Prinsip bahawa kuasa berada di tangan Ummah diambil daripada hukum Syariah yang menyatakan bahawa pelantikan Khalifah adalah hak Ummah, dan bahawa Khalifah hanya boleh memegang jawatannya serta menjalankan kuasanya dengan mengambil Bay'ah. Dalil bagi perkara ini telah dinyatakan dengan jelas dalam banyak Hadis. Muslim meriwayatkan daripada 'Ubadah bin al-Samit, bahawa beliau berkata: Nabi ﷺ bersabda:

The principle that the authority belongs to the Ummah is taken from the Shari’ah rule that states that the appointment of the Khaleefah is the right of the Ummah and that the Khaleefah can only take up his post and exercises his authority by taking a Bay’ah. The evidence for this has been clearly demonstrated in many Ahadith. Muslim narrated from ‘Ubadah Ibn us-Samit, he (pbuh) said:

“Kami memberi bai'ah kepada Rasulullah ﷺ untuk mendengar dan taat dalam keadaan senang dan susah.” Dan daripada Jarir bin 'Abdullah, beliau berkata:

“We gave Bay’ah to the Messenger of Allah (pbuh) to hear and to obey in ease and hardship.” And from Jarir Ibn ‘Abdullah, who said:

"Aku berbai'ah kepada Rasulullah ﷺ untuk mendengar dan taat serta memberi nasihat kepada setiap Muslim." Abu Hurayrah meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

“I gave Bay’ah to the Messenger of Allah (pbuh) to listen and obey and give advice to every Muslim”. Abu Hurayrah reported that the Messenger of Allah (pbuh) said:

“Tiga golongan manusia yang Allah (swt) tidak akan berbicara kepada mereka (pada Hari Kiamat), tidak juga akan memuji mereka, dan bagi mereka azab yang pedih ialah: seorang lelaki yang mempunyai air berlebihan di jalan, tetapi dia menghalang musafir daripadanya; seorang lelaki yang memberikan Bai‘ah kepada seorang Imam hanya kerana dunianya, jika Imam itu memberinya apa yang dia mahu, dia menunaikan kesetiaan kepadanya, jika tidak, dia tidak menunaikannya; dan seorang lelaki yang menawarkan barang untuk dijual selepas ‘asar (iaitu pada penghujung hari), lalu dia bersumpah bahawa dia telah diberi harga sekian untuknya, maka pembeli itu mempercayainya dan mengambilnya, padahal dia tidak diberi harga tersebut untuknya.” [Diriwayatkan oleh Al-Bukhari dan Muslim] Oleh itu, kaum Muslimin memberikan Bai‘ah kepada Khalifah, bukan Khalifah memberikan Bai‘ah kepada kaum Muslimin. Merekalah yang memberikan Bai‘ah kepadanya, iaitu mereka melantiknya sebagai pemerintah ke atas mereka. Khulafa’ Ar-Rasyidin mengambil Bai‘ah mereka daripada Ummah; mereka hanya menjadi Khulafa’ setelah Ummah memberikan Bai‘ah kepada mereka. Adapun dalil bahawa Khalifah hanya memperoleh kuasanya melalui Bai‘ah ini, ia jelas dalam hadis-hadis berkenaan ketaatan dan hadis-hadis mengenai perpaduan Khilafah. Muslim meriwayatkan daripada ‘Abdullah bin ‘Amr bin Al-‘As bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

“Three types of people which Allah (swt) will not speak to (on the Day of Judgement), nor will He praise them and they have severe punishment are: A man with surplus water on the road but he bans the traveller from it; a man who gives a Bay’ah to an Imam only for his own dunia, if he gave what he wanted him, he fulfilled to him otherwise he would not; and a man offered a commodity for sale after ‘asr, (i.e. from at the end of the day) so he swore that he was given so and so price for it, so he (the buyer) trusted him and took it, but he was not given (that price) for it.” [Narrated by Al-Bukahri and Muslim] Thus, the Muslims give the Bay’ah to the Khaleefah and not by the Khaleefah to the Muslims. They are the ones who give him the Bay’ah, i.e. they appoint him as a ruler over them. The Khulafaa’ Ar-Rashidoon took their Bay’ah from the Ummah; they only became Khulafaa’ once the Ummah gave the Bay’ah to them. As for the evidence that the Khaleefah only takes his authority by this Bay’ah, this is clear in the Ahadith concerning the obedience and the Ahadith regarding the unity of the Khilafah. Muslim narrated from ‘Abdullah Ibnu ‘Amru Ibn al-‘A‘as that the Messenger of Allah (pbuh) said:

"Sesiapa yang memberikan Bai'ah kepada seorang Imam dengan menjabat tangannya dan buah hatinya, hendaklah dia mentaatinya selagi dia mampu. Jika ada orang lain datang untuk mempertikaikannya, maka penggallah leher orang itu." Naf'i berkata: 'Abdullah bin 'Umar memberitahu saya: Saya mendengar Rasulullah ﷺ bersabda:

“Whoever gave Bay’ah to an Imam giving him the clasp of his hand and the fruit of his heart shall obey him as long as he can. If another comes to dispute with him, you must strike the neck of that man.” Naf ’i said ‘Abdullah Ibn ‘Umar told me: I heard the Messenger of Allah (pbuh) say:

“Sesiapa yang menarik tangannya daripada ketaatan, dia akan menemui Allah (SWT) pada Hari Kiamat tanpa memiliki hujah untuk dikemukakan bagi dirinya; dan sesiapa yang mati sedangkan tidak ada Bai‘ah di atas lehernya, dia mati dengan kematian zaman Jahiliyyah.” [Diriwayatkan oleh Muslim] Ibnu ‘Abbas meriwayatkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

“Whoever takes off his hand from an obedience, he will meet Allah (swt) on the Resurrection Day without having any proof to show for himself; and whoever dies while having no Bay’ah on his neck he dies the death of the days of ignorance (Jahiliyyah).” [Narrated by Muslim] Ibn ‘Abbas reported that the Messenger of Allah (pbuh) said:

“Sesiapa yang melihat pada amirnya sesuatu yang tidak menyenangkan hatinya, hendaklah dia bersabar, kerana sesungguhnya sesiapa yang memisahkan diri daripada sultan (kuasa Islam) walau sejengkal sekalipun, lalu dia mati dalam keadaan itu, maka dia telah mati dengan kematian jahiliyyah.” [Diriwayatkan oleh Muslim] Abu Hurairah melaporkan bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

“If anyone sees in his Ameer something that displeases him let him remain patient, for behold! He who separates himself from the Sultan (authority of Islam) by even so much as a hand span and dies thereupon, he has died the death of Jahiliyyah.” [Narrated by Muslim] Abu Hurayrah reported that the Messenger of Allah (pbuh) said:

"Nabi-nabi memerintah ke atas Bani Israel. Setiap kali seorang nabi wafat, nabi yang lain menggantikannya, tetapi tidak akan ada nabi selepas aku. Akan ada tidak lama lagi khulafa', dan jumlah mereka ramai." Mereka bertanya: "Maka apakah yang engkau perintahkan kepada kami?" Baginda ﷺ bersabda: "Tunaikanlah bai'ah kepada mereka seorang demi seorang, dan berikanlah hak mereka, kerana sesungguhnya Allah akan menyoal mereka tentang apa yang Dia amanahkan kepada mereka." [Diriwayatkan oleh Muslim] Hadith-hadith ini menunjukkan bahawa Khalifah hanya memperoleh kuasa pemerintahan melalui bai'ah ini, kerana Allah (SWT) telah memerintahkan ketaatan kepadanya.

“The prophets ruled over the children of Israel. Whenever a prophet died, another prophet succeeded him, but there will be no prophet after me. There will soon be Khulafaa’ and they will number many. They asked: What then do you order us? He (pbuh) said: Fulfil Bay’ah to them one after the other, and give them their dues, for verily Allah will ask them about what He entrusted them with.” [Narrated by Muslim] These Ahadith demonstrate that the Khaleefah only takes the authority by this Bay’ah, for Allah (swt) has commanded his obedience:

"Sesiapa yang membai'ah seorang Imam ... hendaklah dia mentaatinya." Maka, dia dilantik sebagai Khalifah melalui Bay'ah, dan ketaatan kepadanya menjadi wajib kerana dia adalah orang yang dibai'ah sebagai Khalifah. Dengan itu, dia memperoleh kuasa daripada Ummah yang memberikan Bay'ah kepadanya, dan ketaatan Ummah diberikan kepada orang yang dia bai'ah, iaitu orang yang mempunyai Bay'ah di atas lehernya. Ini membuktikan bahawa kuasa itu milik Ummah. Walaupun Rasulullah ﷺ ialah Rasul yang terakhir, baginda tetap mengambil bai'ah daripada orang ramai, dan bai'ah itu ialah bai'ah atas kuasa dan pemerintahan, bukan atas kenabian. Baginda ﷺ mengambil bai'ah ini daripada lelaki dan juga perempuan, tetapi tidak daripada kanak-kanak. Hakikat bahawa kaum Muslimin yang melantik Khalifah dengan memberikan Bay'ah kepadanya menurut Kitab Allah dan Sunnah Rasul-Nya, dan bahawa Khalifah hanya memegang kuasa melalui Bay'ah ini, jelas menunjukkan bahawa kuasa itu milik Ummah, yang memberikannya kepada sesiapa yang dikehendakinya.

“Whoever pledged allegiance to an Imam ... shall obey him.” So, he is appointed Khaleefah through the Bay’ah, and his obedience becomes compulsory because he is a pledged allegiance to as Khaleefah. Thus he took the authority from the Ummah which gave her Bay’ah and her obedience to the one whom she pledged to i.e. to the one who has a Bay’ah on her neck. This proves that the authority belongs to the Ummah. Despite the fact that the Messenger of Allah (pbuh) was the final Messenger, he took the pledge (Bay’ah) from the people, which is a Bay’ah on authority and ruling and not on Prophet hood. He (pbuh) took this Bay’ah from men as well as women, but not from children. The fact that it is the Muslims who appoint the Khaleefah by giving him the Bay’ah according to the Kitab (Book) of Allah and the Sunnah of His Messenger, and that the Khaleefah only assumes power by this Bay’ah, clearly indicates that the authority belongs to the Ummah who gives it to whoever she wishes.