عظمت اخلاقی و فکری پیامی که پیامبر محمد صلى الله عليه وسلم آورد—یعنی قرآن و سنت (الگوی نبوی ایشان)—گواه راستی آن است. همان‌گونه که افلاطون در سه‌گانه ارزش‌های متعالی‌اش استدلال کرده است، حقیقت، زیبایی و نیکی از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند. از این منظر، درک پاکی و زیبایی ذاتی شیوه زندگی اسلامی نه‌تنها ما را به پیام آن جذب می‌کند، بلکه مشروعیت آخرین پیامبر آن را به‌عنوان فرستاده‌ای از جانب خداوند تأیید می‌کند. این پیام همچنین می‌تواند با هماهنگی‌اش با پیام پیامبران دیگر در اصول اعتقادی بنیادین، نبوت محمد صلى الله عليه وسلم را تأیید کند. عهد عتیق بیان می‌کند که تعالیم یک پیامبر است که هویت راستین او را آشکار می‌سازد،۱۶۵ و نیز هشدار می‌دهد که حتی اگر کسی بتواند آینده را پیش‌بینی کند، باز هم اگر به پرستش خدایان دیگر فراخواند، پیامبری دروغین است.

The moral and intellectual greatness of the message brought by the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم —namely the Qur’an and Sunnah (his prophetic example)—testifies to its truth. As Plato famously argued in his triad of transcendental values, truth, beauty, and goodness are inseparable. In that sense, appreciating the inherent purity and beauty of the Islamic lifestyle not only attracts us to its message, but also confirms the legitimacy of its final prophet as a messenger from the Divine. The message can also vouch for the prophethood of Muhammad صلى الله عليه وسلم by way of its alignment with the message of other prophets on fundamental creedal points. The Old Testament argues that the teachings of a prophet are what reveal his true identity,165 and also warns that even if someone is able to predict the future, they are a still a false prophet if they call to worshipping other gods.