Kepimpinan, kepresidenan dan Imarah (pemerintahan/emiriah) mempunyai makna yang sama. Pemimpin, presiden dan Ameer juga mempunyai makna yang sama. Namun, Khilafah, walaupun ia merupakan kepimpinan umum ke atas seluruh umat Islam di dunia, adalah lebih khusus daripada Imarah, dan Khaleefah adalah lebih khusus daripada Ameer. Ini kerana Imarah boleh menjadi Khilafah dan juga selain Khilafah, seperti Imarah sesebuah tentera, Imarah sesebuah Wilayah dan Imarah sesebuah kumpulan. Oleh itu, Imarah lebih umum daripada Khilafah. Ameer boleh menjadi Khaleefah, Ameer sesebuah Wilayah, Ameer sesebuah tentera, Ameer sesebuah kumpulan, atau Ameer bagi perjalanan. Maka, Ameer lebih umum daripada Khaleefah. Dengan itu, perkataan Khilafah adalah khusus bagi jawatan yang terkenal, manakala perkataan Imarah adalah umum bagi setiap Ameer.

Leadership, presidency and Imarah (emirate) are all of the same meaning. The leader, president and Ameer have the same meaning as well. However, the Khilafah, though it is a general leadership of all the Muslims in the world, is more specific than emirate (Imarah) and the Khaleefah is more specific than the Ameer. This is because the emirate can be the Khilafah and other than the Khilafah, like the emirate of an army and the emirate of the Wilayah and the emirate of the group. Thus the emirate is more general than the Khilafah. The Ameer could be the Khaleefah, the Ameer of a Wilayah, an Ameer of an army, an Ameer of a group, or an Ameer of travel. Hence, the Ameer is more general than the Khaleefah. Thus the word Khilafah is specific to the well-known post, while the word emirate is general for every Ameer.

Islam mewajibkan bahawa pemimpin, presiden dan Amir ialah satu orang, dalam perkara yang sama, dan ia tidak membenarkan wujudnya lebih daripada seorang dalam jawatan yang sama. Oleh itu, Islam tidak mengiktiraf apa yang dinamakan kepimpinan kolektif dan tidak mengiktiraf kepresidenan kolektif; sebaliknya, kepimpinan dalam Islam adalah tunggal semata-mata. Maka pemimpin, presiden dan Amir mesti seorang, dan tidak dibenarkan lebih daripada seorang. Dalil dalam perkara ini ialah hadis-hadis dan amalan Nabi ﷺ. Ahmad meriwayatkan daripada ‘Abdullah ibn ‘Umru bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

Islam obliges that the leader, the president and the Ameer be one person, over the same matter and it does not allow that there should be more than one person in the same post. Therefore, Islam does not recognise what is called the collective leadership and does not recognise the collective presidency, rather the leadership in Islam is solely singular. So the leader, the president and the Ameer must be singular, and it is not allowed to be more than one person. The evidence on this matter is the traditions and actions of the Prophet (pbuh). Ahmad narrated on the authority of ‘Abdullah ibn ‘Umru that the Messenger of Allah (pbuh) said:

"Tidak dibenarkan bagi tiga orang yang berada di tanah lapang tanpa melantik salah seorang daripada mereka sebagai Ameer ke atas mereka." Abu Dawud meriwayatkan daripada Abi Sa'id bahawa Rasulullah ﷺ bersabda:

“It is not allowed for three persons in an open land without appointing one of them as an Ameer over them.” Abu Dawood narrated from Abi Sa’id that the Messenger of Allah said:

“Jika tiga orang keluar dalam perjalanan, hendaklah mereka melantik salah seorang daripada mereka sebagai Ameer.” Al-Bazzaar meriwayatkan daripada hadis ‘Umar ibn Al-Khattab bahawa Nabi ﷺ bersabda: “Jika ada tiga orang dalam perjalanan, hendaklah mereka melantik seorang (Ahad) daripada mereka sebagai Ameer.” Semua hadis ini menyatakan bahawa Ameer itu hendaklah seorang, sebagaimana difahami daripada hadis-hadis tersebut. “...Tanpa melantik seorang (Ahad) daripada mereka sebagai Ameer.” “Hendaklah mereka melantik salah seorang daripada mereka sebagai Ameer.” Perkataan satu ‘Ahad’ sama dengan perkataan ‘wahid’ yang menunjukkan bilangan satu dan tidak lebih. Ini difahami daripada makna sebaliknya (Mafhoom ul-Mukhalafah). Mafhoom ul-Mukhalafah bagi bilangan dan sifat (Wasf) boleh diamalkan tanpa memerlukan nas. Sebagaimana firman Allah (swt):

