اسلامي دولت د جهاد په حال کې په دوامداره توګه وي. اسلامي امت دا پوهیږي چې د هغې او نورو ملتونو او قومونو ترمنځ جګړه هر وخت امکان لري. له همدې امله د هغې د جنګي تاسیساتو، صنعتي وي که نظامي، باید د نورو ملتونو د تاسیساتو په پرتله په یوه لوړ کچه وي. د هغې د صنعتي او نظامي توانونو بدلونونه باید په دوامداره توګه تحقق وموږي. سربیره پردې، دا باید په پرمختللي مالي حالت کې وي او په دوامداره جوړجاړي حالت کې وي.

The Islamic State is in a continous state of Jihad. The Islamic Ummah understands that war between her and other peoples and nations is possible at any time. Therefore, her war installations, whether industrial or the military must be at a level higher than the instillations of the other nations. The changes in its industrial and military capabilities should be realised continuously. Beside that, it should be in progressing financial position and in a constant state of readiness.

اسلامي دولت هغه دولت ده چې د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړه شوې ده او د اسلام احکام پلي کوي. د اسلام احکام اسلامي دولت ته دا دنده ورکوي چې د داخلي طور اسلام پلي کولو وروسته، د اسلام پیغام د ټولې نړۍ ته ورسوي، دا د هغې بنسټیزه دنده ده. دا دولت د ټولې نړۍ پر مسؤولیت لري، او د پیغام رسولو او د ټولې نړۍ ته د رسولو مسؤولیت هم د همدې دولت پر غاړه دی. دا ځکه چې د اسلام پیغام نړیوال دی او د ټولو انسانانو لپاره راغلی دی. الله (ج) فرمایي: "او موږ تا نه یوازې د ټولو انسانانو لپاره د زیری ورکونکي او ویرولو ورکونکي په توګه لیږلی یې." [TMQ سبأ: 28] او هغه (ج) نور هم فرمایي:

The Islamic State is the State that is based on the Islamic ‘aqeedah and implements the rules of Islam. The rules of Islam oblige the Islamic State to carry the Islamic Message to the whole world as her fundamental duty after implementing Islam internally. It has responsibility over the whole world, and it is its responsibility to carry the message and to convey it all over the world. This is because the Message of Islam is universal, and it is addressed to all humankind. Allah (swt) says; “And We have not sent you but as a carrier to good tidings and a warner to all mankind.” [TMQ Saba: 28] And He (swt) also says:

موږ تاسو نه یوازې د ټولو مخلوقاتو لپاره د رحمت په توګه لیږلی یاست.ﷺ [TMQ Al-Anbiya: 107]

“We have not sent you but as a mercy for all creatures.” [TMQ Al-Anbiya: 107]

او الله (سبحانه وتعالی) فرمائی:

And Allah (swt) also says:

ووایه: ای خلکو! زه ستاسو ټولو ته د الله رسول بې استولی شوی یم. [TMQ Al-A’raf: 158]

“Say: O men I am sent to you all as the Messenger of Allah.” [TMQ Al-A’raf: 158]

د الله رسول ﷺ وفرمایل: «هر رسول یوازې د خپلې قوم لپاره لیږل کېده، او زه ټولې انسانیت ته لیږل شوی یم»، دا خبره البخاري او مسلم د جابر بن عبدالله په روایت سره نقل کړې ده. نو په دې بنسټ اسلامي دولت باید پیغام ورسوي او ټولې انسانیت ته یې ورسوي. اسلام جهاد د پیغام رسولو لاره ګرځولې ده، او کفر هغه سبب ګرځولی دی چې په هغه کې کافر او مشرکان جنګ ته اړ ایستل کېږي. الله (ج) فرمایي: «هغو کسانو سره وجنګیږئ چې نه په الله او نه په ورځې آخرت ایمان لري، او نه هغه شیان حرام ګڼي چې الله او د هغه رسول حرام کړي دي، او نه د حق دین منې له هغو کسانو څخه چې د کتاب خاوندان دي، تر دې چې په خپلې خوښې سره جزیه ورکړي او ځانونه مغلوب و ګڼي.» [TMQ At-Tauba: 29]

