Malik ibn Anas (93 AH- 179 AH) werd geboren en overleed in Madinah. Zijn voorouderlijke plaats was Jemen. Na de geboorte van de Islam migreerden zijn voorouders die moslim waren geworden naar Madinah en vestigden zich daar. Hij ontving zijn opleiding in Madinah, wat de hoogste plaats van kennis was in de uitgestrekte Islamitische Staat en waar de meeste vooraanstaande metgezellen (Sahabah) (ra) van de Profeet ﷺ verbleven. Hij studeerde onder Abdur-Rahman ibn Hormuz, die Malik adviseerde dat: “De 'Alim (geleerde) de mensen moet leren om te zeggen: ‘Ik weet het niet’”. Imam Malik volgde en hield zich gedurende zijn hele leven aan dit advies. Op een dag bezocht een man zijn Halaqah en stelde hem een vraag waarop imam Malik antwoordde: “Ik weet het niet, niemand anders heeft deze vraag ooit gesteld.... de geleerden van voorheen hebben een dergelijk onderwerp nooit besproken.” Vervolgens vertelde imam Malik de man om de volgende dag terug te komen en hij zou zien of hij het antwoord kon geven. Toen de man de volgende dag terugkeerde, vertelde imam Malik hem opnieuw dat hij geen antwoord had. De man zei toen tegen hem dat hij had gehoord dat imam Malik de meest deskundige man ter wereld was, en dat als imam Malik het niet wist, wie het dan wel zou weten. Imam Malik hield bij zijn antwoord dat hij het niet wist.

Malik ibn Anas (93 AH- 179 AH) was born and passed away in Madinah. His ancestral place was Yemen. After the birth of Islam, his ancestors who had become Muslims migrated to and settled in Madinah. He received his education in Madinah, which was the highest place of learning in the vast Islamic State and housed most of the distinguished Sahabah (ra) of the Prophet (saw).He studied under Abdur-Rahman ibn Hormuz, who advised Malik that: “The „Alim (Scholar) should teach the people to say: “I do not know”. Imam Malik followed and adhered to this advice throughout his life. Once a man attended his Halaqah and asked him a question to which Imam Malik replied: “I do not know, no-one else ever asked this question.... the scholars from before never discussed such a topic.” Then Imam Malik told the man to come back the following day and he would see if he would be able to supply the answer. When the man returned the following day, Imam Malik again told him that he had no answer. The man then told him that he had heard that Imam Malik was the most knowledgeable man in the world, and so if Imam Malik did not know, then who else would know. Imam Malik kept with his answer that he did not know.

Imam Malik studeerde ook bij Ibn Shihaab Az-Zuhri, Nafi‟ de voormalige slaaf van Abdullah bin Umar, Yahya ibn Sa‟eed; Rabiah ar-Ra‟ee; en Jafar As-Sadiq. Imam Malik leerde Ar-Ra‟ee van Rabiah en van Yahya ibn Sa‟eed, en hij leerde overlevering (Hadith) van Naafi‟ en van Ibn Shihaab Az-Zuhri. Daarom kunnen we zeggen dat Imam Malik van zowel de school van overlevering (Hadith) als van Ra‟ee had gestudeerd, aangezien Ra‟ee ook in Al-Madinah werd onderwezen.

Imam Malik also studied with Ibn Shihaab Az-Zuhri, Nafi‟ the ex-slave of Abdullah bin Umar, Yahya ibn Sa‟eed; Rabiah ar-Ra‟ee; and Jafar As-Sadiq. Imam Malik learned Ar-Ra‟ee from Rabiah and from Yahya ibn Sa‟eed, and he learned Hadith from Naafi‟ and from Ibn Shihaab Az-Zuhri. Therefore, we can say that Imam Malik had studied from both schools of Hadith and Ra‟ee, since Ra‟ee was also being taught in Al-Madinah.

Imam Malik stond bekend om zijn zeer scherpe geheugen en snelle denkvermogen. Hij dacht zeer diepgaand en zorgvuldig na om tot zijn meningen te komen en haastte zich nooit om een fatwa uit te vaardigen. Op een moment stelde iemand hem een vraag, waarna een ander opmerkte dat de vraag zeer eenvoudig was. Imam Malik antwoordde dat er niets eenvoudigs of triviaals is wat betreft het vaststellen van een regel. Imam Malik hield ook niet van langdurige discussies. Er werd hem eenmaal gevraagd of, indien iemand zeer deskundig was in de overlevering (Hadith) en de profetische traditie (Sunnah), die persoon zijn standpunt moest blijven beargumenteren. Imam Malik antwoordde dat zo iemand simpelweg zijn mening en zijn bewijs moest geven, zonder zich te verliezen in te veel discussie of debat.