“If three people went out on a journey, let them appoint one of them as an Ameer.” Al-Bazzaar narrated from the tradition of ‘Umar ibn Al-Khattab that the Prophet (pbuh) said: “If there are three persons in a journey, let them appoint one (Ahad) of them as an Ameer.” All these traditions state that the Ameer should be one, as understood from the Ahadith. “...Without appointing one (Ahad) of them as an Ameer.” “Let them appoint one of them as an Ameer.” The word one ‘Ahad’ is equivalent to the word ‘wahid’ which indicates the number one and not more. This is understood from the opposite meaning (Mafhoom ul- Mukhalafah). The Mafhoom ul-Mukhalafah for numbers and description (Wasf) can be acted upon without the need of text. As Allah (swt) says:

"Katakanlah: Allah itu Maha Esa." [TMQ Al-Ikhlas: 1]

“Say: Allah is One.” [TMQ Al-Ikhlas: 1]

yang bermaksud bahawa tiada yang kedua baginya. Mafhoomul-Mukhalafah (konsep berlawanan) tidak dibatalkan melainkan terdapat nas yang membatalkannya. Seperti firman Allah (SWT):

which means that there is not a second to him. Mafhoomul-Mukhalafah (the opposite concept) is not annulled unless there is a text that does so. Like the saying of Allah (swt):

"Janganlah kamu memaksa hamba-hamba perempuan kamu melakukan pelacuran jika mereka ingin menikah." [TMQ An-Nur: 33]

“Don’t force your (servant) girls on prostitution if they (wanted) marriage.” [TMQ An-Nur: 33]

Mafhum al-Mukhalafah bagi ayat ini bermaksud bahawa jika mereka tidak mahu berkahwin, maka mereka dipaksa ke dalam pelacuran. Tetapi firman Allah membatalkan Mafhum al-Mukhalafah ini:

The Mafhoom ul-Mukhalafah of this verse (Ayah) means that if they did not want marriage then they are forced into prostitution. But the saying of Allah annuls this Mafhoom ul-Mukhalafah:

"Janganlah kamu mendekati zina, sesungguhnya ia adalah perbuatan keji dan jalan yang buruk." [TMQ Al- Isra: 32]

“Don’t come close to adultery, it is an abomination and an evil way.” [TMQ Al- Isra: 32]

Oleh itu, jika tidak ada nas yang membatalkan Mafhoom al-Mukhalafah, maka ia wajib diamalkan. Begitu juga firman Allah (SWT):

Hence, if there is no text to nullify the Mafhoom al-Mukhalafah then it has to be acted upon. Similarly, the saying of Allah (swt):

"Penzina lelaki dan perempuan, sebatlah setiap seorang daripada mereka dengan seratus sebatan" [TMQ An-Nur: 2]

“The adulterer, male and female, strike every one of them with one hundred lashes” [TMQ An-Nur: 2]

Hukuman sebatan dalam ayat ini dibatasi kepada bilangan tertentu, iaitu seratus sebatan. Fakta bahawa ia telah menetapkan bilangan khusus ini bermakna ia tidak dibenarkan untuk ditambah melebihi seratus sebatan. Oleh itu, sabda Rasulullah ﷺ dalam hadith-hadith ini, "Hendaklah mereka melantik seorang daripada mereka (Ahadahum) sebagai Ameer", menunjukkan melalui penggunaan Mafhoom ul-Mukhalafah, bahawa tidak dibenarkan melantik lebih daripada seorang Ameer. Maka, imarah (pemerintahan), kepimpinan dan kepresidenan adalah untuk seorang individu sahaja, dan tidak dibenarkan sama sekali, daripada teks dan maksud hadith-hadith ini, untuk dipegang oleh lebih daripada seorang individu. Ini juga disokong oleh perbuatan Nabi ﷺ, kerana dalam setiap keadaan di mana Baginda melantik seorang Ameer, Baginda hanya melantik seorang sahaja dan tidak lebih. Dan Baginda sama sekali tidak melantik lebih daripada seorang di tempat yang sama.

The lashing in this verse is limited to a certain number, which is one hundred lashes. The fact that it has given this specific number means that it is not allowed to increase over the hundred lashes. Therefore, the saying of the Messenger (pbuh) in these Ahadith; “Let them appoint one from them (Ahadahum) as an Ameer”, indicates by use of Mafhoom ul-Mukhalafah, that it is not allowed to appoint more than one Ameer. Thereupon the emirate (Imarah), leadership and presidency is for one person only, and it is not allowed absolutely, from the text and meaning of these Ahadith, to be for more than one person. This is also supported by the action of the Prophet (pbuh), as he, in all the situations in which He appointed an Ameer; He appointed only one person and no more. And He absolutely did not appoint more than one person in the same place.

