Zoals eerder vermeld, is een Daleel (bewijs) een bewijs voor een mening, concept, uitspraak of een gedachte uit de Islam. Er zijn twee aspecten die betrekking hebben op elke Daleel (bewijs): Riwayah (overlevering) en Dalalah (betekenis).

As mentioned earlier, a Daleel is an evidence for an opinion, concept, ruling, or a thought from Islam. There are two aspects related to any Daleel, Riwayah (reportage) and Dalalah (meaning).

De Riwayah behandelt kwesties met betrekking tot de wijze waarop de informatie aan ons is overgeleverd, wat het aantal en de integriteit van de overleveraars omvat.

The Riwayah covers issues related to how the information was relayed to us, which includes the number and the integrity of its reporters.

De Dalalah heeft betrekking op de betekenis van de tekst in het bewijs (Daleel). Er worden ook twee termen gebruikt in verband met Riwayah en Dalalah; Qata’i en Dhanni.

The Dalalah is related to the meaning of the text in the Daleel. There are also two terms used in connection with Riwayah and Dalalah; Qata‟i and Dhanni.

Qata‟i wordt gedefinieerd als zijnde sluitend of beslissend, terwijl Dhanni het tegenovergestelde is van Qata‟i en niet-definitief, speculatief of onbeslist betekent.

Qata‟i is defined as being conclusive or decisive, while Dhanni is the opposite of Qata‟i and means non-definite, speculative or indecisive.

Elk vers (Ayah) uit de Qur'an of elke massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) wordt beschouwd als Qata'i (onomstotelijk) in zijn Riwayah (overlevering).

Any Ayah from the Qur‟an or Hadith Mutawatir is considered Qata‟i (conclusive) in its Riwayah (report).

De Qata‟i in Riwayah impliceert dat het bewijs authentiek is zonder enige twijfel. Deze authenticiteit wordt vastgesteld op basis van de methodologie van overlevering.

The Qata‟i in Riwayah implies that the evidence is authentic without any shadow of doubt. This authenticity is established based on the methodology of transmission.

De methodologie waarmee de Qur'an aan ons is overgeleverd, sluit elke mogelijkheid van vervalsing uit. De verslaglegging is generatie na generatie op exact dezelfde wijze overgedragen. Het is onmogelijk dat een volledige generatie inhoud aan de Qur'an heeft vervalst, gewist of toegevoegd. Het is onvoorstelbaar om te geloven dat elk individu in die generatie samenkwam en ermee instemde om delen van de Qur'an toe te voegen of te verwijderen. Iedereen in die generatie reciteerde dezelfde inhoud van de Qur'an, waardoor de inhoud ervan werd bevestigd.

The methodology by which the Qur‟an was transmitted to us precludes any possibility of fabrication. The report was transmitted generation by generation in exactly the same manner. It is impossible for an entire generation to fabricate, erase, or add contents to the Qur‟an. It is inconceivable to believe that every single individual in that generation assembled together and agreed to add or delete parts of the Qur‟an. Everyone in that generation was reciting the same contents of the Qur‟an, thus authentifying its contents.

Een massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) werd niet generatie voor generatie doorgegeven, maar eerder door een groot aantal mensen. Vanwege het grote aantal mensen dat het bewijs (Daleel) rapporteerde, en hun diversiteit in woonplaats, hun vastgestelde betrouwbaarheid en overtuiging, is het onvoorstelbaar dat dit bewijs (Daleel) onjuist zou kunnen zijn. Elke rapportage van informatie anders dan via de Qur'an of een massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith), zoals een Hadith Ahad, wordt beschouwd als Dhanni (niet-definitief), wat betekent dat er een minimale mogelijkheid bestaat dat het bewijs (Daleel) een fout kan bevatten. Samenvattend:

Hadith Mutawatir was not transmitted generation-by-generation, but rather by a large number of people. Due to the large number of people reporting the Daleel, and their diversity of residence, their established reliability and conviction, it is inconceivable that this Daleel could be wrong. Any report of information other than through the Qur‟an or Hadith Mutawatir, such as Hadith Ahad, is considered Dhanni (non-definite), meaning that there is a minute possibility that the Daleel could contain error. To summarise:

Het tweede aspect van het bewijs (Daleel) is de Dalalah (betekenis). Als de tekst van de Qur'an, een massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) of een Ahad overlevering (Hadith) duidelijk, specifiek en eenduidig is, dan wordt deze als Qata'i beschouwd. De tekst van een Qata'i bewijs (Daleel) moet slechts één betekenis hebben en mag niet vatbaar zijn voor enige andere interpretatie. Als de tekst vatbaar is voor meer dan één interpretatie, dan wordt deze als Dhanni beschouwd. Aangezien interpretaties voortvloeien uit de Arabische taal, moet elke interpretatie gerechtvaardigd worden aan de hand van de Arabische taal. Samenvattend:

The second aspect of the Daleel is the Dalalah (meaning). If the text of Qur‟an, Hadith Mutawatir or Hadith Ahad is clear, specific, and has only one meaning, then it is considered Qata‟i. The text of a Qata‟i Daleel has to have only one meaning and cannot be open to any other interpretation. If the text is open to more than one interpretation, then it is considered Dhanni. Since interpretations are due to the Arabic language, any interpretation has to be justified through the Arabic language. To summarise:

“Wat jullie echtgenotes nalaten, is voor jullie de helft, indien zij geen kind hebben achtergelaten”. (TMQ An-Nisa: 12)

“What your wives leave, your share is a half, if they leave no child”. (TMQ An-Nisa: 12)

“Degenen die eerbare vrouwen beschuldigen van zina (overspel) en er niet in slagen om vier getuigen te brengen (om dit te bewijzen), geef hen tachtig geslagen.” (TMQ An-Nur: 4)

“Those who accuse chaste woman of zina (adultery) and fail to bring four witnesses (to prove it) flog them eighty stripes.” (TMQ An-Nur: 4)

Het kwantitatieve aspect van deze regels, namelijk de helft en tachtig, is duidelijk en kan daarom niet onderhevig zijn aan andere interpretaties.

The quantitative aspect of these rulings, namely one half and eighty are clear and therefore cannot be open to any other interpretations.

“Wie opzettelijk over mij ﷺ liegt, laat hem dan zijn plaats in de hellevuur innemen.” (Bukhari & Muslim)

“Whosoever lies about me (Prophet Muhammad saw) deliberately let him take his place in the hell-fire.” (Bukhari & Muslim)

Deze massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) is zeer duidelijk in haar onderwerp; er is dus slechts één begrip uit de tekst dat wie opzettelijk liegt over wat de Profeet ﷺ zei, naar het hellevuur zal gaan.

This Mutawatir Hadith is very clear in its subject; thus there is only one understanding from the text that whoever lies about what Prophet (saw) said, intentionally, he will go to hell-fire.

Er wordt overgeleverd vanuit een niet-Mutawatir overlevering (Hadith) dat de Profeet ﷺ zes dagen vastte in Shawwal. De sluitende betekenissen uit deze overlevering (Hadith) zijn de volgende:

It is reported from a non-Mutawatir Hadith that the Prophet (saw) fasted 6 days in Shawwal. The conclusive meanings from this Hadith are the following:

a) De toelaatbaarheid van het vasten gedurende 6 dagen in Shawwal.

a) Permissibility of fasting 6 days in Shawwal.

b) Behalve op de eerste dag van Shawwal, aangezien dit de dag van Eid is, en het verboden (Haram) is om te vasten op Eid.

b) Except on the first day of Shawwal, since it is the day of Eid, and it is Haram to fast on Eid.

