۳.۱ عشقی بزرگ‌تر از زندگی - پیامبر پایانی | Quran Course

۳.۱ عشقی بزرگ‌تر از زندگی - پیامبر پایانی | Quran Course

0% read · 3 min left

پیامبر پایانی Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

۳.۱ عشقی بزرگ‌تر از زندگی

3.1 A Love Larger Than Life

by Mohammad Elshinawy3 min readViewed 131 times

آیا تا به حال در تاریخ بشر کسی به اندازه پیامبر محمد ﷺ عمیقاً دوست داشته شده است؟ بسیاری از مردم ارج و احترام و الگوپذیری‌ای را که او طی هزار و چهارصد سال گذشته به دست آورده، دست‌کم می‌گیرند یا شاید از آن بی‌خبرند. دیگران ممکن است این را دریابند، اما آنگاه با شتاب فرض کنند که حتماً کس دیگری در تاریخ بشر به همان اندازه شگفت‌انگیز مورد ستایش و محبت قرار گرفته است. اما بررسی دقیق‌تر و انتقادی‌تر، داستانی دیگر را بازگو می‌کند.

Has anyone in human history ever been as deeply loved as the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم? Many underestimate, or perhaps are unfamiliar with, the esteem and emulation he has garnered for a second millennium now. Others may realize it, then hastily assume that just-as-impressive shares of adoration must have been achieved by somebody else in human history. But a more critical examination tells another story.

در زمان حیات پیامبر ﷺ، یارانش آرزو داشتند جان و اعضای بدن خود را فدای دفاع از ایشان کنند. برای نمونه، هنگامی که در جنگ اُحُد پیامبر ﷺ بر اثر ضربه‌ای بیهوش شد، یارانش برای نجات او شتافتند و از خود دلاوری شگفت‌انگیزی نشان دادند.

During his life, the Prophet’s صلى الله عليه وسلم Companions longed to sacrifice life and limb to defend him. When he صلى الله عليه وسلم was struck unconscious during the Battle of Uḥud, for instance, his Companions displayed extraordinary heroism as they rushed to his rescue.

ابودُجانه بارانِ تیرهایی را که به پشتش فرود می‌آمد پذیرا شد، در حالی که بر فراز پیامبر ﷺ خم شده بود. انس بن نضر به میان جمعیت دشمن هجوم برد تا آنجا که بیش از نود زخم بر پیکر شهیدش یافتند. ابوطلحه، آنگاه که چیز دیگری نیافت، سینه‌ی برهنه‌اش را سپر پیامبر ﷺ کرد تا آسیبی به او نرسد، و به او عرض کرد: «ای فرستاده‌ی خدا! نگاه نکن! بگذار گردن من هدف قرار گیرد، نه گردن تو!» طلحه بن عبیدالله، پیامبر ﷺ را بر تخته‌سنگی بالا برد، سپس بازگشت تا یورش دشمن را دفع کند، و باز هم بازگشت تا پیامبر ﷺ را به جایی امن‌تر برساند. نُسَیبه بنت کعب زنی بی‌باک بود که شمشیرها را از دست مردان می‌ربود و در احد به جنگاوران بسیار نیرومندتر حمله می‌برد، تا آنکه ضربه‌ی شمشیری بر استخوان ترقوه‌اش فرود آمد؛ این نخستین زخم از زخم‌های بسیاری بود که او در راه شجاعت برداشت و سرانجام به شهادت رسید. هنگامی که گرد و غبار سرانجام فرو نشست، این نمونه‌های فداکارانه‌ی عشق به پیامبر ﷺ جاودانه شده بودند. وقتی به شهر مدینه بازگشتند، به زنی از قبیله‌ی بنی دینار گفته شد که شوهر، پدر و برادرش در احد کشته شده‌اند. او پرسید: «اما فرستاده‌ی خدا ﷺ چه شد؟» پاسخ دادند: «او سالم و سلامت است، همان‌طور که تو می‌خواهی.» گفت: «او را به من نشان دهید؛ باید خودم با چشم ببینم.» وقتی سرانجام پیامبر ﷺ را دید، گفت: «ای فرستاده‌ی خدا! هر مصیبتی جز از دست دادن تو ناچیز است.» این رویدادهای یک روز، که همه‌ی آن‌ها در اینجا نیامده، تنها نمونه‌ی کوچکی است از روحیه‌ی عشق و محبتی که خاتم پیامبران خدا ﷺ را در تمام دوران بیست و سه ساله‌ی رسالتش فرا گرفته بود.

