Er zijn een aantal redenen waarom de tweede openbaring in segmenten plaatsvond in plaats van in één keer, zoals het geval was bij de eerdere openbaringsboeken.

There are a number of reasons why the second revelation took place in segments rather than all at once, as happened with the former books of revelation.

Het volgende is slechts een samenvatting van de meest voor de hand liggende redenen:

The following are only a summary of the most obvious reasons:

De Profeet ﷺ werd geconfronteerd met vele beproevingen door de handen van zijn vijanden onder de afgodendienaars en de Joden. Zij noemden hem een leugenaar en een bedrieger en probeerden elke mogelijke manier om zijn geest te breken. Telkens wanneer de druk van zijn tegenstanders een hoogtepunt bereikte en vrijwel ondragelijk werd, openbaarde Allah bepaalde verzen om de Profeet ﷺ te troosten. Bijvoorbeeld:

The Prophet (ﷺ) was faced with many trials at the hands of his enemies among the idolaters and the Jews. They called him a liar and a fake and tried every possible way to break his spirit. Whenever the pressure of his opponents reached its peak and became virtually unbearable, Allaah would reveal certain verses to comfort the Prophet (ﷺ). For example:

Allah zou hem ook zelfvertrouwen geven door hem te herinneren aan de beproevingen van de voorgaande profeten en hoe zij uiteindelijk succes kregen. Bijvoorbeeld,

Allaah would also give him confidence by reminding him of the trials of the former prophets and how they were eventually given success. For example,

Op andere momenten zou Allaah hem zelfs hulp en overwinning beloven:

At other times Allaah would actually promise him help and victory:

Of Allah zou hem informeren over de nederlaag van zijn vijanden:

Or Allaah would inform him of the failure of his enemies:

Zo werden bepaalde delen van de Qur’aan op verschillende momenten in zijn missie geopenbaard, specifiek om de Profeet ﷺ te troosten en hem standvastigheid en vertrouwen te geven om zijn plicht tot het verspreiden van Islaam te vervullen.

Thus, certain segments of the Qur’aan were revealed at various point in his mission specifically to comfort the Prophet (ﷺ) and give him steadfastness and confidence in order to fulfill his obligation of propagating Islaam.

De neerkomst van de openbaring was een grote last die de Profeet ﷺ gewoonlijk uitgeput en zwak achterliet. ‘Aa’ishah rapporteerde dat zij hem op een extreem koude dag eenmaal zag toen de openbaring kwam en hem weer verliet. En, ondanks het koude weer, droop het zweet van zijn voorhoofd.51 Zelfs Allah verwees naar de Qur’aan als zijnde zwaar en belastend:

The descent of revelation was a great burden which usually left the Prophet (ﷺ) drained and weak. ‘Aa’ishah reported that once, on an extremely cold day, she saw him when revelation came and left him. And, in spite of the cold weather, his forehead was dripping with sweat.51 Even Allaah Himself referred to the Qur’aan as being weighty and burdensome:

En om de grootsheid, de macht en het gewicht van het woord van Allah te benadrukken, stelde Allah de volgende metafoor uiteen:

And, in order to emphasize the greatness, power and weight of the word of God, Allaah set forth the following metaphor:

Zo zou de openbaring van het laatste woord van Allaah in één keer te veel zijn geweest voor de Profeet ﷺ om te dragen. Een dergelijke openbaring zou hem onder de meest extreme druk hebben geplaatst. Daarom werd het opgedeeld in draagbare segmenten en geleidelijk geopenbaard. Op deze manier zou de Profeet ﷺ slechts voor korte perioden belast worden en zou zijn missie niet worden gehinderd door lange perioden van herstel. Zo vertegenwoordigt de gesegmenteerde methode van openbaring de milde wijze waarop Allaah met Zijn laatste boodschapper omging, vanwege de macht en glorie van de laatste boodschap.

