به مردان مؤمن بگو که چشمان خود را فرو گیرند و عفت خویش را نگاه دارند. این برای ایشان پاکیزه‌تر است. هر آینه خداوند به آنچه می‌کنند آگاه است. و به زنان مؤمن نیز بگو که چشمان خود را فرو گیرند و عفت خویش را نگاه دارند…208

Tell [O Muhammad] the believing men to lower their gaze and guard their chastity. That is purer for them. Certainly, Allah is fully aware of whatever they do. And also tell the believing women to lower their gaze and guard their chastity…208

دعوت به پاکدامنی در این سورهٔ قرآنی با عنوان «النور» نه تنها زنا و فحشا را منع کرده، بلکه آدابی را ترسیم نموده تا از لغزشگاهی که به آن منتهی می‌شود پیشگیری کند. تمدن‌هایی که به چنین آدابی احترام نمی‌گذارند، اغلب به سرعت به نقطه‌ای بی‌بازگشت سقوط می‌کنند. بی‌بندوباری‌شان حساسیت‌های اخلاقی‌شان را نابود می‌کند و آنان به‌زودی درمی‌یابند که زنا نه تنها پایانی ناپسند، بلکه راهی ناپسند است که باید از آن پیشگیری کرد.

The call to chastity in this Qur’anic chapter entitled al-Nūr (the Light) not only prohibited fornication and adultery but outlined a code of conduct to preempt the slippery slope leading to them. Civilizations that do not respect such codes often spiral downward to points of no return. Their licentiousness destroys their sensibilities, and they soon discover that fornication is an evil path—not just an evil end—that needs to be preempted.

همانگونه که الله فرموده است: «و به زنا نزدیک نشوید».

As Allah said, “And do not approach unlawful sexual intercourse.

این کار فی‌الحقیقت فحشاء است و راهی بد است.209

Indeed, it is ever an immorality and is evil as a way.”209

ممکن است این روند با روابط نامشروع آغاز شود، سپس گرایش جنسی به بخش مرکزی هویت فرد تبدیل شود، پس از آن پذیرش همه‌ی شکل‌های بیان جنسی، حتی کودک‌آزاری، هم‌آمیزی با حیوانات و هم‌آمیزی با مردگان، پیش بیاید. از آن دیدگاه، قدردانی تازه‌ای نسبت به آغاز این آیه پدیدار می‌شود: «و به زنا نزدیک نشوید»، گویی که آتشی سرکش است که هرکس حتی به آن نزدیک شود را در بر می‌گیرد. با وجود همگانی شدن آزادی‌های جنسی، باز هم می‌توان کارشناسانی از طیف‌های فکری گوناگون را یافت که نقش پرهیزگاری و وفاداری زناشویی در پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی را می‌پذیرند.

It may begin with extramarital relations, then making sexual orientation the central part of one’s identity, followed by the acceptance of all forms of sexual expression, even pedophilia, bestiality, and necrophilia. From that vantage point, a newfound appreciation surfaces for how this verse begins: “Do not approach fornication,” as if it were a wild blaze that will engulf those who even come close to it. Despite how common sexual freedoms have become, you will still find experts from across the ideological spectrum acknowledging the roles of abstinence and marital fidelity in preventing sexually transmitted diseases.

دیگر راهی که اسلام این تهدید را مهار می‌کند، تأکید بر نظام خانواده است. زنا تنها دعوتی به بیماری‌های جسمی نیست، بلکه نمایانگر ذهنیتی خودخواهانه است که به خانواده‌هایی که ویران می‌کند، به کودکانی که محروم از محبت و مراقبت به دنیا می‌آیند، به میلیون‌ها سقط جنین در ماه‌های پایانی بارداری، به نظام‌های زندان که همگی هزینه‌اش را به‌طور جمعی می‌پردازیم، و موارد مشابه بی‌توجه است. اسلام برای همه‌ی این‌ها تدابیر حفاظتی قرار داده است که از جمله‌ی آن‌ها عفت و مسئولیت اجتماعی است. زنا حتی سالخوردگان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد، کسانی که تنها و دل‌شکسته می‌میرند، زیرا فرزندانی که والدینشان ازدواج نکرده‌اند یا برای فرزند ناشناخته‌اند، طبعاً از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های خود بیشتر جدا می‌شوند. در نتیجه، سالخوردگان در دوران آسیب‌پذیر پیری که معمولاً به حضور خانواده‌ی گسترده برای تحمل بار زندگی به‌صورت مشترک نیاز دارد، خود را رها شده می‌یابند. پیامبر ﷺ بارها این خطرات را گوشزد کردند؛ از جمله به جوانی که با شهوت دست‌وپنجه نرم می‌کرد فرمودند: «آیا زنا را برای مادرت، خواهرت، دخترت می‌پسندی؟...»211

Another way Islam mitigates this threat is by emphasizing the family system. Fornication is not just an invitation to bodily disease but represents a selfish mentality that has no care for the families it destroys, the children that are born deprived of love and care, the millions of late-term abortions, the prison systems that we pay for collectively, and the like.210 Islam installs safeguards against all this, chastity and social responsibility among them. Fornication even affects the elderly who die alone and dejected, for those whose parents are not married or unknown to the child will naturally be further severed from their grandparents. As a result, the elderly find themselves abandoned in their vulnerable old age—a time that usually requires the presence of the extended family to shoulder the load together. The Prophet صلى الله عليه وسلم highlighted these dangers on many occasions; for example, telling the young man who struggled with lust, “Would you accept fornication for your mother, your sister, your daughter…?”211