Sommigen hebben het punt aangehaald dat er vaak schijnbaar tegenstrijdige overleveringen (Hadith) over een kwestie lijken te zijn. Als gevolg hiervan zijn zij tot de conclusie gekomen dat we beide schijnbaar tegenstrijdige overleveringen (Hadith) moeten verwerpen, en anderen hebben zelfs verklaard dat de gehele profetische traditie (Sunnah) moet worden verworpen. Beide benaderingen zijn volkomen onjuist en absurd. Men zou zich echter kunnen afvragen wat er gedaan moet worden als er een conflict lijkt te bestaan tussen twee overleveringen (Hadith)?

Some have raised the point that there often appears to be conflicting Ahadith on an issue. As a result, they have reached to the conclusion that we have to reject both of these seemingly conflicting Ahadith and others have even declared that the entire Sunnah must be rejected. Both of these approaches are completely wrong and absurd. However, one may wonder what should be done if there seems to be a conflict between two Ahadith?

Ten eerste kan er absoluut geen conflict bestaan tussen de uitspraken en/of daden van de Boodschapper ﷺ, behalve in gevallen van abrogatie. De Boodschapper ﷺ zei:

Firstly there can be no conflict whatsoever between the sayings and / or actions of the Messenger (saw) except in such cases of abrogation. The Messenger (saw) said:

“Ik verbood jullie voorheen om de begraafplaatsen te bezoeken, ga nu en bezoek ze.” (Muslim, Abu Dawud, An-Nisai & Al-Hakim)

“I used to prohibit you from visiting the graveyards, now go and visit them.” (Muslim, Abu Dawud, An-Nisai & Al-Hakim)

In deze overlevering (Hadith) verbood de Profeet ﷺ de moslims om de begraafplaatsen te bezoeken, echter is deze regel opgeheven door de laatste zin van de overlevering (Hadith).

In this Hadith the Prophet (saw) used to prohibit Muslims from visiting the graveyards, however this rule is abrogated by the last phrase of the Hadith.

De verwerping van de profetische traditie (Sunnah) kan niet worden geclaimd vanwege de gevallen van abrogatie, aangezien het concept van abrogatie deel uitmaakt van de Islam. Ook in gevallen waarin abrogatie voorkomt in de Qur'an, wordt het vers (Ayah) niet geabrogereerd, maar de regel die uit het vers (Ayah) wordt afgeleid, wordt geabrogereerd. Bijgevolg kan men een vers (Ayah) niet uit de Qur'an verwijderen omdat de regel ervan geabrogereerd is.

The rejection of the Sunnah cannot be claimed due to the cases of abrogation because the concept of abrogation is part of Islam. Also, in cases where abrogation occurs in the Qur‟an, the Ayah is not abrogated, rather the rule, which is extracted from the Ayah, is abrogated. Consequently, one cannot delete an Ayah from the Qur‟an because its rule is abrogated.

Ten tweede rapporteerden de metgezellen (Sahabah) soms een verscheidenheid aan handelingen van de Profeet ﷺ. Er zijn bijvoorbeeld overleveringen dat hij ﷺ het gebed (Salah) verrichtte met zijn handen op zijn borst, terwijl anderen zeiden dat zijn handen op zijn middel rustten. Dit duidt niet op een tegenstrijdigheid, maar illustreert dat hij ﷺ bij beiden werd gezien en dat beide handelingen toegestaan zijn tijdens het gebed (Salah).

Secondly, sometimes the Sahabah (ra) reported a variety of actions by the Prophet (saw). For example, there are reports that he (saw) made Salah with his (saw) hands on his (saw) chest, and others said his (saw) hands were on his midsection. This doesn‟t indicate a conflict, rather, it illustrates that he (saw) was seen doing both and that either action is permissible during the Salah.