Thus, the revelation of the final word of Allaah in one stroke would have been too much for the Prophet (ﷺ) to bear. Such a revelation would have placed him under the most extreme pressure. It was, therefore, broken down into bearable segments and revealed gradually. In this way the Prophet (ﷺ) would only be burdened for short periods of time and his mission would not be hampered by long periods of recovery. Thus, the segmented method of revelation represents the gentle manner in which Allaah dealt with His last messenger due to the might and glory of the final message.

De methode waarmee de Qur’aan werd gebruikt om de principes van de Islam te presenteren, was een geleidelijke methode. Niet alle principes werden in het begin of in één keer tijdens een bepaalde fase geboden. De vroege soera's van de Qur’aan waren gericht op het aanpakken van het belangrijkste probleem dat de aanbidding van Allaah en Zijn eenheid in de weg stond: afgoderij (Shirk). 54 Geloof in de suprematie en eenheid van Allaah moest worden opgebouwd en de valse goden van de schepping moesten worden verwijderd. Zo concentreerden de vroege soera's zich op monotheïsme (Tawhid) 55 en de andere belangrijke pijler van geloof (Iman), 56 het geloof in de Opstanding en het Oordeel. Pas na twaalf jaar het opbouwen van geloof (Iman) werd het gebed (Salah) verplicht, tijdens de Hemelvaart (mi‘raaj) van de Profeet ﷺ naar de hemelen. 57 Eén jaar voor de emigratie (Hijrah) begonnen de Qur’aanische verzen het gebed (Salah) te benadrukken als een vereiste voor de gelovigen. Pas twee jaar na de emigratie (Hijrah) richtten de Qur’aanische verzen zich op vasten (Sawm) en armenbelasting (Zakah) en geboden zij deze aan de moslims. 58 Uiteindelijk, in het zesde jaar na de emigratie (Hijrah), onthulden de verzen van de Qur’aan de hadj als een verplichting voor iedereen die in staat is deze te verrichten.59

The method by which the Qur’aan was used to present the principles of Islaam was a gradual method. All of the principles were not enjoined in the beginning or all at once during any stage. The early soorahs of the Qur’aan were aimed at treating the main problem which confronted the worship of Allaah and His unity: shirk. 54 Belief in Allaah’s supremacy and unity had to be built and the false gods of creation had to be removed. Thus, the early soorahs concentrated on tawheed55 and the other major pillar of eemaan, 56 belief in the Resurrection and Judgment. It was not until after twelve years of building eemaan that salaah was made compulsory, during the Prophet’s Ascent (mi‘raaj) to the heavens.57 One year before the Hijrah, the Qur’aanic verses began to stress salaah as a requirement for the believers. It was not until two years after the Hijrah that the Qur’aanic verses turned to sawm and zakaah and enjoined them on Muslims.58 Finally, in the sixth year after the Hijrah, the verses of the Qur’aan revealed hajj as an obligation for whoever is able to perform it.59

‘Aa’ishah vermeldde dat het eerste dat van de Qur’aan werd geopenbaard, ging over de Hemel en de Hel, en dat het pas na enige tijd was dat zaken betreffende wettelijke en onwettige handelingen aan bod kwamen. Zij zei: “Als het eerste dat werd geopenbaard was geweest, ‘Drink geen alcohol,’ of ‘Pleeg geen overspel en zina,’ dan zouden zij hebben gezegd: ‘Wij zullen het nooit opgeven.’”60

‘Aa’ishah mentioned that the first thing to be revealed of the Qur’aan dealt with Heaven and Hell and that it was only after some time that issues of legal and illegal acts were dealt with. She said, “If the first thing to be revealed had been, ‘Don’t drink liquor,’ or ‘Don’t commit adultery and fornication,’ they would have said, ‘We will never give [it] up.’ ”60

Als de Qur’aan in één keer was geopenbaard, zou het niet mogelijk zijn geweest om de wetten geleidelijk vast te stellen. Deze methode was bijzonder belangrijk voor de eerste generatie moslims, die later Islaam op aarde zouden vestigen.

If the Qur’aan had been revealed all at once, it would not have been possible to establish the laws in a gradual fashion. This method was particularly important for the first generation of Muslims who would later establish Islaam in the earth.

