الله سبحانه وتعالى فرمايي: {او هغه کسان چې مؤمنان او مؤمنې بغير له کوم جرم نه تکليفوي، دوي د بهتان او ښکاره ګناه بار په ځان باندې اخيستی دی.} (الأحزاب: ۵۸)

Allah the Almighty has said, {And those who annoy believing men and women undeservedly, bear (on themselves) a calumny and a glaring sin.} (AI-Ahzahb: 58)

او الله تعالیٰ فرمایلي دي: {او خپل وزرونه د هغو مؤمنانو لپاره ټیټ کړه چې تا پسې روان دي.} (الشعراء: ۲۱۵)

Allah also said, {And lower thy wing to the believers who follow thee.} (Ash-Shu'ara': 216)

ابوهریره رضی الله عنه فرمایی: «رسول الله ﷺ وفرمایل: «الله تعالی (په یوه حدیث قدسی کې) فرمایي: "هغه څوک چې زما د یو دوست سره دښمني کوي، زه ورسره جنګ اعلان کوم۔" په بله روایت کې دي: "نو زه ورته د جنګ خبر ورکوم۔»1

Abu Hurairah (may Allah be pleased with him) said, "The Messenger of Allah (pbuh) said, “Allah said (in a Qudsi hadith), "He who is hostile to a friend of Mine, I declare war against. In another narration, “ Then I apprise him with a war.”1

په بل حدیث کې راغلي دي چې: «یوه ورځ ابو سفیان د سلمان، صهیب او بلال ﷺ ته راغی، په داسې حال کې چې دوی د یو شمیر نورو خلکو سره په یوه مجلس کې ناست وو.»

In another hadith, it is reported that, "Once Abu Sufyan came to Salman, Suhayb and Bilal while they were in gathering with some other people.

هغوی وویل: «په الله قسم، د الله تلوارونه تر اوسه د الله د دښمن څخه خپل حق نه دی اخیستی.» ابوبکر (رضی الله عنه) وویل: «ایا ته داسې خبرې د قریشو د مشر او سردار په اړه کوې؟» بیا هغه د نبي ﷺ ته راغی او هغه ته یې وویل. نبي ﷺ وفرمایل: «اې ابوبکره! که ته دوی په غوسه کړې، نو ته خپل رب په غوسه کړی.» ابوبکر (رضی الله عنه) د دوی په لور راغی او وې پوښتل: «اې زما وروڼو! ایا ما تاسو په غوسه کړي یم؟» هغوی ځواب ورکړ: «نه، الله دې تا وبخښي زموږ ورور.»

They said, "By Allah, the swords of Allah did not yet take its right from the enemy of Allah. Abu Bakr (,may Allah be pleased with him) said, "Did you say such words for the sheikh and master of Quraish? He, then came to the Prophet (pbuh) and told him. The Prophet said, "0 Abu Bakr if you anger them, you anger your Lord". Abu Bakr (pbuh) when to them and asked, "0 my brothers! Did I anger you? They replied, "No, may Allah forgive you our brother?” 2

الله تعالیٰ فرمایي: {او خپل ځان د هغو کسانو سره وساته چې سهار او ماښام خپل رب ته دعا کوي، د هغه د مخ غوښتنه کوي.} (الکهف: ۲۸)

Allah, the Almighty said, {And keep yourself content with those who call on their Lord, morning and evening, seeking his face.} (AI-Kahf: 28)

دا آیت د غریبانو د لومړیتوب په اړه نازل شوی. د نزول سبب داسې دی:

This verse was revealed concerning preference of the poor. Its cause of revelation goes as follows:

د الله د پیغمبر ﷺ اولني کسان چې پر دې ایمان راوړی و، بې وزله خلک وو. دا خبره د هر هغه پیغمبر په اړه سمه ده چې لیږل شوی و.

the first to believe in Allah's Prophet (pbuh) were the poor. This is true with respect of every sent Prophet.

