برای مقابله با ظلم الحجاج بن یوسف، عبدالله بن الزبیر در برابر کعبه در مکه به صلیب کشیده شد و پیکرش در گورستان یهودیان افکنده شد.

For confronting the tyranny of al-Ḥajjāj ibn Yūsuf, ‘Abdullāh ibn al-Zubayr  was crucified in front of the Sacred House in Mecca, and his body was thrown into the graveyard of the Jews.

سپس حجاج به خانه مادرش، اسماء بنت ابی‌بکر، خواهرزن پیامبر ﷺ رفت. به او گفت: «درباره کاری که همین حالا با دشمن خدا کردم چه فکر می‌کنی؟» و منظورش پسرش عبدالله بن زبیر بود. حجاج می‌خواست در دل او ترس بیندازد، مبادا زنی با جایگاه او باعث شورش بیشتری شود؛ اما این زن با پیشگویی‌ای که مستقیماً از زبان پیامبر ﷺ شنیده بود استوار بود. پاسخ او این بود: «فکر می‌کنم تو با نابود کردن آخرت خودت، زندگی دنیای او را نابود کردی... پیامبر خدا ﷺ به یقین به ما فرموده است که از ثقیف کسی بیرون خواهد آمد که دروغگو و خونریز است. دروغگو را دیده‌ایم، و اما درباره خونریز، شکی ندارم که تو همان هستی.» حجاج بی‌آنکه یک کلمه بگوید، برخاست و با سرافکندگی بیرون رفت.۳۰۵ شارحان حدیث اتفاق‌نظر دارند که دروغگوی اهل ثقیف، مختار بن ابی‌عبید بود که ادعای پیامبری کرد.

Then al-Ḥajjāj marched to his mother’s house, ‘Asmā’ bint Abī Bakr , the Prophet’s صلى الله عليه وسلم sister-in-law. He said to her, “What do you think of what I have just done to the enemy of Allah?” referring to her son, ‘Abdullāh ibn al-Zubayr. Though al-Ḥajjāj was trying to strike fear in her heart, lest a person of her position inspire more rebellion, this was a woman strengthened by a prophecy she had heard directly from the Prophet’s صلى الله عليه وسلم lips. Her response was, “I think you have destroyed his worldly life by destroying your own afterlife… The Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم has certainly told us that emerging from Thaqīf would be a liar and a murderer. The liar we have seen, and as far as the murderer is concerned, I have no doubt that you are him.” Without saying a single word, al-Ḥajjāj rose and exited in disgrace.305 Hadith commentators agree that the liar from Thaqīf was al-Mukhtār ibn Abī ‘Ubayd, who claimed prophethood.