الله تعالیٰ فرماتے ہیں، {او یو بل وژنہ مه وژنئ، بیشکہ الله ستاسو په حال ډیر مهربان دی، او څوک چې دا کار په تېري او ظلم سره وکړي، نو هغه ته به مونږ ډېر ژر په اور کې وسوځوو، او دا کار د الله لپاره آسان دی۔} (النساء: ۲۹-۳۰)

Allah Most High states, {And kill not one another. Surely, God is Compassionate to you, but whosoever does that in transgression and wrongfully, him We shall certainly roast at afire! and that for God is an easy matter.} (An-Nisa': 29-30)

په دې دوو آیتونو کې الواحدي د خپلې تفسیر په بیان کې وویل: {او یو بل مه وژنئ،} مسلمانانو ته منع شوې ده چې یو بل ووژني، ځکه چې دوی د یوه دین، یعنې اسلام پیروان دي، نو دوی د یوه سړي په شان دي. دا د ابن عباس او د ډېرو علماؤ نظر دی. خو نور علماء وایي چې په دې آیت کې منع یوازې د ځان وژنې پورې اړه لري. د خپل نظر د تأیید لپاره دې دویم ډلې علماؤ دا روایت راوړی دی: ابو منصور ابن محمد الماطري روایت کوي چې عمرو ابن العاص وویل: «د ذات السلاسل په جګړه کې زه په یوه یخه شپه کې احتلام شوم. هوا دومره یخه وه چې ویره مې وه که غسل وکړم نو ناروغ به شم. نو ما تیمم وکړ او د سهار لمونځ مې د خپلو ملګرو امامت وکړ. کله چې مدینې ته راستانه شوو، پیغمبر ﷺ راته وفرمایل: "ای عمرو! آیا ته د جنابت په حالت کې خپلو ملګرو ته امامت کړی وو؟" بیا ما ورته وویل: "ای د الله رسوله! ما دا آیت ولوست: {او خپل ځانونه مه وژنئ، بیشکه الله تاسو باندې مهربان دی.}" یعنې ما غسل نه کاوه چې ځان مې ونه وژنئ. دا خبره چې واورېده، د الله رسول ﷺ وخندل او هیڅ ونه ویل.1

In his explanation to these two verses, AI-Wahidy stated, {And kill not one another,} Muslims are prohibited to murder each other because they are adherents to one religion, Islam. Therefore they are like a single person. This is the opinion of Ibn `Abbas and the majority of scholars. However other scholars are of the opinion that the prohibition in this verse is restricted to suicide. To support their opinion, the latter group of scholars quotes the following " Abu Mansour Ibn Muhammad AI-Mmsuri narrated' Arnr Ibn AI- `Aas saying, "In the battle of Zatt Al-Salasil, I had a wet dream on a cold night. The weather was so cold that I feared becoming ill if I had had a shower. Therefore, I performed dry ablution (Tayamum) and led my companions in the Dawn Prayer. On our return to Medina, the Prophet (pbuh) said to me, 'O `Arnr! "Have you led your companions in Prayer while you were in a state of major impurity?" Then I responded, "O Messenger of Allah! I read the verse, {And kill not one another! Surely God is Compassionate to you.} i.e, he had not had a shower lest it would bring his life to an end. On hearing this, the Messenger of Allah (pbuh) smiled and kept silent.”1

دې پېښې کې دا واضح نښه ده چې عمرو (الله ترې راضي شي) د آیت معنا د ځان وژنې په اړه وپوهېده، او د الله رسول ﷺ دا خبره رد نه کړه۔

This incident has a clear indication that' Arnr (may Allah be pleased with him) grasped the meaning of the verse as a reference to suicide and the Messenger of Allah (pbuh) did not deny this.

{لیکن جو کوئی ایسا کرے، ~ سے مراد اس سورت میں شروع سے بیان ہونے والی تمام ممانعتیں ہیں، ابن عباس (رضی اللہ عنہما) کے قول کے مطابق۔ تاہم دوسرے علماء کی رائے یہ ہے کہ یہاں اشارہ ناحق کسی کا مال کھانے اور ناجائز قتل کی طرف ہے۔}

{But whosoever does that, ~ refers to all prohibitions that the Surah states from its beginning according to the saying of Ibn `Abbas (may Allah be pleased with them both). Other scholars, however, are of the opinion that the reference here is to the consumption of another's property with no right and unlawful murder.