د الله رسول ﷺ به له خپلو ملګرو، لکه سلمان، صهیب، بلال او عمار بن یاسر (رضي الله عنهم) سره د بې وزلو خلکو سره ناست و. له همدې امله مشرکانو غوښتل چې هغه داسې دام کې واچوي چې بې وزله خلک له ځانه وشړي، ځکه دوی اوریدلي و چې د ریښتینې پیغمبر لومړنۍ نښه دا ده چې بې وزله خلک به یې پیروي کوي. ځینې مشرکان د پیغمبر ﷺ په خدمت کې راغلل او وې ویل: "اې محمده، بې وزله خلک له ځانه وشړه، ځکه موږ له دې ځنې ناسته ناخوښوو. که ته دوی له ځانه وشړې، د قومونو مشران او مشهور خلک به له تا ګړندي ایمان راوړي." په پایله کې، لوی او بې ساری الله دا آیت نازل کړ: {او هغه کسان مه شړه چې سهار او ماښام خپل رب ته د هغه د مخ د خوښولو په موخه دعا کوي.} (الانعام: ۵۲)

The Messenger of Allah (pbuh) used to set with the poor amongst his companions such as, Salman, Suhayb, Bilal and `Ammar Ibn Yasir (may Allah be pleased with them all). Consequently the polytheists wanted to trap him by driving out the poor for they heard that the first sign of the true Prophet is that he would be followed by the poor. Some polytheists came to the Prophet and said, "O Muhammad, drive the poor out for we disdain to sit with them. If you drive them out, the masters and notable of people will believe in you. Consequently, Allah, the Almighty revealed, {Send not away those who call on their Lord, morning and evening, seeking His face.} AI-An'am: 52)

کله چې مشرکانو د دې نا امید شول چې محمد ﷺ غریبان له ځانه وشړي، نو ویې ویل: اې محمده! که ته دا خلک له ځانه نه شړې، نو زموږ او د دوی تر منځ داسې جلا توپیر راولې چې د دوی لپاره یوه ورځ وي او د موږ لپاره بله ورځ. په پایله کې الله تعالی دا آیت نازل کړ: {او ځان دې هغو کسانو سره وساته چې سهار او ماښام خپل رب ته دعا کوي، د هغه د مخ غوښتنه کوي، او د دې دنیا د ځلا او بڼکلا په غوښتنه ستا سترګې له دوی څخه ونه اړوي.} (الکهف: ۲۸)

When the polytheist despaired of Muhammad driving the poor out they said, "a Muhammad, if you will not drive them out, separate between us by making a day for them and another for us. Consequently, Allah the Almighty revealed, {And keep yourself COl1tent with those who call on their Lord morning and evening, seeking His face, and let not thine eyes pass beyond them, seeking the pomp and glitter of this life.} (Al-Kahf: 28)

یعنی تاسو باید خپل ځان داسې خلکو سره وساتئ او خپله سترګه دنیوي ګټو یا دنیوي جذابیتونو ته مه اړوئ۔

This means that you should keep yourself amongst such kind of people and should not turn your eyes to worldly gain, or worldly attractions.

{ووایہ: حق ستاسو د رب له لوري دی. نو څوک چې غواړي ایمان راوړي، او څوک چې غواړي کافر شي.} (الکہف: ۲۹)

{Say, the truth is from your Lord." Let him who will, believe, and let him who will, reject (it).} (Al-Kahf: 29)

بیا الله تعالی د ډیر مال لرونکي او بې وزله سړي مثال داسې بیانوي، {او دوی ته د دوو سړو مثال بیان کړه.} (الکهف: 32)

Then Allah strikes the sii11ilitude of the rich and the poor saying, {Set forth to them the parable of the two men.} (Al-Khaf: 32)

{د دنیا د ژوند مثال دوی ته بیان کړه.} (الکهف: ۴۵)

{Set forth to them the similitude of the life of this world.} (Al-Kahf: 45)

کله چې د الله رسول ﷺ مدینې ته هجرت وکړ، فقیران هم د هغه سره هجرت وکړ او د پیغمبر ﷺ د مسجد په حویلي کې اوسیدل. دوی ته بیا د "اهل صُفّہ" (د حویلي خلک) ویل کیدل.

When the Messenger of Allah (pbuh) migrated to Medina, the poor migrated with him and tbey lived in the courtyard of the Mosque of the Prophet. They, in turn were called the people of Sufa (courtyard).

د مکې څخه مهاجر کوم فقیر چې راځي، مدینې ته به دوی سره یوځای کیده تر دې چې شمیر یې ډیر لوی شو (الله ټولو څخه راضي شه).

Any poor who migrated from Mecca, would join them in Medina until they were of a huge number (may Allah be pleased with them all).