Allah (SWT) zegt:

Allah (swt) says:

“O jullie die geloven! Wanneer jullie de As-Salat (het gebed) beogen te verrichten, was dan jullie gezichten en jullie handen (onderarmen) tot aan de ellebogen, strijk (met natte handen over) jullie hoofden, en (was) jullie voeten tot aan de enkels. Indien jullie in een staat van Janaba zijn (dat wil zeggen: een seksuele uitvloeiing hebben gehad), reinig jezelf dan (door je hele lichaam te wassen). Maar indien jullie ziek zijn, of op een reis zijn, of indien een van jullie terugkomt van de ontlasting, of indien jullie contact hebben gehad met vrouwen en jullie geen water vinden, dan verricht Tayammum met schone aarde en strijk daarmee jullie gezichten en handen.” (TMQ Al-Maida: 6)

“O you who believe! When you intend to offer As-Salat (the prayer), wash your faces and your hands (forearms) up to the elbows, rub (by passing wet hands over) your heads, and (wash) your feet up to ankles. If you are in a state of Janaba (i.e. had a sexual discharge), purify yourself (bathe your whole body). But if you are ill or on a journey or any of you comes from answering the call of nature, or you have been in contact with women and you find no water, then perform Tayammum with clean earth and rub therewith your faces and hands.” (TMQ Al-Maida: 6)

De vers zegt dat als je de vrouwen „lamastum‟, het de kleine wassing (Wudu) verbreekt. Het woord „lamastum‟ is geïnterpreteerd als het hebben van twee betekenissen:

The verse says if you „lamastum‟ the women, it breaks the Wudhu. The word „lamastum‟ has been interpreted as having two meanings:

a) Aanraking b) Seksuele gemeenschap Zo heeft het vers (Ayah) een Dhanni Dalalah, wat betekent dat het kan betekenen dat het aanraken van vrouwen de kleine wassing (Wudu) verbreekt, of dat seksuele gemeenschap met een vrouw de kleine wassing (Wudu) verbreekt.

a) Touching b) Sexual intercourse Thus the Ayah has a Dhanni Dalalah, i.e. it could mean touching women breaks the Wudhu, or sexual intercourse with a woman breaks the Wudhu.

Er is overgeleverd dat de Profeet ﷺ zijn Ihram op een specifieke wijze uittrok. Echter, toen de metgezellen (Sahabah) tegen de Profeet ﷺ zeiden dat zij het op een andere manier uittrokken dan hij ﷺ, keurde de Profeet ﷺ hun handelingen goed. Hoewel dit incident massaal overgeleverd (Mutawatir) is, zijn de regels voor het uittrekken van iemands Ihram talrijk.

It was reported that the Prophet (saw) used to take off his Ihram in a specific manner. However, when the Sahabah (ra) told the Prophet (saw) that they took it off in a manner different from the way he (saw) took it off, the Prophet (saw) approved of their actions. Though this incident is Mutawatir, the rules to take off one‟s Ihram are many.

Er wordt overgeleverd via een niet-Mutawatir overlevering (Hadith) dat de Profeet ﷺ zes dagen vastte in Shawwal. De niet-bepaalde betekenissen van deze overlevering (Hadith) zijn:

It is reported from a non-Mutawatir Hadith that the Prophet (saw) fasted 6 days in Shawwal. The non-definite meanings of this Hadith are:

a) Of de zes dagen van vasten opeenvolgend moeten zijn of niet?

a) Whether the six days of fasting are consecutive or not?

b) Vasten in welk deel van Shawwal?

b) Fasting in which part of Shawwal?

