Terdapat dua jenis Wilayah: umum dan khusus. Wilayah umum merangkumi semua urusan pemerintahan dalam Wilayah tersebut. Melantik seseorang ke Wilayah itu bermakna Khalifah mewakilkan kepada Waali pentadbiran (Imarah) sesebuah negara atau wilayah, sebagai Wilayah ke atas seluruh rakyatnya untuk menyelia semua fungsi biasa. Dengan itu, beliau mempunyai tanggungjawab pengawasan secara umum. Adapun Imarah khusus pula bermakna Amir hanya dibenarkan mentadbir angkatan tentera, memerintah rakyat, melindungi wilayah, atau mempertahankan wanita dan kanak-kanak dalam negara atau wilayah tersebut. Dia tidak mempunyai kuasa dalam bidang kehakiman atau pemungutan Kharaj dan Sadaqah.
Rasulullah ﷺ melantik Wulah dengan tanggungjawab umum (Wilayah ‘Aammah), seperti ketika Baginda melantik ‘Amru bin Hazm ke atas Yaman. Baginda juga melantik Wulah dengan fungsi khusus (Wilayah Khassa), seperti ketika Baginda melantik ‘Ali bin Abi Talib ke atas urusan kehakiman di Yaman. Para Khulafa’ mengikuti jejak langkah Rasulullah ﷺ. ‘Umar bin Al-Khattab melantik Mu’awiyah bin Abi Sufyan sebagai Waali umum ke atas Asy-Syam, manakala ‘Ali bin Abi Talib melantik ‘Abdullah bin ‘Abbas ke atas Basrah dengan kuasa terhad (Wilayah Khassa) untuk menguruskan semua urusan kecuali kewangan, yang diserahkan kepada Ziyad.
Pada zaman awal, terdapat dua jenis Wilayah: Wilayah Salah dan Wilayah Kharaj. Oleh itu, kita dapati kitab-kitab sejarah menggunakan dua istilah apabila merujuk kepada Wilayah Amir: yang pertama ialah Imarah ke atas Salah, dan yang kedua ialah Imarah ke atas Salah dan Kharaj. Dengan kata lain, Amir boleh dilantik ke atas kedua-dua Salah dan Kharaj, atau ke atas Salah sahaja, atau ke atas Kharaj sahaja. Perkataan Salah, dalam konteks Wilayah atau Imarah, bukan sekadar bermaksud mengimami orang ramai dalam solat, tetapi bermaksud mentadbir semua urusan mereka kecuali kewangan. Ini kerana perkataan Salah digunakan dengan makna memerintah selain daripada pungutan kewangan. Oleh itu, sekiranya Waali menggabungkan kedua-dua tugas Salah dan Kharaj, maka Wilayahnya akan menjadi umum (Wilayah ‘Aammah). Sekiranya Wilayahnya dihadkan kepada Salah atau Kharaj sahaja, maka Wilayahnya akan menjadi khusus (Wilayah Khaassah). Dalam kedua-dua keadaan ini, perkara tersebut diserahkan kepada pengaturan Khaleefah sendiri, kerana beliau berhak menghadkan Wilayah kepada Kharaj, atau kepada kehakiman, atau beliau boleh mengehadkan Wilayah kepada selain Kharaj, kehakiman dan tentera. Beliau boleh melakukan apa yang difikirkan terbaik bagi pentadbiran wilayah atau Wilayah tersebut. Ini kerana Shar‘a tidak menetapkan bagi Waali tugas-tugas tertentu, dan tidak diwajibkan agar beliau melaksanakan semua tugas pemerintahan. Namun, Shar‘a telah menetapkan bahawa tugas Waali atau Ameer ialah pemerintahan dan kuasa, dan bahawa beliau ialah wakil Khaleefah, serta hendaklah menjadi Ameer ke atas kawasan tertentu. Semua ini diambil daripada tindakan Rasulullah ﷺ. Walau bagaimanapun, Shar‘a memberi hak kepada Khaleefah untuk melantik seorang Waali sama ada dengan Wilayah umum (‘Aammah) atau Wilayah khusus (Khaassah) mengikut budi bicaranya sendiri, dan semua ini tergambar dalam tindakan Rasulullah ﷺ.
There are two types of Wilayah: general and specific. The general one includes all the ruling matters within the Wilayah. Appointing someone to that Wilayah would mean that the Khaleefah delegates to the Waali the Imarah of a country or a province, as a Wilayah over all its people for supervising all the normal functions. Thus He would have a general responsibility of supervision. As for the specific Imarah, this means that the Ameer would be restricted to running the armed forces, governing the citizens, protecting the territories, or defending the women and children in that country or province. He does not have a say in the judiciary or the collecting of Kharaj and Sadaqah. The Messenger of Allah (pbuh) appointed Wulah with general responsibilities (Wilayah ‘Aammah), such as when He appoimted ‘Amru ibn Hazm over Yemen. He also appointed Wulah with specific functions (Wilayah Khassa), such as when He appointed Ali bin Abi Talib over the judiciary in Yemen. The Khulafaa’ followed in the Messenger of Allah’s (pbuh) footsteps. ‘Umar Ibnul-Khattab appointed Mu’aiwya bin Abi Sufyan as general Waali over Ash-Sham, while Ali bin Abi Talib appointed ‘Abdullah bin Abbas over Basra with restrictive powers (Wilayah Khassa) to run all the affairs except for the funds, which was assigned to Ziad There used to be two types of Wilayah in the early times; the Wilayah of Salah and the Wilayah of Kharaj. Therefore we find that history books use two terms in their reference to the Wilayah of Ameers: The first is the Imarah over the Salah and the other the Imarah over the Salah and the Kharaj. In other words the Ameer could either be appointed over both the Salah and the Kharaj, or over the Salah only or over the Kharaj only. The word Salah, in the context of the Wilayah or the Imarah, does not mean only leading the people in their prayer, but it means governing all their affairs except the funds. This is because the word Salah is used to mean ruling except for the levy of funds. Therefore, if the Waali had combined both the Salah and the Kharaj, his Wilayah would then be general (Wilayah ‘Aammah). If his Wilayah had been restricted to the Salah or the Kharaj, his Wilayah would then be specific (Wilayah Khaassah). Either way, this would be left to the Khaleefah’s own arrangements, as He reserves the right to restrict the Wilayah to the Kharaj, or to the judiciary, or He could confine the Wilayah to other than the Kharaj, the judiciary and the army. He could do what He deems best for the running of the province or the Wilayah. This is because Shar’a has not determined for the Waali certain duties, and it is not obliged that He should perform all the duties of ruling. It has, however, determined that the Waali’s or the Ameer’s duties be ruling and authority, and that He is the deputy of the Khaleefah, and He should be an Ameer over a specific area. All this is derived from the actions of the Messenger of Allah (pbuh). However Shar’a entitles the Khaleefah to appoint a Waali as either a general Wilayah (‘Aammah) or a specific one (Khaassah) according to his own discretion, and all this is reflected in the actions of the Messenger of Allah (pbuh).