پیامبر ﷺ کسی بود که امانت‌داری‌اش نزد اطرافیانش شناخته‌شده بود. در واقع، قبیله‌اش او را رسماً «الامین» (امین) لقب داده بودند. حتی هنگامی که او را آزار می‌دادند و پیامش را رد می‌کردند، همچنان گرانبهاترین دارایی‌های خود را به او می‌سپردند. عائشه گفت: «او ﷺ به علی دستور داد که در مکه بماند و تمام اموالی را که رسول خدا ﷺ به امانت برای مردم نگه داشته بود، بازگرداند. در مکه هیچ کس (حتی دشمنانش) نبود که اموال گرانبهایی داشته باشد و از آن‌ها بیم داشته باشد، مگر این‌که آن‌ها را نزد رسول خدا ﷺ می‌گذاشت، به خاطر امانت‌داری و درستکاری‌ای که دربارهٔ او [نزد همه] شناخته‌شده بود. علی سه روز و سه شب ماند تا هر آنچه را که مردم به رسول خدا ﷺ سپرده بودند، تحویل دهد، و پس از انجام آن وظیفه، به او ﷺ ملحق شد.»52

The Prophet صلى الله عليه وسلم was a person whose honesty was common knowledge to those around him. In fact, his clansmen had officially titled him al-Amīn (the Trustworthy).51 Even when they persecuted him and rejected his message, they still trusted him with their most precious possessions. ‘Āishah  said, “He صلى الله عليه وسلم instructed ‘Alī  to stay behind in Mecca, to return all the property the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم had held in trust for people. There was nobody in Mecca (even his enemies) who had valuables that he feared for except that he kept them with the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم, due to the honesty and trustworthiness that was known [to all] about him. ‘Alī  stayed back for three days and three nights to deliver everything entrusted by the people to the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم, and then caught up with him صلى الله عليه وسلم after completing that task.”52