4.2 Soorten profetische traditie (Sunnah)
4.2 Types of Sunnah
A. Qawli (verbaal):
A. Qawli (verbal):
Bestaat uit de uitspraken van de Profeet ﷺ over elk onderwerp, bijvoorbeeld: “Degene die bedriegt, behoort niet tot ons.” (Ahmad)
Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
4.2 Types of Sunnah
A. Qawli (verbal):
Bestaat uit de uitspraken van de Profeet ﷺ over elk onderwerp, bijvoorbeeld: “Degene die bedriegt, behoort niet tot ons.” (Ahmad)
Consists of the sayings of the Prophet (saw) on any subject, for example: “He who cheats is not one of us.” (Ahmad)
B. Taqriri (Approval):
Bestaat uit de goedkeuring van de Profeet ﷺ. Als er iets in zijn bijzijn ﷺ werd gedaan en hij ﷺ het niet afkeurde, dan wordt het als een goedkeuring beschouwd. Als voorbeeld: de Profeet ﷺ keurde de manier waarop vrouwen in de moskee baden goed; gescheiden van de mannen, maar in dezelfde ruimte.
Consists of the approval of the Prophet (saw). If something was done in front of him (saw) and he (saw) didn‟t disapprove it, then it is considered an approval. As an example, the Prophet (saw) approved the way women prayed in the mosque; separate from the men, but in the same room.
C. Fa‟eli (Actions):
Bestaat uit de daden en praktijken van de Profeet ﷺ, zoals de manier waarop hij ﷺ bad of de hadj uitvoerde.
Consists of the Prophet (saw)‟s deeds and practices, such as the way he (saw) used to pray or perform Hajj.
De volgende paragrafen behandelen de handelingen van de Profeet ﷺ en hun wetgevende impact. De handelingen van de Boodschapper ﷺ kunnen worden onderverdeeld in drie delen. Het eerste deel bestaat uit die handelingen die natuurlijk voor hem waren als mens; ten tweede, handelingen die specifiek voor hem waren als Profeet ﷺ; en ten derde, handelingen die een wetgevende impact hebben.
The following paragraphs address the actions of the Prophet (saw) and their legislative impact. The actions of the Messenger (saw) can be divided into three parts. The first section consists of those actions, which were natural to him as a human being, secondly, actions, which were specific to him as a Prophet (saw), and thirdly, actions, which carry legislative impact.
1. Actions as part of Prophet (saw)‟s Nature
Deze handelingen omvatten de manier waarop hij stond, zat, at of dronk. Er is bijvoorbeeld overgeleverd dat wanneer de Profeet ﷺ liep en zijn hoofd naar een andere richting wilde draaien, hij ﷺ zijn hele lichaam draaide. Dit type handeling heeft geen juridische impact, behalve in bepaalde gevallen waarin hij ﷺ een specifieke handeling aanbevolen heeft. In dat geval zou een dergelijke handeling worden beschouwd als aanbevolen (Mandub).
These actions include the way he stood, sat, ate or drank. For example it is reported that when he (saw) walked and wanted to turn his head to another direction, he (saw) would turn his entire body. This type of action has no legislative impact, except in certain cases when he (saw) recommended doing a particular action. Then such an action would be considered Mandub.
Bijvoorbeeld, er is een overlevering (Hadith) waarin een metgezel (Sahabah) wordt verteld om met zijn rechterhand te eten, wat de handeling, die aanvankelijk onder de categorie toegestaan (Mubah) valt, verschuift naar de categorie aanbevolen (Mandub). De profetische traditie (Sunnah) sluit ook gespecialiseerde en technische kennis uit, zoals geneeskunde en landbouw, omdat dit niet wordt beschouwd als onderdeel van de functie van het Profentschap.
For example, there is a Hadith telling a Sahabi to eat with his right hand, which shifts the action, initially falling under a Mubah (permissible) category, to a Mandub (recommended) category. The Sunnah also excludes specialised and technical knowledge, such as medicine and agriculture because it is not held to be part of the function of Prophethood.
