Goddelijke wetten werden door Allah aan Zijn boodschappers geopenbaard met het doel de overtuigingen van de mens over God (geloofsleer (Aqeedah)), zijn methoden van het aanbidden van God (aanbidding (Ibadah)), en zijn sociale leven of sociale gedrag (mu‘aamalah) te corrigeren. Aangezien er slechts één juiste overtuiging over God is, het monotheïsme (Tawhid), waarbij Allah als Eén wordt beschouwd, zonder partner in Zijn essentie, Zijn eigenschappen, Zijn handelingen en het recht op aanbidding, hebben alle profeten de mensheid tot die overtuiging uitgenodigd op precies dezelfde manier. Allah bevestigde dit feit aan de Profeet Muhammad ﷺ in de Qur'aan, waarbij Hij verklaarde,

Dvine laws were revealed by Allaah to His messengers for the purpose of correcting man’s beliefs about God (‘aqeedah), his methods of worshipping God (‘ibaadah), and his social life or social conduct (mu‘aamalah). Since there is only one correct belief about God, tawheed, whereby Allaah is considered as One, without partner in His essence, His attributes, His actions, and right of worship, all of the prophets invited mankind to that belief in exactly the same way. Allaah confirmed this fact to Prophet Muhammad (ﷺ) in the Qur’aan, stating,

Echter, in het geval van de methoden van aanbidding en sociaal gedrag werd in alle gevallen niet hetzelfde format gebruikt. Het is waar dat de principes van aanbidding en sociaal gedrag er allemaal op gericht waren de ziel te zuiveren, de samenleving te beschermen en gemeenschappen aan elkaar te binden met banden van samenwerking en broederschap, maar de behoeften van elke natie of elk volk waren verschillend. De behoeften kunnen zelfs van tijd tot tijd variëren binnen dezelfde natie. Zo kan wat voor een volk in de ene tijd geschikt is, in een andere tijd niet geschikt zijn. Ook wat door een profeet op een geschikte wijze gebruikt kan worden om de mensen aan te roepen aan het begin van zijn profeetschap, kan ongepast zijn in de latere stadia, wanneer de boodschap van Allaah in het land is gevestigd en er een staat is ontstaan die gebaseerd is op de goddelijke wet. Zo houdt de wijsheid achter de verschillende wetten rekening met al deze factoren, want er is geen twijfel over de allesomvattende barmhartigheid en kennis van Allaah. Het is Zijn recht om ons te bevelen en te verbieden, zoals Hij ons heeft meegedeeld:

However, in the case of methods of worship and social conduct, the same format was not used in all cases. It is true that principles of worship and social conduct were all aimed at purification of the soul, protection of society, and tying communities together with bonds of cooperation and brotherhood, but the needs of each nation or people were different. The needs may even vary from time to time within the same nation. Thus, what may suit a people in one age may not suit them in another. Also, what can be suitably used by a prophet to call the people at the beginning of his prophethood may be inappropriate in the later stages, when Allaah’s message has been established in the land and a state based on divine law has come into being. Thus, the wisdom behind the various laws takes all of these factors into account, for there is no doubt about Allaah’s allencompassing mercy and knowledge. It is His right to command and forbid us, as He has informed us:

Daarom zou het op geen enkele wijze vreemd mogen lijken dat Allaah een goddelijke wet kan vervangen door een andere, gebaseerd op Zijn kennis van alle zaken, verleden, heden en toekomst.

Therefore, it should not in any way seem strange that Allaah may replace a divine law with another based on His knowledge of all things, past, present and future.

Deze vervanging van een goddelijke wet door een andere goddelijke wet wordt in de Arabische islamitische terminologie aangeduid als “naskh”. Allaah verwees naar het bestaan van dit proces als volgt:

This replacement of a divine law by another divine law is referred to in ArabicIslaamic terminology as “naskh.” Allaah referred to the existence of this process as follows: