De bekendste voorstander van dit idee was Rashad Khalifa, een Egyptische biochemicus die in de Verenigde Staten was opgeleid. Volgens Dr. Khalifa is er een miraculeuze numerieke code in de Qur’aan gebaseerd op de "eerste" vers (BismillahirRahmaanir-Raheem), die uit 19 letters bestaat. Deze miraculeuze code zou worden vermeld in vers 30 van hoofdstuk 74 (al-Muddath-thir), waarin staat: "Over het zijn er 19." Op basis van deze twee premissen beweert Dr. Rashad een ingewikkeld wiskundig patroon te hebben ontdekt dat het getal 19 en zijn veelvouden omvat door de gehele Qur’aan, en met name in wat hij de Qur’aanische initialen noemt die 29 hoofdstukken voorafgaan (Alif, Laam, Meem, enz.). Uit deze ontdekking concludeert Dr. Khalifa dat de complexiteit van het patroon van deze wiskundige code in een literair werk van de omvang van de Qur’aan ver buiten de menselijke vermogens ligt, en dat dit op zichzelf het enige echte wonder van de Qur’aan vormt dat de goddelijke oorsprong ervan bewijst.80 Hij concludeert verder dat 19 en zijn veelvouden de sleutel vormen tot de juiste interpretatie van de Qur’aan en de Islam, en dat de reden waarom 19 is gekozen is dat 19 betekent "God is Eén", wat de boodschap van de Qur’aan is.81

The most famous proponent of this idea was Rashad Khalifa, an Egyptian biochemist educated in the United States. According to Dr. Khalifa, there is a miraculous numerical code to the Qur’aan based on its “first” verse (BismillahirRahmaanir-Raheem), which consists of 19 letters. This miraculous code is supposedly referred to in verse 30 of Chapter 74 (al-Muddath-thir) which states “Over it are 19.” Based on these two premises, Dr. Rashad claims to have discovered an intricate mathematical pattern involving 19 and its multiples throughout the Qur’aan and especially in what he calls the Qur’aanic initials which precede 29 chapters (Alif, Laam, Meem, etc.). From this discovery, Dr. Khalifa concludes that the complexity of this mathematical code’s pattern in a literary work of the Qur’aan’s size is far beyond human capabilities, and that it alone constitutes the only real miracle of the Qur’aan which proves its divine origin.80 He further concludes that 19 and its multiples represent the key to the correct interpretation of the Qur’aan and Islam, and the reason why 19 was chosen is that 19 means “God is One,” which is the message of the Qur’aan.81

Veel moslims ontvingen de theorieën van Khalifa in het begin met onkritische enthousiasme.

Many Muslims at first received Khalifa’s theories with uncritical enthusiasm.

Echter, toen strengere critici zijn cijfers begonnen te controleren, vonden zij talrijke discrepanties en enkele volstrekte fabricages in zijn gegevens. Zijn beweringen waren gebaseerd op het aantal keren dat een bepaalde letter of een bepaald woord voorkomt in een bepaalde soera of groep soera's. Er werd ontdekt dat hij hamzahs soms behandelde als alifs en soms niet, afhankelijk van de totalen die hij in een bepaalde soera nodig had om zijn theorie te bevestigen. Soms telde hij letters die er niet waren, soms faalde hij om bestaande letters te tellen, soms telde hij twee woorden als één, soms voegde hij iets toe aan de Qur'aanische tekst en soms verwijderde hij iets ervan, alles met het doel om de letter- en woordtellingen in overeenstemming te brengen met zijn theorie. Bovenop dat alles veranderden zijn lettertellingen in de loop van de tijd, afhankelijk van of hij een patroon wilde vaststellen voor een soera op zichzelf of als onderdeel van een groep soera's. Toen hij werd geconfronteerd met inconsistenties in zijn gegevens, begon hij te beweren dat bepaalde verzen in de Qur'aan waren ingevoegd die daar niet thuishoorden. Na deze duidelijke verklaring van ongeloof ging hij beweren de exacte datum van de Dag des Oordeels te weten en claimde hij uiteindelijk het profentschap voor zichzelf. Hij trok een groep volgelingen aan in Tucson, Arizona, maar zijn carrière

However, when more rigorous critics began checking his numbers, they found numerous discrepancies and some outright fabrications in his data. His claims were based on the number of times a given letter or word occurs in a given soorah or group of soorahs. It was discovered that he would sometimes treat hamzahs like alifs and sometimes he wouldn’t, depending on the totals he needed in a given soorah to confirm his theory. Sometimes he counted letters that weren’t there, sometimes he failed to count existing letters, sometimes he counted two words as one, sometimes he added to the Qur’aanic text and sometimes he deleted from it, all for the purpose of making the letter and word counts conform to his theory. On top of that, his letter counts changed over time, depending on whether he wanted to establish a pattern for a soorah by itself or as part of a group of soorahs. When confronted with inconsistencies in his data, he began claiming that certain verses had been inserted into the Qur’aan that did not belong there. After this clear statement of disbelief he went on to claim knowledge of the exact date of the Day of Judgment and eventually claimed prophethood for himself. He attracted a group of followers in Tucson, Arizona, but his career