اعجاز قرآن همچنان قانع‌کننده‌ترین دلیل بر این است که محمد ﷺ در واقع آخرین پیامبر خدا بود. او ﷺ فرمود: «هیچ پیامبری نبود مگر اینکه نشانه‌هایی به او داده شد که مردم را به او ایمان آوردن واداشت، اما آنچه به من به‌طور ویژه داده شده، وحیی است که خداوند به من الهام کرده است، و بدین‌سان امیدوارم که در روز قیامت بیشترین پیروان را از میان آنان داشته باشم.»403

The inimitable nature of the Qur’an continues to be the most compelling proof that Muhammad صلى الله عليه وسلم was in fact the final prophet of God. He صلى الله عليه وسلم said, There was no prophet except that he was granted signs that caused the people to believe in him, but what I have been uniquely granted is a revelation that Allah has inspired me with, and thus I am hopeful to have the most followers among them on the Day of Resurrection.403

این بدان معنا نیست که پیامبر ﷺ هیچ نشانه‌ی دیگری نداشت، همان‌گونه که این بدان معنا نیست که پیامبرانِ پیش از او وحی نداشتند. بلکه مقصود در اینجا آن است که قرآن در هدایت مردم به ایمان، در گذر زمان، کارایی یگانه‌ای خواهد داشت.

This does not mean that he صلى الله عليه وسلم had no other signs, just as it does not mean that the previous prophets had no revelation. Rather, the implication here is that the Qur’an would be uniquely effective in guiding people to faith over the passage of time.

نباید جای تعجب باشد که یک معجزهٔ زندهٔ دائمی، که نسل‌های پی‌درپی بتوانند آن را مستقیماً تجربه کنند، بر یک رویداد معجزه‌آسا که گروهی محدود در لحظه‌ای خاص از تاریخ شاهد آن بوده‌اند برتری داشته باشد. آنچه بسیاری را شگفت‌زده می‌کند این است که چگونه «یک اثر ادبی صرف» می‌تواند از نظر منشأ، فراطبیعی به شمار آید.

It should not surprise us that a permanent living miracle that can be experienced firsthand by successive generations would outperform a miraculous event witnessed by a limited group at a particular moment in history. What does astound many is how any “mere work of literature” could ever qualify as otherworldly in its origins.

قرآن خود را کلام حقیقی خداوند معرفی می‌کند،۴۰۴ و تأکید می‌کند که هرگز چیزی مانند آن تولید نخواهد شد.۴۰۵ این اعجاز چندبعدی است، و این فصل صرفاً مروری کوتاه بر برخی از این ابعاد ارائه خواهد داد و در عین حال به «توضیحات جایگزین» مطرح‌شده از سوی برخی منتقدان در تلاش‌هایشان برای انکار منشأ الهی قرآن خواهد پرداخت. برای کاوشی عمیق‌تر در این موضوع، خوانندگان می‌توانند از گونهٔ گستردهٔ کتاب‌هایی که کاملاً به آن اختصاص یافته‌اند بهره ببرند.406

The Qur’an presents itself as the literal speech of God,404 and asserts that nothing like it will ever be produced.405 This inimitability is multidimensional, and this chapter will simply provide a taste and overview of some of these dimensions, while addressing “alternative explanations” posited by some critics in their attempts to deny the divine origins of the Qur’an. For a deeper exploration of this topic, readers can avail themselves the expansive genre of books dedicated entirely to it.406