Het was voor hen noodzakelijk om een duidelijk begrip te hebben van de principes van Islaam, omdat de latere generaties van moslims zouden afhankelijk zijn van hun interpretatie en beoefening van Islaam.

It was necessary for them to have a clear understanding of the principles of Islaam because the later generations of Muslims would depend on their interpretation and practice of Islaam.

Aangezien de meerderheid van de volgelingen van de Profeet ﷺ niet kon lezen of schrijven, werd het uit het hoofd leren de belangrijkste methode voor het bewaren van de Qur’aan. Dus, als de gehele Qur’aan in één keer was geopenbaard, zouden zij niet in staat zijn geweest om alles ervan te onthouden vanwege de lengte ervan.

Since the majority of the Prophet’s followers were unable to read or write, the main method of preserving the Qur’aan became that of memorization. So, if the whole Qur’aan had been revealed at once, they would have been unable to memorize all of it due to its length.

Zelfs de weinigen die konden schrijven, zouden niet in staat zijn geweest om alles vast te leggen, vanwege het gebrek aan schrijfmaterialen in die tijd. Daarom maakte de openbaring van de Qur’aan in delen het voor de metgezellen gemakkelijker om de gehele Qur’aan te memoriseren en elkaar ermee te onderwijzen. Er werd overgeleverd dat ‘Umar ibn al-Khattaab zei: “Leer de Qur’aan telkens vijf verzen tegelijk, want voorwaar, Jibreel daalde neer met de Qur’aan voor de Profeet ﷺ telkens vijf tegelijk.” 61 Dit maakte het ook voor de schrijvers van de Profeet ﷺ gemakkelijker om gedurende zijn leven de gehele Qur’aan vast te leggen.

Even the few who were able to write would have been unable to record all of it, due to the scarcity of writing materials at the time. Thus, the revelation of the Qur’aan in sections made it easier for the companions to memorize the whole Qur’aan and teach it to each other. ‘Umar ibn al-Khattaab was reported to have said, “Learn the Qur’aan five verses at a time, for verily, Jibreel used to descend with the Qur’aan for the Prophet (r) five at a time.” 61 This also made it easier for the scribes of the Prophet (r) to record all of the Qur’aan during his lifetime.

Deze vroege bewaring van de Qur’aan was cruciaal voor het behoud van de zuiverheid van de leer van de Islaam, aangezien het de wijzigingen in eerdere openbaringsboeken waren die hun volgelingen hebben doen dwalen. De geleidelijke openbaring van de Qur’aan gaf hen ook een grotere mogelijkheid om de betekenissen van de verzen te overdenken. Dit zorgde er op zijn beurt voor dat zij de Profeet ﷺ ondervroegen om bepaalde punten te verduidelijken of bepaalde interpretaties te verifiëren. Zo was deze generatie in staat om een werkelijk diep begrip van de Qur’aan te verkrijgen. Dit was van groot belang, omdat hun praktische toepassing van de principes van de Qur’aan een gids werd voor latere generaties moslims en tot op de dag van vandaag een gids blijft. Een dergelijk begrip zou niet mogelijk zijn geweest als de Qur’aan in één keer was geopenbaard.

This early preservation of Qur’aan was critical to maintaining the purity of the teachings of Islaam, as it was the alterations in earlier books of revelation which led their followers astray. The gradual revelation of the Qur’aan also gave them a greater opportunity to contemplate the meanings of the verses. This, in turn, caused them to question the Prophet (r) in order to clarify certain points or verify certain interpretations. Thus, this generation was able to gain a truly deep understanding of the Qur’aan. This was of great importance, because their practical implementation of the principles of the Qur’aan became a guide to later generations of Muslims and continues to be one to this day. Such an understanding would not have been possible had the Qur’aan been revealed all at once.