Berkenaan dengan hadis yang diriwayatkan daripada Rasulullah ﷺ bahawa baginda mengutus Mu'az dan Abu Musa ke Yaman, dan baginda bersabda kepada mereka:

With regards to the Hadith narrated from the Messenger (pbuh) that He sent Mu’az and Abu Musa to Yemen, and He said to them:

"Permudahkanlah dan jangan menyusahkan, berikanlah khabar gembira dan jangan membuat orang lari, dan bekerjasamalah antara satu sama lain." Dalam kejadian ini Nabi ﷺ menghantar setiap seorang daripada mereka ke bahagian yang berbeza di Yaman dan bukan ke tempat yang sama. Hadis ini diriwayatkan oleh Al-Bukhari dalam dua lafaz yang berbeza. Dalam salah satu daripadanya, beliau menyatakan bahawa mereka dihantar ke dua tempat, di mana beliau bersabda:

“Make it easy and not difficult, give good tidings and not bad news, and co-operate with eachother.” In this incident the Prophet (pbuh) sent each one of them to a different part of the Yemen and not to the same place. This Hadith was narrated by Al-Bukhari in two different texts. In one of them He states that they were sent to two places, where He said:

“Musa meriwayatkan kepada kami bahawa Abu ‘Owanah meriwayatkan bahawa ‘Abdul Malik meriwayatkan daripada Abi Burdah yang berkata bahawa Rasulullah ﷺ mengutus Abu Musa dan Mu’az bin Jabal ke Yaman, dan Baginda mengutus setiap seorang daripada mereka ke sebuah wilayah, lalu bersabda: ‘Yaman terbahagi kepada dua tempat.’ Kemudian Baginda bersabda: ‘Permudahkanlah dan jangan menyusahkan. Berikanlah khabar gembira dan jangan khabar buruk.’ Maka setiap seorang daripada mereka berangkat untuk tugasnya…” Oleh itu, tidak boleh ada dua ketua bagi perkara yang sama, tidak boleh ada dua presiden bagi tempat yang sama, bahkan presiden, pemimpin dan Amir mestilah hanya seorang, dan adalah haram untuk wujud lebih daripada seorang.

“Musa narrated to us that Abu ‘Owanah narrated that ‘Abdul Malik narrated from Abi Burdah who said that the Messenger of Allah (pbuh) sent Abu Musa and Mu’az ibn Jabal to Yemen and He sent each of them to a province and said: ‘Yemen is of two places.’ Then He said ‘Make it easy not difficult. Give good news and not bad.’ Each one of them set out for his job…” Therefore, there must not be two chiefs for the same matter, nor two presidents for the same place, rather the president, the leader and Ameer must be only one and it is forbidden for there to be more than one.

Mengenai apa yang telah tersebar di negara-negara umat Islam berkenaan penubuhan kepimpinan kolektif dalam bentuk majlis, atau jawatankuasa, atau persatuan pentadbiran dan seumpamanya, yang mempunyai fungsi kepimpinan, semua ini bertentangan dengan hukum ilahi, sekiranya kepimpinan diberikan kepada persatuan, majlis atau jawatankuasa tersebut. Ini kerana kepimpinan akan diberikan kepada sekumpulan orang, dan perkara itu adalah haram menurut nas-nas hadis. Walau bagaimanapun, sekiranya jawatankuasa, majlis atau persatuan itu melaksanakan tugas-tugas, atau membincangkan perkara-perkara dan membuat musyawarah, maka semua ini dibenarkan dan merupakan sebahagian daripada Islam, kerana umat Islam dipuji kerana melakukan musyawarah sesama mereka. Pandangan jawatankuasa-jawatankuasa ini akan dipertimbangkan menurut hukum syura yang dijelaskan dalam buku ini.

In regards to what has spread in Muslims’ countries with regard to the establishment of a collective leadership in the form of a council, or a committee, or an administrative association and the like, that have the functions of leadership, all this disagrees with the divine rule, if leadership is given to the association, council or committee. This is because leadership would be given to a group, which is Haram according to the texts of the Ahadith. However, if the committee, the council or the association were to carry out tasks, or discuss matters and make consultation, then all this is allowed and is from Islam, because the Muslims are praised for having consultation amongst themselves. The opinion of these committees would be considered according to the Hukm of Shura explained in this book.