از گوشهٔ بیابانی و دورافتادهٔ زمین که تا حد زیادی از کشمکش قدرتهای بزرگ جهان بر کنار مانده بود، قرآن با جسارت از رویدادهای بسیار غیرمنتظرهای خبر داد که چند سال بعد میان ایران و روم شرقی رخ میداد: «غُلِبَتِ الرُّومُ، فِي أَدْنَى الْأَرْضِ، وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ، فِي بِضْعِ سِنِينَ». [نه]264

From a desolate corner of the earth that had been largely unaffected by the power struggles of the world’s superpowers, the Qur’an boldly foretold the most unexpected events that would transpire between Persia and Byzantium in a few short years. “The Byzantines have been defeated. In the nearest land. But they, after their defeat, will overcome. Within three to nine years.”264

از سال ۶۱۳ تا ۶۱۹، امپراتوری ایران ساسانی بیزانسی‌ها را به شدت شکست داد و آنان سرزمین‌های انطاکیه، سپس دمشق، سپس ارمنستان، سپس بیت‌المقدس که برای آنان گرانبها‌ترین بود، سپس خلقدونیه، و سرانجام مصر را از دست دادند. ادوارد گیبون در کتاب خود، تاریخ انحطاط و سقوط امپراتوری روم، می‌گوید: «در زمانی که گفته می‌شود این پیشگویی بیان شده، هیچ پیشگویی‌ای نمی‌توانست دورتر از تحقق خود باشد، زیرا دوازده سال نخست هراکلیوس، فروپاشی قریب‌الوقوع امپراتوری را اعلام می‌کرد.»265