ابو رافع روایت کرده است که پیامبر ﷺ به علی فرمود: «میان تو و عایشه مشکلی پیش خواهد آمد.» علی گفت: «من، ای فرستادهٔ خدا؟!» فرمود: «آری.» گفت: «من؟!» فرمود: «آری.» گفت: «در آن صورت، من بدترین مردم خواهم بود.» فرمود: «نه. اما وقتی چنین شد، او را به جایگاه امن خودش بازگردان.» درست پیش از درگیری‌اش با علی، هنگامی که عایشه در نزدیکی بصره، در مکانی به نام حَوْأَب، صدای سگ‌ها را شنید، گفت: «شاید باید به خانه بازگردم، زیرا فرستادهٔ خدا ﷺ به ما (همسرانش) فرمود: "کدام یک از شما را سگ‌های حَوْأَب پارس خواهند کرد؟"» عایشه امیدوار بود که حضور او به حل مسئله بینجامد و این تنها یک پیش‌گویی بود نه یک منع، پس تصمیم گرفت سفرش را رها نکند.

Abū Rāfi‘  reported that the Prophet صلى الله عليه وسلم said to ‘Alī, “There will be an issue between you and ‘Āishah.” He said, “Me, O Messenger of Allah?!” He said, “Yes.” He said, “Me?!” He said, “Yes.” He said, “Then, in that case, I would be the worst person ever.” He said, “No. But when this occurs, return her to her safe quarters.”295 Just prior to her clash with ‘Alī , when ‘Āishah  heard dogs barking near Basra at a place called Ḥaw’ab, she said, “Perhaps I must return home, for the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said to us (his wives), ‘Which one of you will be barked at by the dogs of Ḥaw’ab?’”296 Hopeful that her presence would effect a resolution, and that this was only a prophecy and not a prohibition, ‘Āishah  decided not to abort her journey.