Imam Malik was known for his very sharp memory and quick thinking. He used to think very hard and carefully to arrive at his opinions and never rushed to issue a Fatwa. Once someone asked him a question, and another person remarked that the question was very easy. Imam Malik replied that there is nothing easy or trivial with regard to giving a rule. Imam Malik also disliked lengthy arguments. He was once asked that if a person was very knowledgeable in the Hadith and Sunnah, should that person continue arguing his point. Imam Malik replied that such a person should just issue his opinion and his evidence without engaging in too much of a discussion or debate.

De lessen van imam Malik werden gekenmerkt door hun sereniteit, discipline en een groot gevoel van respect, dat de studenten toonden voor hun geleerde leraar. Eenmaal, tijdens zijn bezoek aan Madinah, wilde Haroon ar Rashid de Muwatta (verzameling van tradities door imam Malik) horen. Haroon liet de imam komen, die hem adviseerde door te zeggen: “Rashid, traditie is een leer die door jouw voorouders werd gesteund. Zij hadden er de grootste waardering voor. Als jij het niet respecteert als een kalief, zal niemand anders dat doen. Bovendien komen mensen om kennis te zoeken, maar kennis zoekt geen mensen.” Kalief Haroon ar Rashid stemde ermee in om naar de Muwatta en zijn studenten te luisteren.

Imam Malik‟s classes were characterised by their serenity, discipline and high sense of respect, exhibited by the students for their learned teacher. Once, during his visit to Madinah, Haroon ar Rashid wanted to hear the Muwatta (collection of traditions by Imam Malik). Haroon sent for the Imam who advised him saying, “Rashid, tradition is a learning that used to be patronised by your ancestors. They had utmost regard for it. If you do not respect it as a Khaleefah, no one else will. Furthermore, people come to seek knowledge but knowledge doesn‟t seek people.” Khaleefah Haroon ar Rashid agreed to listen to the Muwatta and his students.

Onder de personen die profiteerden van de kennis van imam Malik waren kaliefen zoals Mansoor, Hadi, Haroon en Mamun. Geleerden zoals Abu Hanifah, Shafi'i en Abu Yusuf, om slechts enkele te noemen, profiteerden ook van de lessen van imam Malik.

Among the persons who benefited from Imam Malik‟s learning were Khulafa such as Mansoor, Hadi, Haroon, and Mamun. Scholars like Abu Hanifah, Shafi‟i, and Abu Yusuf to name just a few, also benefited from the teachings of Imam Malik.

Imam Malik leefde onder het bewind van de Omajjaden en de Abbasiden. Hij was het niet volledig eens met hun bewind, noch sloot hij zich aan bij de rebellen, maar hij adviseerde eerder dat de mensen hun onrecht niet zouden moeten tolereren. Hij was niet vrijgesteld van problemen met de heersers, vooral tijdens het tijdperk van Abu Jafar al-Mansoor. Imam Malik had een overlevering (Hadith) overgeleverd waarin de Profeet ﷺ zei:

Imam Malik lived under the rule of the Ummayyads and the Abbassids. He did not entirely agree with their rule, nor did he join the rebels, but rather he advised that the people should not tolerate their wrong doings. He was not exempt from problems with the rulers, especially during the era of Abu Jafar al-Mansoor. Imam Malik had reported a Hadith in which the Prophet (saw) said:

“Er is geen eed als deze onder dwang is afgelegd.” In die tijd leidden sommigen van de Shi‟a, onder leiding van Muhammad Nafsul Zakiyyah, een opstand tegen de kalief, waarbij zij deze overlevering (Hadith) als basis voor hun opstand gebruikten. Abu Jafar al-Mansoor stuurde een boodschapper naar imam Malik om vast te stellen of deze overlevering (Hadith) inderdaad was overgeleverd en ondersteund door imam Malik. Imam Malik vertelde de boodschapper dat hij die Riwayah inderdaad had overgeleverd, en zo begreep de kalief uit het antwoord dat imam Malik deel uitmaakte van de rebellie van de Shi‟a. Hij werd gevangengezet en werd zeer zwaar geslagen tot het punt waarop zijn handen misvormd raakten (imam Malik bad hierna met zijn handen aan zijn zijde). Daarna probeerde Abu Jafar tot verzoening met imam Malik. Imam Malik zei ooit:

“There is no oath if given under duress.” At that time some of the Shi‟a, under the leadership of Muhammad Nafsul Zakiyyah were leading a revolt against the Khaleefah, using this Hadith as a basis for their revolt. Abu Jafar al-Mansoor sent a messenger to Imam Malik to ascertain if this Hadith had in fact been reported and supported by Imam Malik. Imam Malik told the Messenger that he had in fact reported that Riwayah, and so the Khaleefah understood from the reply that Imam Malik was a part of the Shi‟a‟s rebellion. He was imprisoned and was beaten very severely to the point that his hands became deformed (Imam Malik after this used to pray with his hands at his side). Afterwards, Abu Jafar tried to reconcile with Imam Malik. Imam Malik once said:

“Toen ik terugkeerde om Abu Jafar te ontmoeten tijdens het hadj-seizoen, zei hij tegen mij: „Ik zweer bij Allah, ik heb niemand geïnstrueerd over wat jou is overkomen. De mensen van Al-Haramayn zullen in een goede staat blijven zolang jij bij hen bent. Allah heeft deze moslimgemeenschap (Ummah) verhoogd zolang jij bij hen bent. Ik heb de Wali die verantwoordelijk was bevolen naar mij toe te komen en ik heb hem in de gevangenis gezet, vernederd, beledigd en hem gestraft met meer dan wat jij bent gestraft.”

“When I returned to meet Abu Jafar during the Hajj season, he told me: „I swear by Allah, I did not instruct anyone with what happened to you. The people of Al-Haramayn will remain in a good condition as long as you are with them. Allah lifted up this Ummah as long as you are with them. I ordered the Wali who was responsible to come to me and I have put him in jail, humiliated, insulted and punished him with more than what you were punished”.

Imam Malik vervolgde: “Moge Allah u een goede gezondheid schenken en een goede bestemming op de Dag des Oordeels. Ik heb die Wali vergeven, aangezien hij een familielid is van de Profeet ﷺ.”

Imam Malik continued, “May Allah give you good health and a good destination on the day of Judgment. I have forgiven that Wali since he is a relative of the Prophet (saw).”

Zijn boek Al-Muwatta is een van de vroegste verzamelingen van overleveringen (Hadith). Imam Malik was een van de grootste geleerden op het gebied van overlevering (Hadith). Hij was ook een van de weinigen die de resultaten van zijn overleveringsketen (Isnad) opschreef in zijn verzameling van overleveringen (Hadith) ten behoeve van latere generaties.

His book Al-Muwatta is one of the earliest collections of Ahadith. Imam Malik was one of the greatest scholars in the field of Hadith. He was also one of the few who wrote down the results of his Isnad (chain of reporters) in his collection of Hadith for the benefit of later generations.

Hij begon met het schrijven ervan tijdens het tijdperk van Al Mansoor en voltooide het tijdens het tijdperk van Al Mahdi. Haroon Ar-Rashid wilde het adopteren als een wetgevende bron voor de canons van de Islamitische Staat, maar imam Malik weigerde, en was ook tegen het idee om een exemplaar in de Ka'aba op te hangen. Het boek Al Mudawan Al Kubrah wordt ook aan hem toegeschreven.

He began writing it during the era of Al Mansoor and finished it during the era of Al Mahdi. Haroon Ar-Rashid wanted to adopt it as a legislative source of Islamic State‟s canons but Imam Malik refused, and was also against the idea of hanging a copy in the Ka‟aba. The book of Al Mudawan Al Kubrah is also attributed to him.

Bekende Maliki-geleerden zijn onder andere:

Well-recognised Maliki scholars include:

 Abdur-Rahman ibn Qasim.

 Abdur-Rahman ibn Qasim.

 Abdul Wahab Ali al Baghdadi.

 Abdul Wahab Ali al Baghdadi.

 Ali ibn Hazm.

 Ali ibn Hazm.

 Qadi Iyad.

 Qadi Iyad.

 Abu Bakr Muhammad al Baqillani.

 Abu Bakr Muhammad al Baqillani.

 Ibn Rushd, die Bidayatul Mujtahid schreef.

 Ibn Rushd who wrote Bidayatul Mujtahid.