پیامبر صلی الله علیه وسلم ﷺ «خُلقش قرآن بود»، چنان‌که همسرش عایشه آن را توصیف کرده است. او ﷺ آنچه را که تبلیغ می‌کرد، خود به‌کار می‌بست، و از آنجا که پیام قرآن بیش از هر چیز به رحمت فرا می‌خواند، این ویژگی در رفتار او ﷺ برجسته‌تر از هر چیز دیگری بود. بنابراین دعوت پیامبر ﷺ به رحمت، صرفاً سخن نبود، بلکه آموزه‌هایی بود که آن‌ها را مقدس می‌دانست و احساس می‌کرد که باید آن‌ها را بهتر از هر پیرو دیگر اسلام در وجود خود متجلی سازد.

The Prophet’s صلى الله عليه وسلم “character was the Qur’an,”74 as described by his wife, ‘Āishah . He صلى الله عليه وسلم practiced everything that he preached, and since the Qur’anic message preached mercy above all, this quality was more pronounced in his practice than anything else. The Prophet’s صلى الله عليه وسلم call to mercy was therefore not mere words, but rather teachings that he held to be sacred and felt he must embody better than any other adherent of Islam.

او در موارد مختلف و با عبارات بسیار روشن، به مردم اعلام می‌کرد: «رحم‌کنندگان را خداوند رحمان مورد رحمت قرار می‌دهد. به کسانی که در زمین هستند رحم کنید تا آن‌که در آسمان است به شما رحم کند.» ﷺ75

In the clearest terms and on various occasions, he would announce to the people, “The merciful will be shown mercy by the Most Merciful. Be merciful to those on the earth, and the One on the heavens will have mercy upon you.”75