{په سرکشۍ او ناحقه،} دا معنا لري چې هغه کسان چې قتل یا ځان وژنه کوي او د الله د احکامو پر وړاندې سرکشي کوي.

{In transgression and wrongfully,} means that those who commit murder or suicide and rebel against the Laws of Allah.

{ده ته به موږ په یوه اور کې وسوزوو؛ او دا د الله لپاره یو اسانه کار دی۔} یقیناً الله ښه قدرت لرونکی دی، هغه چې د هغه څه پوره کولو توان لري چې هغه ژمنه یا ګواښ کړی وي۔

{Him we shall certainly roast in a Fire; and that for God is an easy matter.} Surely, Allah is the Omnipotent Who has Power to fulfill what He has promised or warned.

د جُندب بن عبدالله (رضي الله عنه) څخه روایت دی چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «ستاسو له مخکښو خلکو کې یو سړی و چې زخم یې درلود. هغه په غم کې ډوب شو، نو یې چاقو واخیستله او خپل لاس یې پرې کړ. وینه یې بند نه شوه تر دې چې مړ شو. الله تعالیٰ وفرمایل: زما بنده زما څخه مخکې شو (یعنې په خپله مرګ ته وړاندې شو)، نو ما هغه ته جنت حرام کړ.»2

On the authority of Jundub Ibn 'Abdullah (may Allah be pleased with him) the Messenger of Allah (pbuh) said, "There was amongst those before you a man who had a wound. He was depressed that he took a knife and cut his hand. The blood did not cease to flow until he died. Allah the Almighty said, 'My servant has forestalled Me, and I have forbidden paradise for him. .”2

ابو هريره رضي الله عنه روایت کوي چې نبي ﷺ وفرمایل: "څوک چې په قصد ځان د یوه غر څخه وغورځوي او ځان ووژني، هغه به په دوزخ کې وي، په هغې کې به تل پر تل ځان له غورځولو سره سم ګرځي او همیشه به پکې پاته کیږي؛ او څوک چې زهر وڅکي او ځان ورسره ووژني، هغه به خپل زهر په خپل لاس کې وساتي او په دوزخ کې به یې همداسې څکي، هغه به په دوزخ کې همیشه پاته کیږي؛ او څوک چې په اوسپنیز وسلې ځان ووژني، هغه به هغه وسله په خپل لاس کې وساتي او په دوزخ کې به پخپله ځان ورسره ږغوري، هغه به په دوزخ کې همیشه پاته کیږي."1

Abu Hurairah (may Allah be pleased with him) reported that the Prophet (pbuh) said, "Whoever purposely throws himself from a mountain and kills himself will be in the Hell-fire falling down into it and abiding therein perpetually forever; and whoever drinks poison and kills himself with it, he will carry his poison in his hand and drink it in the Hell-fire wherein he will abide forever, and whoever kills himself with an iron weapon, he will carry that weapon in his hand and stab himself with it in the Hell-fire wherein he will abide forever.”1

ثابت بن الضحاک (رضی اللہ عنہ) روایت کرتے ہیں کہ رسول اللہ ﷺ نے فرمایا: "جو شخص دنیا میں کسی چیز کے ذریعے خودکشی کرے گا، قیامت کے دن اسی چیز کے ذریعے اسے عذاب دیا جائے گا۔ اور مومن پر لعنت کرنا اس کو قتل کرنے کے برابر ہے، اور اسے کافر کہنا بھی اسے قتل کرنے کے برابر ہے۔"

Thabit Ibn Al-Dahhak (may Allah be pleased with him) reported the Messenger of Allah (pbuh) to have said, "He who killed himself with any thing in this world will be tormented with that very thing on the Day of Judgment. Both cursing the believer and charging him with disbelief is tantamount to killing him.” 2

په صحیح (بخاري) کې هم راغلي دي چې «د الله رسول ﷺ خپلو صحابه‌کرامو ته د یو سړي په اړه وفرمایل چې په یوې جګړې کې ټپي شو، خو صبر یې ونه کړ او د خپلې توري په سر یې ځان ووژلو. پیغمبر ﷺ وفرمایل: دا سړی به د دوزخیانو څخه وي.» ۳

It is also stated in the Sahih that "The Messenger of Allah (pbuh) told his Companions about a man, who was wounded during a battle with the Prophet but he was not patient and he killed himself with the tip of his sword. The Prophet (pbuh) said "that this man will to be among the people of Hell.” 3