د مرستندوی (معاون) د ټاکلو لپاره دوه شرطونه ضروري دي: لومړی دا چې هغ ته عمومي نظارت ورکړل شي، او دویم دا چې هغه استازی (ځای ناستی) وي. له همدې امله، خلیفه باید هغ ته ووایي: «زه هغه څه چې زما دي، ستا په واک کې درکوم ترڅو زما په ځای یې ترسره کړې»، یا هر بل داسې عبارت چې عمومي نظارت او استازیتوب پکې شامل وي. که ټاکنه پر دې بنسټونو نه وي، نو هغه به معاون نشي او د معاون لازمي واکونه به ونه لري، تر هغه چې ټاکنه پر دې بنسټونو ترسره نشي.

The appointing of the delegated assistant requires two conditions: The first is that He is given general supervision and the second is that He is a deputy. Therefore, the Khaleefah should say to him: ‘I assign to you what is to me so as to perform on my behalf,’ or any other words to that effect which include general supervision and deputation. If the assignment is not on these grounds, He would not become a Mu’awin and He would not enjoy the mandatory powers of Mu’awin until his appointment were to be made on these grounds.

دا د معاون حقیقت دلیل دی، کوم چې د خلیفه د نایب والي څخه عبارت دی. نیابت، په دې حیث، یو عقد دی، او عقدونه نه صحیح کیږي مګر د صریحو الفاظو په واسطه. نو د معاون په ټاکلو کې شرط دا دی چې دا ټاکنه داسې الفاظو کې وشي چې هغه د خلیفه نایب ګرځوي. سربیره پر دې، د معاون حقیقت دا دی چې هغه ټول هغه لازمي واکونه لري چې خلیفه د حکومت په کولو کې لري. له همدې امله، ټاکنه باید په ټولو شیانو کې عمومي وي، یعنې داسې الفاظ ولري چې د کارونو عمومي پام ښیي. په بل عبارت، ټاکنه باید داسې لفظ ولري چې معاون د حکومت ټول لازمي واکونه لري. دا کار داسې کیږي چې ورته ووایي: «ما هغه څه چې زما دي ستا ته وسپارل ترڅو زما په استازولۍ عمل وکړې»، یا ووایي: «ما تا د وزیر په توګه ټاکلی ستا د زما په استازولۍ عمل پر بنسټ»، یا داسې نور. خو که هغه ته عمومي پام ورکړل شي پرته له دې چې «زما په استازولۍ» ووایي، دا به د ولایت العهد معنا ورکړي نه د وزارت عقد، او د ولایت العهد وظیفه باطله ده، نو داسې عقد به هم باطل وي. که ټاکنه یوازې د نیابت په حد کې وي، پرته له دې چې عمومیت صریحاً یادشي، نو دا به د عمومیت یا تخصیص، اجرا یا تفویض له حیثه مبهم نیابت وي، او په دې صورت کې وزارت نه تشکیلیږي. که خلیفه هغه ته ووایي: «زما په استازولۍ د قضایي چارو، یا د امنیت، تعلیم یا داسې نورو چارو کې کار وکړه»، وزارت به نه تشکیلیږي او هغه به د تفویض شوی معاون نه وي. دا ځکه چې د تفویض شوي معاون په ټاکلو کې ضروري ده چې داسې الفاظ یا اصطلاحات وکارول شي چې د معاون حقیقت ښیي، هغه دی د خلیفه نیابت او د هغه د لازمي واکونو لرل. یعنی د ولایت د مرستیال (معاون) لپاره د وزارت عقد هغه وخت منعقد کیږي چې قرارداد کې داسې یوه شرط شامل وي چې دوه شرطونه په ګوته کړي: عمومي تفویض او نیابت. که چیرې دا شرط دې دوو شرطونو ته په ښکاره توګه اشاره ونه کړي، نو د مرستیال لپاره وزارت نه منعقدیږي۔ ځکه چې د معاونینو ټاکل د مباح کارونو له جملې څخه دي، نو خلیفه ته اجازه ده چې یو یا ډېر معاونین وټاکي۔ که خلیفه له یو څخه ډېر معاونین وټاکي، نو هر یو به د هغه عمومي اختیار سره ورته اختیار ولري چې خلیفه یې لري۔ د خلیفه لپاره دا جایز نه دی چې دوه داسې معاونین وټاکي چې په ګډه سره یوه عمومي نظارت شریک کړي، ځکه چې د حکومت ولایت واحد دی۔ نو که هغه داسې وکړي، نو د دواړو ټاکل نه جایزه دي او باطل دي، ځکه دا د امیر ټاکل دي او امیر یوازې یو تن کیدای شي۔ دا ځکه چې د الله رسول ﷺ وفرمایل،