2. Actions Specifically for the Prophet (saw)
Allah (SWT) heeft de Boodschapper ﷺ gezonden met regels die specifiek alleen aan hem ﷺ verbonden zijn. Enkele voorbeelden van deze regels zijn:
Allah (swt) has sent the Messenger (saw) with rules that are specifically related to him (saw) only. Some examples of these rules are:
• Hij ﷺ kreeg de opdracht om de Tahajjud en de Ishraq-gebed (Salah) als verplicht (Fard) voor hem ﷺ te verrichten.
• He (saw) was ordered to pray the Tahajjud and the Ishraq Salah as Fard on him (saw).
• Hij ﷺ mocht zijn vasten ﷺ voortzetten tot in de nacht.
• He (saw) was allowed to continue his (saw) fasting into the night.
• Zijn ﷺ huwelijkscontracten hoefden geen bruidsschat (Mahr) te bevatten.
• His (saw) marriage contracts did not have to include a dowry (Mahr).
• Zijn ﷺ echtgenotes mochten niet hertrouwen.
• His (saw) wives could not remarry.
• Hij ﷺ mocht op één moment met meer dan vier vrouwen trouwen.
• He (saw) was allowed to marry more than four wives at a time.
Wie een van deze handelingen verricht, zondigt, omdat deze handelingen exclusief voor de Profeet ﷺ zijn.
Whoever performs any of these actions is sinning because these actions are exclusively for the Prophet (saw).
3. Actions of the Prophet (saw) Carrying Legislative Consequences.
De soorten handelingen die juridische gevolgen met zich meebrengen, zijn van drie soorten:
The kinds of actions, which carry legislative consequences, are of three types:
a) The action of the Messenger of Allah (saw), which provides an explanation for a text.
Als deze uitleg betrekking had op een regel of tekst die verplicht was, dan wordt de uitleg ook verplicht. Als de uitleg betrekking had op een regel die aanbevolen (Mandub) was, dan wordt de uitleg ook aanbevolen (Mandub). In het algemeen neemt de uitleg dezelfde status aan als de regel. Enkele voorbeelden zullen dit principe verduidelijken.
If this explanation was for a rule or text that was obligatory, then the explanation also becomes obligatory. If the explanation was for a rule that was Mandub, then the explanation also becomes Mandub. Generally speaking, the explanation takes the same status as the rule. Some examples will clarify this principle.
De Qur'an verplicht het vestigen van het gebed (Salah). Elke uitleg over het verrichten van het gebed (Salah) door de Boodschapper ﷺ is daarom ook een verplichting. Hij ﷺ reciteerde bijvoorbeeld soera Fatihah terwijl hij stond en reciteerde de soera altijd tijdens elke Rakah. Met uitzondering van mensen die worden ontheven vanwege fysieke beperkingen, moet het reciteren van soera Fatihah staand gebeuren tijdens de verplichte (Fard) gebeden.
The Qur‟an obligates the establishment of the Salah. Any explanation of performing the Salah by the Messenger (saw) is thus also an obligation. For example, he (saw) recited Surah Fatihah while standing and always recited the Surah during each Rakah. Except for people who are excused due to physical disabilities, reciting Surah Fatihah must be done while standing in Fard prayers.
Allah (SWT) beval de Boodschapper ﷺ om de mensen te regeren met wat aan hem ﷺ was geopenbaard. Zo is de wijze waarop de Boodschapper ﷺ de mensen regeerde (door middel van de Islam) een verplichting. Sommigen beweren dat de Boodschapper ﷺ geen details over het bestuur heeft nagelaten, maar dat hij ﷺ algemene contouren heeft nagelaten, en dat het aan ons intellect is overgelaten om nieuwe vormen van bestuur te innoveren en te initiëren. Veel moslims geloven dit punt en maken gebruik van democratie en parlementaire processen om de moslims te regeren.
