پیامبر اسلام ﷺ یک بار فرمود: «همانا خداوند به مردم جهان نگریست و عرب و غیرعرب را، جز بقایایی از اهل کتاب، ناخوش داشت. و فرمود: "من تو [ای محمد] را فرستادم تا تو را بیازمایم و به وسیلهٔ تو [دیگران را] بیازمایم. و کتابی بر تو نازل کردم که با آب شسته نمی‌شود..."»ﷺ 23

The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم once said, Indeed, Allah looked towards the people of the world and resented the Arabs and non-Arabs alike, except for some remnants from the People of the Book. And He said, ‘I have sent you [O Muhammad] to test you and test [others] through you. And I sent down to you a Book that cannot be washed away with water…23

بسیاری از کارشناسان بر این باورند که قرن ششم میلادی بدترین دورانی بوده که مردم در آن زیسته‌اند. این دوران نه سال‌های ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۳ میلادی بود که طاعون سیاه نیمی از اروپا را کشت، نه سال ۱۵۲۰ میلادی که آبله ۶۰ تا ۹۰ درصد مردم بومی قاره آمریکا را از بین برد، و نه سال ۱۹۱۸ میلادی که آنفلوانزای اسپانیایی به مرگ بیش از ۵۰ میلیون نفر انجامید.

Many experts believe that the sixth century was the worst in which to live. It was not 1346-1353, when the Black Death killed half of Europe, nor 1520, when smallpox killed 60-90% of the indigenous people of the Americas, nor 1918, when the Spanish Flu led to the deaths of over 50 million people.

به گفتهٔ مایکل مک‌کورمیک از دانشگاه هاروارد، در واقع این سال ۵۳۶ بود و بدبختی‌ای که به بار آورد شاید بدترین دورهٔ تمام تاریخ شناخته‌شدهٔ بشر باشد. کار و پژوهش‌های او بر بوم‌شناسی متمرکز است، اما انحطاط اخلاقی جهان به موازات آن پیش رفت. هر سو که انسان رو می‌کرد، تاریکی حاکم بود. در کولوسئوم‌های روم، جمعیت تماشاگران هنگامی که شیری زندانی فریادزنی را می‌درید، شادی می‌کردند. در ایران، حتی خاندان شاهی به زناشویی با محارم دست می‌زدند؛ زیرا تا اواخر دورهٔ ساسانی، ازدواج با نزدیکان در قانون زرتشتی امری عادی شده بود. یکسانی عبادت را ساسانیان تنها از راه سرکوب خشونت‌آمیز آیین‌های ناهمساز به دست آوردند، حتی در برابر هم‌کیشانِ خودشان در چارچوب مشترک زرتشتی.

As Harvard University’s Michael McCormick24 posits, it was actually the year 536 and the misery it spawned which could be the worst period of all known human history.25 While his books and research focus on ecology, the moral regression of the world followed in parallel. Wherever a person turned, darkness prevailed. In Roman coliseums, crowds would cheer a lion as it mauled a screaming prisoner. In Persia, even the imperial family practiced incest, as by the late Sasanian period, next-of-kin marriages had become normative in Zoroastrian law.26 Uniformity of worship was only achieved by the Sasanians through violent persecution of unorthodox practices, even against co-religionists within a common Zoroastrian framework.

۲۷ در هند، کسانی که در پایین‌ترین جایگاه نظام طبقاتی قرار داشتند، با جوندگان و حشرات موذی برابر، و اگر نه پست‌تر از آن‌ها، دانسته می‌شدند؛ زیرا چنین جانورانی گاه مقدس شمرده می‌شدند و در معابد زندگی می‌کردند.

27 In India, those at the bottom of the caste system were equivalent, if not inferior to, rodents and vermin—since such animals were sometimes considered holy temple-dwellers.

در عربستان، یافتن دلی سنگین که بتواند زنده‌به‌گور کردن دخترِ نوزادش را تاب آورد، دشوار نبود. در مسیحیت، راز و ابهام دربارهٔ هویت عیسی مسیح غالب شد؛ بسیاری ادعا می‌کردند که او خدا در جسم است، در حالی که گروه‌های دینی دیگر می‌گفتند او مدعیِ دروغینی بود که از راه نامشروع به دنیا آمده بود.

In Arabia, finding a stony heart that could stomach burying his infant daughter alive was no challenge. In Christianity, mystery triumphed regarding the identity of Jesus Christ , many claiming he was God incarnate, while other faith groups alleged he was an imposter preacher born out of wedlock.

در شرق دورتر، مردم به جای خالق، آتش، آب، سلاح و اعضای تناسلی را می‌پرستیدند. در بسیاری از جوامع، زن بی‌روح پنداشته می‌شد یا تنها برای خدمت به مرد آفریده شده بود؛ و گاه این باور به آن‌جا می‌رسید که او را بر سر یک قمار تفریحی با دوستان مرد گرو می‌گذاشتند یا در مراسم تشییع جنازه‌ی شوهرش زنده‌زنده می‌سوزاندند. بسیاری از نوزادان پیش از تولد زنده نمی‌ماندند و از آن هم کمتر به بزرگسالی می‌رسیدند. کسانی که در بردگی زاده می‌شدند، عموماً نمی‌توانستند وضعیت خود را تغییر دهند، و در برخی تمدن‌های بزرگ آن دوران، این بخش از جامعه از ۷۵٪ جمعیت فراتر می‌رفت.28

Further East, people worshipped fire, water, weapons, and genitalia instead of the Creator. In many societies, a woman was seen as having no soul, or as having been created only to serve man, and at times that could even mean pawning her over a recreational gamble with his friends or being burned alive at his funeral. Many infants did not survive birth, and even fewer reached adulthood. Those born into slavery were generally unable to change their status, and in some major civilizations of that historical period, this sector of society exceeded 75% of the population.28

با این که وضعیت جهان چنین است، چگونه ممکن است خداوند برای مردم این سیاره امیدی ذره‌ای هم نشان ندهد؟ باور این که خداوندی بی‌نهایت مهربان و تواناً مداخله نکند، ناممکن به نظر می‌رسد. در حقیقت، مهربان‌ترین خداوند بندگانش را رها نکرد، بلکه باز هم به سوی ایشان دست دراز کرد، «...

With this being the condition of the world, how could God not offer a glimpse of hope for the people of this planet? It is unfathomable that a supremely compassionate, all-capable God would not intervene. Indeed, the Most Merciful did not abandon His creation, but reached out to them yet again, “...

تا آنان که هلاک می‌شوند [به کفر] با دلیلی روشن هلاک شوند، و آنان که زنده می‌مانند [به ایمان] با دلیلی روشن زنده بمانند.29

so that those who perished [through disbelief] would perish upon evidence and those who lived [in faith] would live upon evidence.”29

با فرستادن آخرین پیامبر، محمد ﷺ، خداوند آنان را رها نکرد؛ حتی اگر برخی پس از روشن شدن حقیقت، با تصمیم به کنار گذاشتن پیام او، خود را به زیان بیندازند.

By sending the final prophet, Muhammad صلى الله عليه وسلم, God did not fail them, even if some choose thereafter to fail themselves by deciding after the clarification to decline his message.