Abū Dujānah  welcomed volleys of arrows landing in his back as he hovered over the Prophet صلى الله عليه وسلم. Anas ibn al-Naḍr  dove into the crowds until over ninety wounds were found on his martyred body. Abū Talḥah  shielded the Prophet صلى الله عليه وسلم from injury with his bare chest when he found nothing else, and pleaded with him, “Do not look, O Messenger of Allah! Let it be my neck [struck] rather than yours!” Talḥah ibn ‘Ubaydillāh  lifted the Prophet صلى الله عليه وسلم onto a boulder, then returned to drive back the onslaught, then returned yet again to bring the Prophet صلى الله عليه وسلم to even safer ground. Nusaybah bint Ka‘b  was a fearless woman who snatched swords away from men and charged at many physically stronger warriors at Uḥud, until she fell to a saber-strike on her collarbone which was the first of many scars of valor she sustained before eventually dying a martyr. By the time the dust had finally cleared, their selfless displays of love for the Prophet صلى الله عليه وسلم were immortalized. Upon returning to the city of Madinah, a woman from the Banū Dinār tribe was told that her husband, father, and brother were all killed at Uḥud. She responded, “But what happened to the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم?” They replied, “He is safe and well, just as you wish him to be.” She said, “Show him to me; I must see for myself.” When she finally saw him صلى الله عليه وسلم, she said, “Every tragedy besides losing you is insignificant, O Messenger of Allah.”126 This single day’s events, not all captured here, are but a microcosm reflecting the ethos of love and endearment that surrounded the final prophet of God صلى الله عليه وسلم for the duration of his twenty-three-year ministry.

هزاران نفر از آن پس این عشق به پیامبر پایانی صلی الله علیه وسلم را به ارث بردند و در مسیر تبدیل شدن به نمادهای حقیقت، عدالت و سهم‌گذاری در تاریخ جهان قرار گرفتند. از میان آنان پیشتازانی بودند که بینشی ژرف نسبت به حقایق مقدس یافتند، شگفتی‌های عینی و فکری پدید آوردند و در پی معشوقشان، پیامبر امّی ﷺ، به قله‌هایی کم‌نظیر رسیدند. عارفان پرهیزگار بی‌شمار، دانشمندان دقیق، نوابغ ادبی، نیکوکاران بی‌ادعا، سیاستمداران توانمند و فرماندهان پارسا بر این باور بودند که پیروی از محمد ﷺ دروازه‌ی برتری حقیقی در همه‌ی کارها و شرط لازم برای آن است که انسان چراغ‌دار بشریت باشد. حتی امروز نزدیک به یک سوم این کره‌ی خاکی به شکلی یا به شکلی دیگر زندگی خود را به گونه‌ای اداره می‌کنند که بازتاب احترام ایشان به محمد ﷺ است. مسلمانان هرگز محمد را نمی‌پرستند، بلکه تنها خدا را می‌پرستند؛ اما شخصیت او را محور زمینی ایمان خود و الگوی او را نمونه‌ی کامل فضیلت می‌دانند و از این راه، راهی به خشنودی خدا می‌یابند. دکتر جاناتان براون از دانشگاه جورج‌تاون می‌نویسد: در سراسر جهان مسلمانان رسم دارند که پس از یاد کردن از پیامبر بگویند: «درود و برکات خدا بر او باد». در نتیجه، در نماز جمعه، هرگاه خطیب در خطبه نام پیامبر را بر زبان آورد، جماعت به‌طور دسته‌جمعی زمزمه‌ی صلوات بر محمد ﷺ سر می‌دهند. در چنین فضایی، شخص پیامبر ﷺ کانون مشترک توجه آیینی مسلمانان می‌شود.