Tot nu toe hebben we de Qata‟i- en Dhanni-aspecten van zowel Riwayah als Dalalah afzonderlijk besproken. De methode om te bepalen of het bewijs (Daleel) (zowel in Riwayah als in Dalalah) Qata‟i (conclusief) of Dhanni (niet-definitief) is, is als volgt:

So far we have discussed the Qata‟i and Dhanni aspects of both Riwayah and Dalalah separately. However, the method to determine whether the Daleel (both in Riwayah and Dalalah) is Qata‟i (conclusive) or Dhanni (non-definite) is the following:

Elk idee, gedachte of concept dat gerelateerd is aan het feit dat de „geloofsleer (Aqeedah) gebaseerd moet zijn op een Qata’i bewijs (Daleel). Als voorbeeld: het concept dat engelen bestaan is gebaseerd op een Qata’i bewijs (Daleel) en niet op Dhanni. Ook moet in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh), om een bron vast te stellen voor het afleiden van regels volgens de sterkste mening, de bron eveneens gebaseerd zijn op een Qata’i bewijs (Daleel).

Any idea, thought, or concept related to the „Aqeedah has to be based upon a Qata‟i Daleel. As an example, the concept that Angels exists is based upon a Qata‟i Daleel not Dhanni. Also, in Usul al-Fiqh, to establish a source for extracting rulings according to the strongest view, the source must base upon a Qata‟i Daleel as well.

Als voorbeeld: om Ijma’ as-Sahabah (consensus van de Metgezellen) als een bron van rechtspraak te beschouwen, moet het bewijs (Daleel) om de autoriteit van Ijma’ as-Sahabah aan te tonen, Qata’i zijn in zowel Riwayah als Dalalah, hoewel een uitspraak kan worden afgeleid uit zowel een Qata’i als een Dhanni bewijs (Daleel).

As an example, to consider Ijma‟ as-Sahabah (consensus of the Companions) as a source of rulings, the Daleel to prove the authority of Ijma‟ as-Sahabah has to be Qata‟i both in Riwayah and Dalalah, though a ruling can be derived from either Qata‟i or Dhanni Daleel.

Men zou zich kunnen afvragen waarom het begrijpen van de tekst van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) zo ingewikkeld is?

One might wonder why understanding the text of Qur‟an and Sunnah is so complicated?

Door de tekst van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) te bestuderen, kan men zien dat deze beperkt is in omvang. Met deze beperkte tekst kan men rechtspraken genereren voor alle problemen die ons overal en op elk moment treffen tot de Dag des Oordeels.

By examining the text of Qur‟an and Sunnah one can see that it is limited in its volume. With its limited text one can generate rulings to any problems affecting us anywhere and anytime until the Day of Judgment.

Het is een wonder van Allah (SWT) dat de teksten van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) het vermogen hebben om talrijke regels uit een enkel vers (Ayah) en een overlevering (Hadith) uit te drukken; terwijl het vermogen om vele betekenissen uit een enkele tekst te begrijpen in geen enkele andere juridische tekst ter wereld te vinden is! De uitdaging voor moslims in elke generatie is om te proberen de tekst te begrijpen en deze te relateren aan hun leven, aangezien de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) relevant zijn voor alle tijden en plaatsen.

Zoals eerder gedefinieerd, zijn Hukm Shar‟i de rechtsregels (Hukm) van Allah (SWT) die onze daden aanspreken. Deze rechtsregels worden afgeleid uit bepaalde bronnen. De bronnen die worden gebruikt om rechtsregels te extraheren, moeten gebaseerd zijn op Adilla Qata‟iya (beslissende bewijzen).

As defined earlier, Hukm Shar‟i are the rulings of Allah (swt) addressing our actions. These rulings are derived from certain sources. The sources, which are used to extract rulings, have to be based on Adilla Qata‟iya (Decisive evidences).

De vier definitieve bronnen van de rechtsregel (Hukm) Shar’i zijn: de Qur’an, de profetische traditie (Sunnah), de consensus (Ijma’) van de Sahabah en analogie (Qiyas). Deze zullen in de volgende hoofdstukken worden besproken. Dit zal worden gevolgd door een korte samenvatting van de betwiste bronnen waarover de geleerden van mening verschillen.

The four definitive sources of Hukm Shar‟i are; the Qur‟an, Sunnah, Ijma‟ as-Sahabah and Qiyas. These will be discussed in the following chapters. This will be followed by a brief summary of the disputed sources which the scholars disagree on.