Vaak werden de verzen van de Qur’aan geopenbaard om specifiek om te gaan met problemen waar de Profeet ﷺ en zijn metgezellen mee te maken hadden. Soms stelden mensen de Profeet ﷺ vragen waarover hij geen kennis had, en openbaarde Allaah het antwoord. Er is bijvoorbeeld overgeleverd dat het verhaal over Thul-Qarnayn werd geopenbaard omdat de Joden de Profeet ﷺ over hem vragen stelden, als een test van zijn profeetschap. Allaah openbaarde:

Often the verses of the Qur’aan would be revealed to deal specifically with problems which faced the Prophet (ﷺ) and his companions. Sometimes people would ask the Prophet (ﷺ) questions about which he had no knowledge, and Allaah would reveal the answer. For example, it was reported that the story about Thul-Qarnayn was revealed because the Jews asked the Prophet (ﷺ) about him, as a test of his prophethood. Allaah revealed:

Op andere momenten werden er verzen geopenbaard om een fout te corrigeren die de Profeet ﷺ zelf had gemaakt. Een voorbeeld hiervan is in Soera at-Tawbah, waarin Allah tegen de Profeet ﷺ zei,

At other times, verses would be revealed to correct an error made by the Prophet (ﷺ) himself. An example of this is in Soorah at-Tawbah, in which Allaah told the Prophet (ﷺ),

Mujaahid zei dat het vers werd geopenbaard over enkele mensen die anderen adviseerden: “Vraag de Boodschapper van Allah ﷺ om u te vergeven (voor het niet deelnemen aan de expeditie naar Tabook). Als hij u toestemming geeft, blijf dan thuis, en als hij u geen toestemming geeft, blijf dan (toch) thuis.” Ibn Katheer zei: “De Allerhoogste zegt: ‘Jullie hadden geen van hen toestemming moeten geven om achter te blijven, zodat jullie hadden kunnen weten wie oprecht was in zijn uiting van gehoorzaamheid aan jullie en wie loog. Want zij waren vastberaden in hun voornemen om achter te blijven.’”65

Mujaahid said the verse was revealed about some people who advised others, “Ask the Messenger of Allaah (ﷺ) to excuse you (from participating in the expedition to Tabook). If he gives you permission, stay home, and if he doesn’t permit you, stay home, (anyway).” Ibn Katheer said “The Most High is saying, ‘You shouldn’t have given permission to any of them to stay behind so you could have known who was truthful in his display of obedience to you and who was lying. For they were firm in their intention to stay behind.’ ”65

Er werden ook verzen geopenbaard om onjuiste houdingen te corrigeren die wijdverspreid waren onder de moslims van die tijd. Een voorbeeld van een dergelijke openbaring is de kwestie van de Slag bij Hunayn. Moslims waren vertrokken om te strijden tegen de ongelovigen met het gevoel dat zij zeker zouden overwinnen, aangezien hun aantallen de vijand vele malen overtroffen. De vijand overviel hen en zorgde ervoor dat zij zich omdraaiden en in nederlaag vluchtten. Echter, na die eerste les gaf Allaah hen de overwinning op de vijand in dezelfde slag. Daarna openbaarde Hij het volgende vers:

Verses were also revealed to correct wrong attitudes which were widespread among the Muslims of that time. An example of such a revelation is the case of the Battle of Hunayn. Muslims had left to do battle with the disbelievers feeling that they were sure to be victorious, since their numbers exceeded that of the enemy many times over. The enemy ambushed them and caused them to turn on their heels and flee in defeat. However, after that initial lesson, Allaah gave them success over the enemy in the same battle. Then, He revealed the following verse:

Door in te gaan op de verschillende incidenten op het moment dat ze plaatsvonden, was de Qur’aan in staat om de betrokkenen directer te bereiken. Correcties die onmiddellijk na het maken van fouten worden aangebracht, hebben de neiging een grotere impact te hebben dan algemeen advies dat veel eerder of later wordt gegeven. Als de Qur’aan in één keer was geopenbaard, zou het niet mogelijk zijn geweest om deze en soortgelijke problemen binnen hun context te behandelen.

By dealing with the various incidents at the time that they occurred, the Qur’aan was able to reach those involved more directly. Corrections made immediately after errors take place tend to have a greater impact than general advice given long before or after. If the Qur’aan had been revealed all at once, it would not have been possible to treat these and similar problems within their context.

