اسلامی نظامِ حکومت کی شکل بادشاہت کی نہیں ہے۔ نہ یہ بادشاہی طرزِ حکومت کو جائز قرار دیتا ہے اور نہ ہی اس سے مشابہ ہے۔ بادشاہی نظامِ حکومت میں اقتدار موروثی ہوتا ہے، جہاں بیٹے اپنے باپ سے اقتدار اسی طرح وراثت میں پاتے ہیں جیسے وہ اس کی میراث پاتے ہیں۔ جبکہ اسلام کے نظامِ حکومت میں موروثی اقتدار کا کوئی تصور نہیں، بلکہ اقتدار اُس شخص کے پاس ہوتا ہے جس کی بیعت امت برضا و رغبت اور اپنے انتخاب سے کرے۔

The shape of the Islamic ruling system is not monarchical. It neither approves of the monarchical shape of government nor does it resemble it. The ruling in the monarchical system of government is hereditary where sons inherit the authority from their fathers the same way they inherit their legacy. Whereas in the ruling system of Islam, there is no concept of hereditary ruling, rather the ruling is held by whomever the Ummah gives her pledge (of allegiance) to, willingly and selectively.

نظام بادشاهی بادشاه ته خاص امتیازات او حقوق ورکوي چې یوازې هغه ته تعلق لري، او هغه په قانون څخه پورته ایږدي او شخصي توګه هیچا ته جوابده نه ګرځوي. هغه د ملت سمبول ګرځول کیږي، چېرې چې هغه مالک وي خو حکومت نه کوي، لکه د اروپا بادشاهان؛ یا هغه مالک وي او حکومت هم کوي، حتی د قوانینو سرچینه هم ګرځي، په دې توګه هېواد او خلک خپل خوښې سره چلوي، لکه د سعودي عربستان، مراکش او اردن بادشاهان.