The Messenger of Allah (pbuh) said: “Every Messenger was sent to his own people, and I have been sent to all mankind”, Al-Bukhari and Muslim narrate this on the authority of Jabir bin ‘Abdullah. Therefore the Islamic State must carry the Message and convey it to all mankind. Islam has made Jihad the method of carrying the Message, and made disbelief as being the reason for which the disbelievers and the Mushriks are fought. Allah (swt) says; “Fight those who believe not in Allah and the Last Day, nor hold that forbidden which has been forbidden by Allah and His Messenger, nor acknowledge the Deen of truth, from among the people of the Book, until they pay the jizyah with willing submission, and feel themselves subdued.” [TMQ At-Tauba: 29]

او هغه (سبحانه وتعالی) همدا رنګه فرمایي:

And He (swt) also says:

ای نبی! کافرانو او منافقانو سره سخت جهاد وکړه او پر دوی سخته ولاړ شه. [TMQ At-Tauba: 73]

“O Prophet! Strive hard against the disbelievers and the hypocrites and be firm against them.” [TMQ At-Tauba: 73]

هغه (سبحانه وتعالی) همدا رنګه فرمایی: «پس د شیطان دوستانو سره جنګ وکړئ.» [TMQ An-Nisa: 76]

He (swt) also says; “So fight against the friends of Satan.” [TMQ An-Nisa: 76]

هغه (سبحانه وتعالى) فرمایی: ﴿ای هغه کسانو! چې ایمان یې راوړی دی، هغه کافرانو سره وجنګیږئ چې ستاسو ترڅنګ دي﴾ [TMQ At-Tauba: 123]

He (swt) says; “O you who believe! Fight the unbelievers who are near to you.” [TMQ At-Tauba: 123]

او هغه (سبحانه وتعالی) فرمایی: «او د مشرکانو سره جهاد وکړئ.» [TMQ At-Tauba: 36]

And He (swt) says; “And fight the Mushrikeen.” [TMQ At-Tauba: 36]

اسلام د قرآن کریم او احادیثو په نصوصو سره جهاد فرض کړی دی. الله (سبحانه و تعالی) فرمائي: «تاسو باندې جنګ فرض شوی دی.» [تفسیر القرآن الکریم، البقرہ: ۲۱۶] او هغه (سبحانه و تعالی) فرمائي: «تاسو روان شئ، که سپک وي او که درانه، او په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد او کوښښ وکړئ.» [TMQ At-Tauba: 41]

Islam has decreed Jihad as being compulsory by the texts of the Holy Qur’an and the Ahadith. Allah (swt) says; “Fighting has been prescribed upon you.” [TMQ Al-Baqarah: 216] He (swt) also says; “Go you forth, (whether equipped) lightly or heavily, and strive and struggle, with your goods and your persons.” [TMQ At-Tauba: 41]

هغه (سبحانه وتعالی) همدارنګه فرمایی: «ای هغه کسانو چې ایمان یې راوړی دی! هغه کافرانو سره جګړه وکړئ چې ستاسو سره نږدې دي.» [TMQ At- Tauba: 123]

He (swt) also says; “O you who believe! Fight the disbelievers who are near to you.” [TMQ At- Tauba: 123]

هغه (سبحانه وتعالی) همدارنګه فرمایی: «که تاسو (د جهاد لپاره) ونه وځئ، نو هغه به تاسو ته یو دردناک عذاب ورکړي.» [TMQ At- Tauba: 39]

He (swt) also says; “Unless you go forth, He will punish you with a grievous penalty.” [TMQ At- Tauba: 39]

انس روایت کوي چې رسول الله ﷺ وفرمایل: «مشرکانو سره د خپل مال، لاسونو او ژبو په ذریعه جهاد وکړئ۔» [Narrated by Abu Dawood]

Anas reported that the Messenger of Allah (pbuh) said; “Perform Jihad against the Mushrikeen with your wealth, hands and tongues.” [Narrated by Abu Dawood]

لہذا اسلامی ریاست ہمیشہ مسلسل جہاد کی حالت میں رہے گی، کیونکہ زمین پر اس کا فرض ہے کہ وہ پیغام کو دنیا تک مسلسل پہنچاتی رہے؛ اور یہ جہاد اس وقت تک ضروری ہے جب تک اسلام پوری دنیا پر غالب نہ آ جائے۔ البخاری اور مسلم نے عبداللہ بن عمر سے روایت کیا کہ رسول اللہ ﷺ نے فرمایا: "مجھے حکم دیا گیا ہے کہ میں لوگوں سے اس وقت تک قتال کروں یہاں تک کہ وہ کہیں: لا إله إلا الله، محمد رسول الله، نماز قائم کریں اور زکوٰۃ ادا کریں۔ اگر وہ ایسا کر لیں تو وہ مجھ سے اپنے خون اور مال کو بچا لیں گے، سوائے اسلام کے حق کے، اور ان کا حساب اللہ کے ذمے ہے۔" ابوداؤد نے انس بن مالک سے روایت کیا، وہ کہتے ہیں: رسول اللہ ﷺ نے فرمایا: "اور جہاد اس دن سے جاری ہے جب سے اللہ نے مجھے مبعوث فرمایا، یہاں تک کہ میری امت کا آخری شخص دجال کے خلاف جنگ کرے گا۔" اور آپ ﷺ نے فرمایا: "نہ ظالم کا ظلم اسے ختم کرے گا، اور نہ عادل (حکمران) کا عدل۔" یہ بات اللہ تعالیٰ کے اس فرمان میں بھی آئی ہے۔

Therefore, the Islamic State will always remain in a state of constant Jihad, for its duty, on earth, is to constantly carry the Message to the world; this necessitates Jihad until Islam prevails over the whole world. Al- Bukhari and Muslim narrated on the authority of ‘Abdullah bin ‘Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said; “I have been ordered to fight people until they utter ‘there is no God but Allah, and Muhammad is the Messenger of Allah’, establish the prayer and offer the Zakat. If they do so they would protect from me their blood and wealth, except for the right of Islam. And their account is with Allah.” Abu Dawood narrated on the authority of Anas bin Malik He said; The Messenger of Allah (pbuh) said; “‘And the Jihad is continuous from the moment Allah has sent me till the last person of my Ummah fights against the Dajjal;’ and He (pbuh) said ‘neither the oppression of the oppressor, nor the justice of the just (ruler) will abolish it.’” It also came in the saying of Allah (swt)

او دې سره جنګ وکړئ تر هغه چې فتنه پاتې نه شي. [TMQ Al-Baqarah: 193]

“And fight against them until there remains no Fitna.” [TMQ Al-Baqarah: 193]

هغه (سبحانه وتعالی) همدا هم وفرمایل: «او د مشرکانو سره ټول یوځای جنگ وکړئ لکه څنګه چې دوی ستاسو سره ټول یوځای جنگ کوي.» [TMQ At-Tauba: 36]

He (swt) also said; “And fight the Pagans altogether as they fight you altogether.” [TMQ At-Tauba: 36]