Ten derde, als er een schijnbare tegenstrijdigheid bestaat tussen de uitspraak en de handeling van de Boodschapper ﷺ, dan is deze handeling specifiek voor hem ﷺ, terwijl de tekst of de uitspraak voor de moslims is. Een voorbeeld hiervan is dat hij ﷺ continu dag en nacht vastte, terwijl hij ﷺ de metgezellen (Sahabah) verbood deze praktijk toe te passen.

Thirdly, if there is a seeming conflict between the speech and action of the Messenger (saw), then this action is specifically for him (saw), while the text or the statement is for the Muslims. An example of this is that he (saw) used to continuously fast day and night, while he (saw) prohibited the Sahabah (ra) from this practice.

Wat betreft het zoeken van hulp aan niet-moslims, vinden wij de volgende overleveringen (Hadith):

Regarding seeking the help of non-Muslims, we find the following Ahadith:

In één situatie rapporteerde Aisha bint Abu Bakr (ra): “Dat toen de Profeet ﷺ op weg was naar de slag bij Badr, een zeer bekende moedige man zich bij hem voegde op een plaats genaamd Harratul Wabra. De metgezellen (Sahabah) (ra) waren zeer verheugd om hem te zien. Toen de man de Profeet ﷺ zag, zei hij: ‘Ik ben gekomen om met u te vechten en om een deel van de oorlogsbuit te krijgen.’ De Profeet ﷺ vroeg hem toen: ‘Geloof je in Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ?’ De man antwoordde: ‘Nee’. De Profeet ﷺ zei tegen hem dat hij moest terugkeren, aangezien wij (de moslims) geen hulp zoeken van de Mushriken. De Profeet ﷺ vervolgde zijn weg naar Badr totdat hij Al-Shajara bereikte. De man kwam opnieuw en vertelde de Profeet ﷺ wat hij hem eerder had verteld. De Profeet ﷺ stelde hem dezelfde vraag die hij eerder aan de man had gesteld en zei hem toen dat hij moest terugkeren, aangezien hij geen hulp zoekt van de Mushriken. Als gevolg daarvan keerde de man terug. De man voegde zich opnieuw bij de Profeet ﷺ bij Baida‟ah. De Profeet ﷺ vroeg hem toen opnieuw: ‘Geloof je in Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ?’ De man antwoordde: ‘Ja’, en toen zei de Profeet ﷺ tegen hem dat hij zich moest haasten en moest gaan vechten.” (Muslim & Ahmad)

In one situation Aisha bint Abu Bakr (ra) reported: “That when the Prophet (saw) was on his (saw) way to the battle of Badr, a very well known courageous man joined him at a place called Harratul Wabra. So the Sahabah (ra) were very pleased to see him. When the man saw the Prophet (saw), he said, “I have come to fight with you and to get a share of the war booty.” So the Prophet (saw) asked him, “Do you believe in Allah (swt) and His Messenger (saw)?” The man replied, “No”. The Prophet (saw) told him to return back since we (the Muslims) do not seek help from the Mushriks. The Prophet (saw) proceeded on his way to Badr until he reached Al-Shajara. The man came again and told the Prophet (saw) what he had told him (saw) earlier. The Prophet (saw) asked him the same question he (saw) had asked the man before and then told him to return back since he (saw) does not seek help from the Mushriks. As a result, the man returned back. The man joined the Prophet (saw) again at Baida‟ah. So the Prophet (saw) asked him again, “do you believe in Allah (swt) and His Messenger (saw).” The man replied, “Yes”, and then the Prophet (saw) told him to hurry up and go fight.” (Muslim & Ahmad)

Bij een andere gelegenheid zei Al-Bayhaqi: De authentieke (sahih) is wat Al-Hafidh Abu Abdullah ons heeft meegedeeld via een keten die leidt naar Abu Hameed as-Sa‟idi, die zei:

On another occasion, Al-Bayhaqi said: The authentic (sahih) is what Al-Hafidh Abu Abdullah informed us via a chain leading to Abu Hameed as-Sa‟idi who said: