dat de bruidsschat niet vermeld moet worden. Dit is acceptabel omdat de regel om de bruidsschat te betalen nog steeds moet worden uitgevoerd. Met andere woorden, als de bruidsschat niet in het contract werd vermeld, dan zou de rechter kijken naar de „Urf (gewoonte) van de stad of het dorp en de bruidsschat van een andere vrouw met een vergelijkbare status vergelijken. Een ander voorbeeld is een werknemer die wordt ingehuurd zonder het loon te specificeren, dan zou de rechter observeren wat de mensen betaalden voor een vergelijkbare baan.

If some rulings are connected with the „Urf (custom), the ruling may differ from one place to another but this is not changing the Fiqh because the ruling still exists. For example, a custom might dictate that the dowry should not be mentioned. This is acceptable because the ruling to pay the dowry must still be carried out. In other words, if dowry were not mentioned in the contract, then the judge would look at the „Urf (custom) of the city or village and compare the dowry of another woman with a similar status. Another example is of a worker employed without specifying the wage, then the judge would observe what the people paid for a similar job.