پیغمبر ﷺ د الله تعالی رسول، کله چې په مدینه کې د اسلامي دولت بنسټ کښیښودل شو، خپل ټول ژوند په مسلسل جهاد کې تېر کړ۔ حتی هغه وخت هم چې هغه ﷺ ناروغ و او د خپل وفات نږدې شو، ملګرو ته یې امر وکړ چې د اسامه لښکر ته ځنډ ونه کړي، هغه لښکر چې هغه ﷺ د ناروغۍ پیل دمخه د روم پر ځواکونو د برید لپاره تیار او سامانونه کړی و۔ خو باید دا څرګنده شي چې جهاد او جګړه به هغه وخت پیل کیږي چې کافرانو ته د اسلامي پیغام خبر ورکړل شي او هغوي ته د اسلام قبلولو بلنه ورکړل شي۔ که دوی انکار وکړي، نو له هغوي څخه غوښتنه کیږي چې د اسلامي دولت واک ومني او د جزیې ورکولو لپاره دولت ته تسلیم شي۔ که دوی اسلام نه قبلوي، جزیه نه ورکوي او د اسلامي دولت د واک له منلو انکار کوي، نو بیا له دوی سره جګړه کیږي۔ د سلیمان بن بریدې د حدیث په روایت کې، له خپل پلار څخه روایت کوي چې ویې ویل: "کله چې د الله تعالی رسول ﷺ یو امیر د لښکر یا سریې د مشرۍ لپاره ټاکه، نو هغه به ورته امر کاوه چې د الله څخه وویریږي او له هغو سره چې ورسره دي نیکي وکړي؛ بیا به یې ﷺ ویل: د الله په نوم برید وکړئ! هغه چا ته جګړه وکړئ چې په الله کافر شوی دی! برید وکړئ، خو ظلم مه کوئ، خیانت مه کوئ، د بدن غړي مه پرې کوئ او هیڅ ماشوم مه وژنئ. که ستاسو دښمنان، مشرکان، سره مخ شو، نو هغوي ته درې شیان وړاندې کړئ، او له هغو څخه چې کوم یو هغوي ومني، نو له هغوي څخه یې ومنئ او له هغوي سره جګړه مه کوئ. هغوي ته اسلام وړاندې کړئ، که هغوي ومنله، نو دا له هغوي څخه ومنئ او له جګړې ځان وساتئ..." ﷺ دا هم وفرمایل: "که هغوي انکار وکړ، نو له هغوي څخه د جزیې غوښتنه وکړئ، که هغوي ومنله، نو له هغوي څخه یې واخلئ او له جګړې ځان وساتئ، او که انکار یې وکړ، نو د الله څخه مرسته وغواړئ او له هغوي سره جګړه وکړئ۔" [روایت یې مسلم کړی دی] له همدې امله، د اسلام بلنه باید د جګړې دمخه وي، او د اسلامي دولت د واک منلو او د جزیې ورکولو بلنه هم باید د جګړې دمخه وي، نو جګړه به د دریم او وروستي انتخاب په توګه راشي۔

The Messenger of Allah (pbuh) spent his life, once He had established the State in Madinah, in a constant state of Jihad. Even when He (pbuh) was ill and nearing his death He urged his companions not to delay the army of Usama which He had prepared and equipped before He fell ill to raid the Romans. It must be made clear, however, that Jihad and fighting would not take place until the disbelievers are informed about the Islamic Message, and until they are invited to embrace Islam. If they refused, they would be asked to submit to the authority of the Islamic State and to pay the jizyah to the State. If they refused to embrace Islam and refused to pay the jizyah and refused to submit to the authority of the Islamic State, then they would be fought. It was reported in the Hadith of Sulayman ibn Burayda on the authority of his father who said; “Whenever the Messenger of Allah (pbuh) appointed an Ameer to head an army or an expedition, He would command Him to fear Allah and be good to those who are with him; then He (pbuh) would say; ‘Raid in the Name of Allah! Fight whoever disbelieved in Allah! Raid but do not abuse, do not betray, do not maim or mutilate and do not kill any newborn. If you encounter your enemies, the mushriks, call them to observe three qualities or dispositions, and whichever of these they accept then accept it from them, and do not fight them. Call them to Islam, and if they accepted it, do accept this from them and refrain from fighting them...’ He (pbuh) went on; ‘If they refused, ask them to pay the jizyah, and if they accepted this, then take it from them and refrain from fighting them, and if they refused, seek the help of Allah and fight them.’” [Narrated by Muslim] Therefore, the call to Islam should precede the fight, and the call to the submitting to the Islamic State and the paying of the jizyah should also precede the fight, thus the fight would come as the third and final option.

لہٰذا اسلامی ریاست کو ہمیشہ جہاد کی حالت میں رہنا چاہیے۔ امتِ اسلامیہ بخوبی جانتی ہے کہ اللہ (سبحانہ و تعالیٰ) نے اسے دنیا تک پیغام پہنچانے کی ذمہ داری سونپی ہے، اور یہ کہ وہ کفر کی بنا پر کافروں سے جنگ کرے، اور یہ جنگ جاری رکھے یہاں تک کہ وہ اعلان کریں کہ اللہ کے سوا کوئی معبود نہیں اور محمد ﷺ اللہ کے رسول ہیں، یا وہ عاجزی کے ساتھ جزیہ ادا کریں۔ امت یہ بھی جانتی ہے کہ کفر اور کافر اسلام اور امتِ اسلامیہ کے دشمن ہیں، وہ اسلام اور امتِ اسلامیہ سے نفرت اور عداوت رکھتے ہیں، اور موقع ملنے پر مسلمانوں سے لڑیں گے۔ یہ بات امت کو اس حقیقت کا احساس دلاتی ہے کہ اس کے اور کافر قوموں کے درمیان کسی بھی وقت جنگ ہو سکتی ہے۔

