De wens om overtuigd te worden door logische argumenten is een onderdeel van de menselijke natuur.

The desire to be convinced by logical arguments is a part of human nature.

Mensen houden, in algemene zin, ervan om te discussiëren en te debatteren, zelfs over zaken waarvan hun beperkte kennis niet kan verifiëren of ze juist of onjuist zijn. Allaah heeft gesuggereerd naar deze aard in de Qur’aan, zeggende:

Human beings, generally speaking, like to argue and debate even about things which their limited knowledge cannot verify to be correct or incorrect. Allaah alluded to this nature in the Qur’aan, saying,

Gevolglik beval Allaah de Profeet ﷺ om in debat te gaan met de afgodendienaars, maar uitsluitend op een milde wijze die hun harten zou kunnen bewegen:

Consequently, Allaah ordered the Prophet (r) to enter into debates with the pagans, but only in a gentle way which might move their hearts:

Hij stond moslims er ook toe om discussies te voeren met de christenen en de joden om de waarheid aan het licht te brengen:

He also allowed Muslims to have discussions with the Christians and Jews in order to bring the truth to light:

Aangezien de Qur’aan de mens aanspreekt, is het volkomen natuurlijk dat dit aspect van de menselijke natuur in acht wordt genomen wanneer onderwerpen worden gepresenteerd. Daarom zijn er talrijke voorbeelden van debat (jadal) te vinden in de gehele Qur’aan. De argumenten die in de Qur’aan worden aangevoerd zijn echter zeer eenvoudig en gemakkelijk te begrijpen, aangezien ze altijd op een of andere manier steunen op waarneembare feiten om het onwaarneembare te bewijzen.

Since the Qur’aan addresses man, it is only natural that this aspect of human nature be taken into account when topics are presented. Hence, numerous examples of debate (jadal) can be found throughout the Qur’aan. However, the arguments raised in the Qur’aan are very simple and easily understood, as they always rely in one way or another on observable facts to prove the unobservable.

De volgende zijn enkele soorten argumenten die in de Qur’aan worden gevonden:

The following are a few types of arguments found in the Qur’aan:

...chaos zouden zijn, tenzij zij het allemaal eens waren of zij zich onderwierpen aan de beslissing van een van hen. Overeenstemming of onderwerping impliceert beide een onvermogen en zwakte die geen ware Schepper zou mogen bezitten. In feite reduceren dergelijke beschrijvingen van zwakte de Schepper van het universum tot de status van een ruziënde familie van menselijke wezens, op de manier waarop de Grieken, Romeinen, Hindoes, Egyptenaren, enzovoort, zich hun goden voorstelden.

be chaos unless they all agreed or they submitted to the decision of one of them. Agreement or submission both imply an inability and weakness which no true creator should possess. In fact, such descriptions of weakness reduce the Creator of the universe to the status of a squabbling family of human beings in the way that the Greeks, Romans, Hindus, and Egyptians, etc., imagined their gods to be

Als men nadenkt over hoe mensen op wonderbaarlijke wijze zijn geschapen en gevormd uit zulke nederige oorsprong, zou er geen moeilijkheid moeten zijn om het hercreëren en de opstanding van de mensheid voor te stellen. Want het hercreëren van een zaak is altijd gemakkelijker dan de oorspronkelijke schepping ervan, zoals Allaah expliciet heeft verklaard.

If one reflects on how humans are wondrously created and molded from such lowly origins, there should be no difficulty in conceiving the re-creation and resurrection of humanity. For the re-creation of a thing is always easier than its initial creation, as Allaah explicitly stated