Muhtasib ialah hakim yang menguruskan semua kes yang berkaitan dengan hak awam dan yang tidak mempunyai penuntut, selagi kes-kes tersebut tidak termasuk dalam Hudud (kanun jenayah) dan Jinayat (undang-undang jenayah).

The Muhtasib is the judge that deals in all the cases that concern the public rights and which do not have a plaintiff, as long as these cases do not fall under the Hudood (penal code) and the Jinayat (criminal law).

Definisi hakim Hisbah ini diambil daripada hadis berkenaan timbunan makanan, ketika Rasulullah ﷺ mendapati timbunan makanan itu basah, lalu baginda memerintahkan agar makanan yang basah itu diletakkan di bahagian atas supaya orang ramai dapat melihatnya. Ini ialah hak awam yang diperhatikan oleh Rasulullah ﷺ, dan baginda memutuskan bahawa makanan yang basah itu hendaklah dipamerkan di bahagian atas untuk mencegah penipuan. Ini terpakai kepada semua hak atau kepentingan awam yang bersifat sedemikian. Ia tidak termasuk kanun jenayah atau undang-undang jenayah, kerana keduanya bukan daripada jenis yang sama, dan pada asalnya ia merupakan pertikaian antara individu.

This is the definition of the judge of Hisba, a definition that is deduced from the Hadith relating to the heap of food when the Messenger of Allah (pbuh) discovered dampness in the heap of food, so He ordered that the damp food be displayed on the top so that people could see it. This was a public right on which the Messenger of Allah (pbuh) looked into, and judged that the wet food should be displayed at the top to prevent cheating. This applies to all the public rights or interests that are of this nature. It does not include the penal code or the criminal law, for they are not of the same sort, and they are disputes between people in the first place.