Kedua-dua pengkritik Islam, sama ada dari sayap kiri mahupun sayap kanan, merujuk kepada liberalisme falsafah dalam kritikan mereka, dengan menggunakan konsep-konsep seperti kebebasan beragama, kebebasan bersuara, kebebasan berpakaian, kesamarataan gender, pemisahan gereja dan negara, dan lain-lain.

Both left and right wing critics of Islam appeal to philosophical liberalism in their critiques of Islam, employing concepts like freedom of religion, freedom of speech, freedom of dress, gender equality, separation of church and state, etc.

Harap diingat bahawa strategi yang gagal ialah membalas kritikan golongan ini dengan berhujah bahawa konsep-konsep liberal tersebut memang Islamik dan bahawa Islam menyokong pandangan-pandangan ini. (Ya, terdapat pendirian Islam yang secara munasabah boleh difahami sebagai menyokong sebahagian daripada konsep-konsep ini, tetapi sokongan itu, paling tepat, bersyarat dan terbatas.)

Please keep in mind that a losing strategy is to argue back against these critics that these liberal concepts are indeed Islamic and that Islam endorses these notions. (Yes, there are Islamic positions that can be conceivably understood as partially supporting some of these notions, but it’s a highly conditioned endorsement at best.)

Walaupun orang Islam menerima setiap amalan Barat semasa yang berkaitan dengan kebebasan beragama, kebebasan bersuara, kebebasan berpakaian, kesamarataan gender, kesamarataan perkahwinan dan sebagainya, ia tetap tidak akan memadai. Walaupun orang Islam mula mengadakan majlis perkahwinan sejenis di Makkah hari ini, esok Barat akan bertanya mengapa tiada imam transvestit dan imam yang berpakaian silang memimpin solat di Haram! Dan jika esok mereka membawa imam tranny ke Haram, lusa akan timbul kritikan baharu bahawa Islam itu "terlalu mengongkong" berbanding Barat yang sentiasa berkembang dan sentiasa maju.

Even if Muslims accept every contemporary Western practice related to freedom of religion, freedom of speech, freedom of dress, gender equality, marriage equality, etc., it will never be enough. Even if Muslims start performing gay weddings in Mecca today, tomorrow the West will ask why there are no transvestite, cross dressing imams leading prayers in the haram! And if tomorrow, they bring tranny imams to the haram, the day after, there will be a new criticism of Islam being “too restrictive” compared to the ever-evolving, ever-progressing West.

Inilah hakikat progresivisme, yang merupakan tiang pemikiran dan budaya Barat. Menurut falsafah ini, perubahan yang berterusan adalah perlu dan baik. Untuk kekal tidak berubah ertinya ketinggalan, dan akhirnya berada di "sisi sejarah yang salah." Falsafah ini, sudah tentu, sepenuhnya bertentangan dengan Islam (dan dengan semua tradisi, kerana tradisi memerlukan kebergantungan kepada masa lalu). Kita sebagai Muslim tahu bahawa zaman yang terbaik ialah zaman dahulu, zaman Nabi ﷺ dan para salaf, dan keadaan telah merosot sejak itu. Kita tidak akan pernah menang dalam pertarungan "Siapa yang lebih progresif? Siapa yang lebih bebas?" Maka janganlah kita bermain dalam permainan yang kalah. Strategi kemenangan kita hendaklah dengan menyatakan bahawa konsep-konsep kebebasan, kemerdekaan, dan sebagainya ini tidak koheren atas sebab-sebab tertentu, dan ia tidak menyumbang kepada keadilan dan kebaikan, dan Islam menawarkan alternatif terbaik bagi kemanusiaan atas sebab-sebab tertentu. Inilah cetak biru bagi semua perbahasan seumpama ini dengan golongan modernis progresif.

This is the nature of progressivism, which is the pillar of Western thought and culture. According to this philosophy, constant change is necessary and good. To remain stagnant is to fall behind and end up on the “wrong side of history.” This philosophy, of course, is completely contrary to Islam (and all traditions because traditions require depending on the past). We know as Muslims that the best of times were in the past, with the Prophet صلى الله عليه وسلم and the salaf and things have been deteriorating ever since. We can never win the battle of “Who is more progressive? Who is more free?” So we shouldn’t play a losing game. Our winning strategy should be to say that these concepts of liberty, freedom, etc., are incoherent for such and such reasons and they don’t contribute to justice and goodness, and Islam offers the best alternatives for humanity for such and such reasons. This is the blueprint for all such debates with modernist progressives.