Allah (swt) ordered the Messenger (saw) to rule the people with what was revealed to him (saw). Thus, the way the Messenger (saw) ruled the people (by Islam) is an obligation. Some argue that the Messenger (saw) did not leave details about the ruling, rather he (saw) left general outlines, and that it is left to our intellect to innovate and initiate new forms of ruling. Many Muslims believe this point and are using democracy and parliamentary processes to rule the Muslims.
Echter, aangezien elk bevel dat aan de Boodschapper ﷺ is gericht, ook aan alle moslims is gericht, is het bevel om naar de openbaring te regeren een bevel aan alle moslims. De Qur'an waarschuwt ons dat degenen die niet naar de Islam regeren, Zalim, Fasiq of ongelovigen (Kafirs) zijn.7
However, since any order that is addressed to the Messenger (saw) is also addressed to all Muslims, the order to rule by the revelation is an order to all Muslims. The Qur‟an warns us that those who do not rule by Islam are Zalim, Fasiq or Kafirs.7
Wanneer we de levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) bestuderen, vinden we een overvloed aan details met betrekking tot het regeren volgens de Islam. Bijvoorbeeld, de uitspraak van de Boodschapper ﷺ dat:
When we study the Seerah, we find an abundance of details related to ruling by Islam. For example, the Messenger‟s (saw) saying that:
“De kinderen van Israël werden profeten gestuurd. Elke keer dat een profeet stierf of werd gedood, volgde een andere profeet hem op. Echter, er zal geen profeet na mij zijn en er zullen kaliefen zijn en zij zullen vele zijn.” Dus de metgezellen (Sahabah) vroegen: „Wat moeten wij doen?” Hij zei: vervul de Bay’ah aan de eerste, de eerste, en geef hen hun rechten, want Allah (SWT) zal hen verantwoording laten afleggen voor hun verantwoordelijkheden.” (Muslim)
“The children of Israel were sent Prophets. Every time a Prophet died or was killed, another Prophet would succeed him. However, there will be no Prophet after me and there will be Khulafa and they will be many. So the Sahabah asked, „What should we do?‟ He said, fulfil the Bay‟ah to the first, the first and give them their rights for Allah (swt) will hold them accountable for their responsibilities.” (Muslim)
Daarnaast zei de Profeet ﷺ dat er slechts één kalief zou moeten zijn:
In addition, the Prophet (saw) said that there should be only one Khaleefah:
“Als de Ba'yah aan twee Khaleefahs wordt gegeven, dood dan de laatste.” (Muslim)
“If the Ba‟yah is given to two Khaleefahs, then kill the latter one.” (Muslim)
Hij ﷺ vertelde ons ook dat wie afstand doet van zijn Bay'ah, Allah (SWT) boos op hem zal zijn. De levensgeschiedenis van de Profeet (Seerah) definieert ook de zuilen van het bestuurssysteem van de Staat – bestaande uit het staatshoofd, afgevaardigden en uitvoerende vertegenwoordigers van het staatshoofd, gouverneurs, provinciale gouverneurs, de leider (Ameer) van jihad, rechters van de rechterlijke macht, de Majlis van de moslimgemeenschap (Ummah) (Overlegvergadering) en de Administratieve Raad.
He (saw) also told us that whoever backs away from his Bay‟ah, Allah (swt) will be angry with him. The Seerah also defines the pillars of the State‟s ruling system - it being made up of the Head of State, Delegates and Executive Representatives of the Head of State, Governors, Provincial Governors, Amir of Jihad, Judges of the Judicial Branch, the Majlis of the Ummah (Consultation Assembly) and the Administrative Council.
Aangezien de Islam deze aspecten heeft gedetailleerd als een uitleg van het bevel om te regeren, heeft deze uitleg dezelfde status als het bevel en is het daarom voor ons verplicht om dit toe te passen. Deze uitleg zou elke claim van enig persoon moeten weerleggen dat het gebruik van een democratische, parlementaire, republikeinse, monarchale of dictatoriale methode van regeren binnen de grenzen van de Islam valt.
