9.3 Het dialect van Quraysh
9.3 The Dialect Of Quraysh
De Qur’aan bleef worden gelezen volgens de zeven vormen tot halverwege het bewind van kalief ‘Uthmaan, toen er in sommige afgelegen provincies verwarring ontstond met betrekking tot de recitatie van de Qur’aan. Sommige Arabische stammen waren begonnen te pronken met de superioriteit van hun lezingen en er begon een rivaliteit te ontstaan. Tegelijkertijd begonnen sommige nieuwe moslims uit onwetendheid ook de verschillende vormen te mengen. Kalief ‘Uthmaan besloot om officiële kopieën van de Qur’aan te maken volgens het dialect van Quraysh en deze samen met Qur’aanrecitators naar de belangrijkste centra van Islaam te sturen. Dit besluit werd goedgekeurd door alle metgezellen (Sahabah), en alle onofficiële kopieën van de Qur’aan werden vernietigd. Na de distributie van de officiële kopieën werden alle andere dialecten losgelaten en werd de Qur’aan voortaan in slechts één dialect gelezen. Zo is de Qur’aan die vandaag de dag over de hele wereld beschikbaar is, geschreven en wordt deze gereciteerd volgens slechts één dialect, namelijk dat van de Quraysh.29
The Qur’aan continued to be read according to the seven forms until midway through Caliph ‘Uthmaan’s rule, when some confusion arose in other outlying provinces concerning the Qur’aan’s recitation. Some Arabic tribes had begun to boast about the superiority of their readings and a rivalry began to develop. At the same time, some new Muslims also began mixing the various forms out of ignorance. Caliph ‘Uthmaan decided to make official copies of the Qur’aan according to the dialect of Quraysh and send them along with Qur’aanic reciters to the major centers of Islaam. This decision was approved by all of the sahaabah, and all unofficial copies of the Qur’aan were destroyed. Following the distribution of the official copies, all the other dialects were dropped and the Qur’aan began to be read in only one dialect. Thus, the Qur’aan which is available throughout the world today is written and recited only according to the dialect of the Quraysh.29
Het stopzetten van de andere zes vormen vertegenwoordigt op geen enkele wijze een verlies van welk deel van de Qur’aan dan ook. De metgezellen (Sahabah) kregen van de Profeet ﷺ de optie om de Qur’aan voor te lezen in een van de zeven dialecten die zij wensten, omdat de betekenis hetzelfde was en de variaties synoniem waren; en zij zijn degenen die unaniem besloten het gebruik van de andere zes stop te zetten. Een dergelijk besluit had niet unaniem goedgekeurd kunnen worden als het op welke wijze dan ook het verlies van zelfs het kleinste deel van de Qur’aan zou inhouden. Dus de Qur’aan volgens het Quraysh-dialect is, zonder twijfel, een perfecte en volledige compilatie van het door Allaah geopenbaarde woord aan de laatste van Zijn profeten en boodschappers, Muhammad ﷺ.
The discontinuance of the other six forms does not in any way represent a loss of any part of the Qur’aan. The sahaabah were given the option by the Prophet (ﷺ) to recite the Qur’aan in any of the seven dialects they wished because the meaning was the same and the variations were synonymous; and it is they who unanimously decided to discontinue the use of the other six. Such a decision could not have been unanimously approved if it in any way entailed the loss of even the smallest part of the Qur’aan. Thus, the Qur’aan according to the Qurayshee dialect is, without doubt, a perfect and complete compilation of Allaah’s revealed word to the last of His prophets and messengers, Muhammad (ﷺ).
29 Dit is de mening van een groep geleerden. Anderen stellen dat bepaalde aspecten van de verschillende dialecten bewaard zijn gebleven in de uiteenlopende qiraa’aat, maar alleen die welke verenigbaar zijn met de ‘Uthmaanee Mus-haf. Zij zeggen dat de metgezellen (Sahabah) de ‘Uthmaanee Mus-haf op een zodanige manier hebben geschreven dat het aantal ahruf dat ermee compatibel is, werd gemaximaliseerd. As-Suyootee, Ibn Hajar en Ibn al-Jazaree steunden allen de tweede mening en schreven deze toe aan de meerderheid van de geleerden. Zie al-Itqaan, vol. 1, p.
29 This is the opinion of a group of scholars. Others maintain that some aspects of the different dialects have been preserved in the varying qiraa’aat, but only those which are reconcilable with the ‘Uthmaanee Mus-haf. They say the sahaabah wrote the ‘Uthmaanee Mus-haf in such a way as to maximize the number of ahruf compatible with it. As-Suyootee, Ibn Hajar and Ibn al-Jazaree all supported the second opinion and attributed it to the majority of scholars. See al-Itqaan, vol. 1, p.
142, en Ma‘ al-Masaahif, p. 34.
142, and Ma‘ al-Masaahif, p. 34.