Countless thousands have since inherited this love of the Final Prophet صلى الله عليه وسلم en route to becoming icons of truth, justice, and contribution in world history. Among these were vanguards who developed profound insight into sacred truths, performed tangible and intellectual wonders, and ascended to rare heights in the footsteps of their beloved, the unlettered Prophet صلى الله عليه وسلم. Innumerable pious sages, meticulous scholars, literary geniuses, selfless altruists, accomplished statesmen, and virtuous generals believed emulating Muhammad صلى الله عليه وسلم was the gateway to true excellence in all endeavors and indispensable for being a torchbearer for humanity. Even today, nearly a third of this planet continues to govern their lives—in one respect or another—in ways that reflect their veneration of Muhammad صلى الله عليه وسلم. Muslims certainly do not worship Muhammad, only God, but see his persona as their earthly pivot of faith, and his example as the paragon of virtue and thereby their conduit to God’s pleasure. Dr. Jonathan Brown of Georgetown University writes, Throughout the Muslim world, it is customary to say “May the peace and blessings of God be upon him” after mentioning the Prophet. As a result, during the Friday communal prayer any mention of the Prophet’s name by the preacher during the sermon will elicit a collective murmur of prayers for Muhammad from the congregation. In such settings, the person of the Prophet becomes the common focus of Muslims’ ritual attention.

۱۲۶ محمد بن عمر الواقدی، کتاب المغازی (بیروت: دار الأعلمی، ۱۹۸۹)، ۱:۲۹۲.

126 Muḥammad ibn ‘Umar al-Wāqidī, Kitāb al-Maghāzī (Beirut: Dār al-Aʻlamī, 1989), 1:292.

[127] صحیح البخاری، ۳:۱۹۳ #۲۷۳۱

127 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 3:193 #2731.

صحیح مسلم، ۱:۱۱۲ #۱۲۱ [Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 1:112 #121]

128 Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 1:112 #121.

129 ‘Alī ibn al-Ḥasan ibn ‘Asākir، تاریخ مدینۀ دمشق (بیروت: دار الفکر، ۱۹۹۵م)، ج۱۰، صص ۴۷۵-۴۷۶.

129 ‘Alī ibn al-Ḥasan ibn ‘Asākir, Tārīkh Madīnat Dimashq (Beirut: Dār al-Fikr, 1995), 10:475-476.

۱۳۰ جاناتان براون، محمد: مقدمه‌ای بسیار کوتاه (نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۱)، ص ۱۰۶.

130 Jonathan Brown, Muhammad: A Very Short Introduction (New York: Oxford University Press, 2011), 106.

131 دفتر ملی آمار، «نام‌های نوزادان در انگلستان و ولز: ۲۰۱۹»، ons.

131 Office for National Statistics, “Baby Names in England and Wales: 2019,” ons.

gov.uk

gov.uk.

132 پاول لاگاس و دانشگاه کلمبیا، «محمد، پیامبر اسلام»، دایرةالمعارف کلمبیا (انتشارات دانشگاه کلمبیا، چاپ هشتم، ۲۰۱۸) از طریق Credo Reference.

132 Paul Lagasse and Columbia University, “Muhammad, Prophet of Islam,” The Columbia Encyclopedia (Columbia University Press, 8th edition, 2018) via Credo Reference.

۱۳۳ دیوید جی. هوگارث، عربستان (آکسفورد: کلارندون پرس، ۱۹۲۲)، ۵۲.

133 David G. Hogarth, Arabia (Oxford: Clarendon Press, 1922), 52.

۱۳۴ قرآن، سورۀ الشرح، آیۀ ۴، ترجمۀ نویسنده.

134 The Qur’an 94:4, author’s translation.

۱۳۵ نگاه کنید به: کارل ارنست، «چگونه قرآن را بخوانیم: راهنمای نوین، با ترجمه‌های برگزیده» (انتشارات دانشگاه ادینبرا، ۲۰۱۱)، صفحات ۳۹-۴۱.

135 See: Carl Ernst, How to Read the Qur’an: A New Guide, with Select Translations (Edinburgh University Press, 2011), 39-41.