Since Islam detailed these aspects as an explanation of the order to rule, this explanation takes the same status as the order and is thereby mandatory for us to implement. This explanation should refute any claim by any person that utilizing a democratic, parliamentary, republican, monarchical, or dictatorial method of ruling is within the boundaries of Islam.
Allah (SWT) beval de Boodschapper ﷺ om de Islamitische Da'wah te verspreiden. Allah (SWT) zegt:
Allah (swt) ordered the Messenger (saw) to carry the Islamic Da‟wah. Allah (swt) says:
“Zeg (o Muhammad): dit is mijn weg (sabeel), ik en degenen die mij volgen, roepen en nodigen uit tot Allah...” (TMQ Yusuf: 108)
“Say (O Muhammad): this is my way (sabeel), I and whoever follows me call and invite to Allah...” (TMQ Yusuf: 108)
En Hij (SWT) zegt ook:
And He (swt) also says:
“Roep tot de weg van jouw Heer met Hikmah, en met een aangrijpende rede (maw‟ithatul-hasanah), en debatteer met hen op de beste wijze (ahsan).” (TMQ An-Nahl: 125)
“Invite to the way of your Lord with Hikmah, and a magnetising speech (maw‟ithatul-hasanah), and debate with them with what is better (ahsan).” (TMQ An-Nahl: 125)
Deze Ayahs verplichten ons om de Islamitische Da'wah te dragen op de wijze zoals de Boodschapper ﷺ dat deed. De Boodschapper van Allah ﷺ voerde de Da'wah uit als onderdeel van een groep of partij. Hij ﷺ maakte geen concessies aan enige regel of letter in de Islam, hij ﷺ hanteerde nooit het principe van "als je ze niet kunt verslaan, moet je je bij hen voegen". De Boodschapper ﷺ en zijn Metgezellen (ra) confronteerden de samenleving van Makkah door hun geloofsleer (Aqeedah), wetten, heersers en concepten aan te vallen, waarbij zij altijd de Islam als de enige alternatieve weg voorstelden.
These Ayahs obligate us to carry the Islamic Da‟wah the way the Messenger (saw) did. The Messenger of Allah (saw) performed the Da‟wah as a part of a group or party. He (saw) did not compromise any rule or letter in Islam, he (saw) never adopted the principle of “If you can‟t beat them, join them.” The Messenger (saw) and his Companions (ra) confronted the Makkahn society, attacking their „Aqeedah (beliefs), laws, rulers and concepts, always proposing Islam as the only alternative.
Deze groep hield zich nooit bezig met materiële strijd, zoals terroristische daden, militaire acties of sporttrainingen. Hun strijd bestond uit een politieke strijd met de leiders van de Makkahn-samenleving, zoals Abu Jahl, Abu Lahab en Walid bin al-Mughirah, en de ideologische strijd tegen praktijken zoals het bedriegen met de weegschalen, het levend begraven van dochters, het aanbidden van afgoden, enzovoort. Bijgevolg kan het dragen van de Islamitische Da‟wah vandaag de dag niet anders dan met hetzelfde prototype in gedachten.
This group never engaged in any material struggle such as in terrorist actions, military actions, or sports training. Their struggle involved a political struggle with the leaders of the Makkahn society like Abu Jahl, Abu Lahab, and Walid bin al-Mughirah and the ideological struggle of addressing the practices of cheating in the scales, burying the daughters alive, worshipping idols, etc. Consequently, carrying the Islamic Da‟wah today cannot be done but with the same prototype in mind.
Helaas proberen veel bewegingen de illegale regimes van ongeloof (Kufr) die over hen heersen te repareren en te herstellen, terwijl anderen zijn toegetreden tot de kabinetten van deze regimes, of hebben deelgenomen aan het systeem. Deze daden zijn ongeldig, aangezien de daden van de Boodschapper ﷺ in het uitleggen van de Da‟wah de enige daden zijn die bindend zijn voor de moslims, gebaseerd op het principe dat als de regel een verplichting is, dan de uitleg van de regel ook een verplichting is.