Therefore, the Islamic State should be in a constant state of Jihad. The Islamic Ummah realises only too well that Allah (swt) has entrusted her with conveying the Message to the world, and with fighting against the disbelievers for their disbelief, and for continuing that fight until they declare that there is no god but Allah and that Muhammad (pbuh) is the Messenger of Allah, or until they pay the jizyah with submission. The Ummah also realises that disbelief and the disbelievers are enemies of Islam and of the Islamic Ummah, and that they carry hatred and animosity towards Islam and the Islamic Ummah, and that they would fight the Muslims if given the opportunity. This would make the Ummah realise that war between her and the disbelieving nations is possible at any moment.

دا ځکه چې دعوت رسولو او کافرانو د اسلام او امت اسلامیه سره دښمني داسې کوي چې جنګ پیل کیدل حتمي شي. دا ځکه چې اسلامي دولت به په دوامداره جهاد کې وي، او امت اسلامیه پوهیږي چې د هغې او نورو ملتونو او قومونو ترمنځ جنګ په هر وخت کې امکان لري. نو دولت او امت باید په هره شیبه چمتو وي، او د جنګ حالت خپل ژوند طرز وګرځوي. دا هغه څه دي چې د الله رسول ﷺ، ده ملګرو او هغو خلیفه ګانو وکړل چې له هغه وروسته راغلل. له دې امله ضروري ده چې د دولت ټول تأسیسات او صنعتونه، که پوځي وي او که نه، په هره شیبه کې د نورو ملتونو او لویو قدرتونو له تأسیساتو او صنعتونو ښه حالت ولري. د علمي کالجونو شمیر باید زیات شي، ترڅو زرګونه انجینران، مخترعین، تخنیکران او صنعتګران روزل شي. پرمختګ او ترقي باید دوامداره وي، ترڅو د هغې د ځواکونو چمتووالی سخت شي، تر څو د الله دښمنان او د دې معلوم او احتمالي دښمنان ووېرول شي، لکه څنګه چې الله (ج) امر کړی دی:

This is because the carrying of the Da’wah, and the enmity of the kuffar to Islam and the Islamic Ummah makes the outbreak of war inevitable. This is because the Islamic state would be in a state of continuous Jihad, and the Islamic Ummah understands the war between her and other peoples and nations is possible at any moment. Thus, the State and the Ummah must be on alert at all times, and make the state of war their way of life. This is what the Messenger of Allah (pbuh), his companions and the Khulafaa’ who came after Him did. This makes it necessary that all of the State’s installations and industries, be they military or otherwise, should at all times be in a better state than those of other nations and superpowers. The number of academic colleges should multiply in order to educate thousands of engineers, inventors, technicians and industrialists. Advancement and progress must be constant, so that the preparation of its task force becomes formidable, to intimidate the enemy of Allah and its known and potential enemies, as commanded by Allah (swt):

د هغوی په مقابل کې د خپل توان تر پایه ځواک چمتو کړئ، د جنګي آسونو په ګډون، ترڅو د الله دښمنان او ستاسو دښمنان، او نور هغه کسان چې تاسو یې نه پیژنئ، خو الله یې پیژني، په وېرې واچوئ. [TMQ Al-Anfal: 60]

“Make ready, against them, your strength to the utmost of your power, including steeds of war, to strike terror into (the hearts of) the enemies of Allah and your enemies, and others besides, whom you may not know, but whom Allah does know.” [TMQ Al-Anfal: 60]

دې لپاره امت ته داسې اقتصاد سره ژوند کول ضروري دي چې د جنګ اقتصاد وي، او د مالي حالت مسلسل ښه کېدل ضروري دي ترڅو د جنګي هڅو لپاره پیسې برابرې شي، هغه جنګي هڅې چې د جنګ تر ټولو نوي ټیکنالوژي غواړي، د یوې داسې دولت لپاره چې په نړۍ کې تر ټولو مخکښ دولت ګرځېدو هدف لري.

This requires from the Ummah to live with an economy of war, and to have an ever improving financial situation in order to provide the funds for the war effort which requires the latest technology in warfare for a State that aims at being the leading State in the world.