De openbaring van de Qur’aan in segmenten gedurende drieëntwintig jaar is een duidelijk bewijs dat het het woord van Allaah is, alleen, en niet dat van de Profeet Muhammad ﷺ of enig ander lid van de schepping. Dat wordt bewezen door de eenheid en consistentie van de uitdrukking van begin tot eind. De basisonderwerpen zijn nauw met elkaar verweven door al haar honderdvierenveertien hoofdstukken heen, en alle hoofdstukken lijken met elkaar verbonden als onbetaalbare parels aan een enkele ketting. De rijm en het ritme vloeien ongehinderd door elke vers in het boek in een verenigde stijl, ondanks de variaties in onderwerp en zinsstructuur. Hoe zou een dergelijke consistentie kunnen ontstaan wanneer de Qur’aan vanaf het begin niet in zijn volledige vorm beschikbaar was? Hoe zou het kunnen ontstaan wanneer de verzen en hoofdstukken vaak gingen over gebeurtenissen die plaatsvonden in verschillende stadia van de beweging? Hoe zou het het product kunnen zijn van de geest van een man die noch kon lezen noch kon schrijven, en die ook geen enkele speciale vaardigheid had getoond om te componeren voorafgaand aan het begin van zijn missie?

The revelation of the Qur’aan in segments over twenty-three years is clear proof that it is Allaah’s word, alone, and not that of Prophet Muhammad (r) or any other member of creation. That is proven by the unity and consistency of expression from beginning to end. Its basic subject matter is intimately interwoven throughout its one hundred and fourteen chapters, and all of the chapters seem interconnected like priceless pearls on a single necklace. Its rhyme and rhythm flow unhindered through every verse in the book in a unified style, in spite of the variations in subject matter and sentence structure. How could such a consistency arise when the Qur’aan was not available in its complete form from the beginning? How could it arise when its verses and chapters often dealt with incidents occurring at various stages of the movement? How could it be the product of the mind of a man who could neither read or write, nor had he displayed any special ability to compose prior to the beginning of his mission?

Zelfs de grootste schrijvers hebben variaties in hun stijl, vooral over lange perioden van tijd. Daarom bewijst het feit dat de Qur’aan in delen werd geopenbaard gedurende een periode van drieëntwintig jaar duidelijk dat de oorsprong ervan niet van deze wereld is.

Even the greatest of writers have variations in their styles, especially over long periods of time. Therefore, the fact that the Qur’aan was revealed in sections over a period of twenty-three years clearly proves that its origin was not of this world.

De bron ervan moest de Heer der Werelden zijn, Allah, de Allerhoogste en de Glorieuze.

Its source had to be the Lord of the Worlds, Allaah, Most Great and Glorious.

Allah Zelf wees op dit feit in de Qur’aan, zeggende,

Allaah Himself pointed to this fact in the Qur’aan, saying,

Wanneer de Profeet ﷺ een nieuwe openbaring ontving, zei hij tegen zijn metgezellen dat zij deze na eerdere openbaringen of juist ervoor moesten plaatsen. De Profeet ﷺ had geen idee wat hij in de toekomst zou meemaken of hoe lang hij zou leven. Zijn leven was gevuld met een veelheid aan gebeurtenissen die, zonder twijfel, zijn stemming en zijn manier van uitdrukken veranderden. Toch weerspiegelde de Qur’aan deze verschillen op geen enkele wijze. De Qur’aan is absoluut niet het product van Muhammad ﷺ, zoals sommigen zouden willen beweren, en dat feit wordt bewezen door de Qur’aan zelf.

Whenever the Prophet (ﷺ) had a new revelation, he would tell his companions to put it after other earlier revelations or before them. The Prophet (r) had no idea what he was going to face in the future or how long he was going to live. His life was filled with a multitude of incidents which, without a doubt, altered his mood and his mode of expression. Yet, the Qur’aan in no way reflected these differences. The Qur’aan is definitely not the product of Muhammad (ﷺ), as some would like to claim, and that fact is proven by the Qur’aan itself.