Unfortunately, many movements are trying to patch and mend the illegal Kufr regimes that are ruling over them, and others have joined the cabinets of these regimes, or have participated in the system. These actions are invalid since the actions of the Messenger (saw) in explaining the Da‟wah are the only actions that are binding on the Muslims, based on the principle that if the rule is an obligation, then the explanation of the rule is also an obligation.
b) The actions of the Prophet (saw), which fall under the category of Mandub or Nafilah.
Voorbeelden van dergelijke handelingen zijn het vasten van 6 dagen tijdens de maand Shawwal, het verrichten van speciale gedenken (Dhikr) op bepaalde gelegenheden, en het verrichten van profetische traditie (Sunnah) gebed (Salah).
Examples of such actions are fasting 6 days during the month of Shawwal, making special Dhikr on occasions, and praying Sunnah Salah.
Het volgen van de Uswah (voorbeeld) van de Boodschapper ﷺ betekent dat men de handeling op dezelfde manier uitvoert als hij ﷺ die heeft uitgevoerd. Dus, als hij ﷺ een handeling als aanbevolen (Mandub) heeft verricht, dan moeten wij hem ﷺ volgen in het verrichten van die handeling als aanbevolen (Mandub). Als de handeling wordt verricht als verplicht (Fard), dan moet de nabootsing van die handeling als verplicht (Fard) worden gedaan.
Following the Uswah (example) of the Messenger (saw) means to perform the action in the same way he (saw) performed it. So, if he (saw) did an action as Mandub then we must follow him (saw) in doing that action as Mandub. If the action is done as a Fard, then the emulation of that action has to be done as a Fard.
We kunnen niet overschakelen en een handeling die hij ﷺ als een verplicht (Fard) heeft gedaan, veranderen in een profetische traditie (Sunnah), en omgekeerd kunnen we een profetische traditie (Sunnah) niet veranderen in een verplicht (Fard). Er zijn echter enkelen die het gevoel hebben dat handelingen die onder deze categorie vallen, verplicht (Fard) zijn. Deze mening wordt bereikt zonder een diepgaande en uitgebreide studie van alle bewijzen en bewijs (Daleel).
We cannot switch and do any action that he (saw) did as a Fard and make it into a Sunnah, and conversely, we cannot change a Sunnah to a Fard. There are, however, some who feel that actions falling under this category are Fard (mandatory). This opinion is arrived at without a deep and comprehensive study of all the evidences and Daleel.
c) The actions of the Prophet (saw), which fall under the category of Mubah.
Aangezien de handelingen toelaatbaar zijn, leiden ze noch tot het verkrijgen van de welgevalligheid, noch tot de ongenoegzaamheid van Allah (SWT).
Since the actions are permissible, they result in neither attaining the pleasure nor the displeasure of Allah (swt).
Een voorbeeld van een dergelijke handeling is de tijdsduur van tien jaar voor het verdrag van Hudaybiah. De tien jaar is geen vaste of vastgestelde limiet voor verdragen die door de kalief worden ondertekend. Bijgevolg is het toegestaan (Mubah) voor de kalief om een verdrag voor vijf of vijftien jaar te ondertekenen. Een ander voorbeeld is het graven van de gracht tijdens de Slag bij de Gracht. Deze tactiek werd gebruikt om Madinah te verdedigen. Daarom hoeft het graven van de gracht vandaag de dag niet te worden uitgevoerd.
An example of such an action is the time duration of ten years for the treaty of Hudaybiah. The ten years is not a fixed or set limit for treaties to be signed by the Khaleefah. Consequently, it is Mubah for the Khaleefah to sign a treaty for five or fifteen years. Another example is digging the ditch in the Battle of the Ditch. This tactic was used to defend Madinah. So today, digging the ditch does not have to be done.
7 Al Ma’idah: 44 tot 47.
7 Al Ma‟idah: 44 to 47.