9.1 Pembahagian tentera - Sistem Pemerintahan dalam Islam | Quran Course

9.1 Pembahagian tentera - Sistem Pemerintahan dalam Islam | Quran Course

"Pada hari Uhud, Kuzman berperang dengan sangat gigih sehingga dia sahaja membunuh tujuh hingga lapan orang musyrikin…" Ini adalah selain daripada apa yang diriwayatkan mengenai Safwan. Bukti-bukti ini menunjukkan bahawa seorang kafir boleh berada bersama tentera Islam dan diberikan harta atau wang sebagai balasan atas khidmatnya. Takrif 'Ijara' atau upah, sebagai suatu akad ke atas manfaat, bermakna upah dibenarkan bagi setiap manfaat yang dapat diperoleh oleh orang yang mengupah daripada orang yang diupah. Maka, mengupah seseorang untuk tentera dan peperangan adalah dibenarkan kerana ia merupakan suatu manfaat. Oleh itu, dalil umum tentang upah ke atas apa-apa manfaat atau beberapa manfaat adalah sah untuk membenarkan pengupahan orang kafir bagi tentera, atau bagi peperangan. Ini berkenaan dengan golongan bukan Islam. Adapun bagi orang Islam, walaupun jihad adalah suatu ibadah, dibenarkan untuk mengupah orang Islam bagi tentera dan berperang kerana dalil umum tentang upah, di mana upah dibenarkan bagi melaksanakan ibadah jika manfaatnya melangkaui orang yang melaksanakannya. Ini berdasarkan sabda Nabi ﷺ: "Perkara yang paling layak untuk diambil upah padanya ialah mengajarkan Kitab Allah." [Diriwayatkan oleh Bukhari daripada Ibn Abbas] Mengajarkan Kitab Allah adalah ibadah, dan oleh kerana dibenarkan mengupah seorang Muslim untuk mengajar al-Quran, mengimami solat, atau melaungkan azan, yang semuanya merupakan amalan ibadah, maka dibenarkan juga mengupah seorang Muslim untuk berjihad dan menyertai tentera. Lebih daripada itu, terdapat dalil bagi pengupahan orang Islam untuk jihad walaupun ia adalah kewajipan ke atas mereka. Abu Dawud meriwayatkan bahawa 'Abdullah bin 'Umar berkata bahawa Nabi ﷺ bersabda: "Al-Ghazi mempunyai ganjaran sendiri dan al-Ja'il mempunyai ganjaran sendiri serta ganjaran al-Ghazi." Al-Ghazi ialah orang yang berperang untuk dirinya sendiri. Al-Ja'il ialah orang yang mempunyai seseorang lain untuk berperang bagi pihaknya sebagai balasan upah yang dibayarnya kepada orang itu. Dinyatakan dalam kamus al-Muheet bahawa al-Ja'alah ialah jumlah yang diberikan kepada seseorang yang melakukan sesuatu perbuatan, dan ia juga merujuk kepada apa yang diperuntukkan kepada seorang mujahid (ghazi) jika dia berjihad bagi pihakmu dengan upah. Ajr ialah kedua-dua upah (Ujrah) dan ganjaran (Thawab). Adapun apa yang terkenal di kalangan orang ramai, bahawa ‘Ajr sentiasa bermaksud ganjaran yang datang daripada Allah (SWT) kepada hamba-Nya kerana melakukan amal kebajikan, dan bahawa ‘Ijara’ ialah ganjaran bagi sesuatu perbuatan dari seseorang kepada seseorang yang lain, yang merangkumi ‘Ajeer’ atau buruh, sebenarnya tiada sokongan bagi pembezaan ini. Malah, apa yang ditunjukkan oleh bahasa ialah bahawa Ajr itu ialah ganjaran bagi sesuatu perbuatan. Dalam kamus Al-Muheet disebutkan bahawa Al-’ajr ialah ganjaran atas perbuatan, seperti Ijara. Maksud hadis ialah bahawa Al-Ghazi (pejuang) mempunyai ganjarannya sendiri, manakala Ja’il mempunyai ganjarannya sendiri serta ganjaran orang yang diupahnya untuk berperang bagi pihaknya. Di sini, perkataan Ghazi (pejuang) menunjukkan bahawa yang dimaksudkan dengan Ajr ialah ganjaran (Thawab), dan perkataan Al-Ja’il juga menunjukkan bahawa Ajr bermaksud ganjaran (Thawab), kerana kedua-dua perkataan ini (Ghazi dan Ja’il) menjadi petunjuk (Qareena) yang menentukan maksud yang dikehendaki. Al-Bayhaqi meriwayatkan daripada Jubayr bin Nufayr, katanya: “Rasulullah ﷺ bersabda,

‘At the day of Uhud, Kuzman fought so strongly that He alone killed seven to eight of the mushrikeen…’” This is in addition to what was reported about Safwan. These evidences indicate that a Kafir can be with the Islamic army and be given property or money for his service. The definition of ‘Ijara’ or hiring as being a contract over a benefit means that hiring is allowed for every benefit that the hiring person can receive from the hired person. So the hiring of a person for the army and fighting is allowed because it is a benefit. Thus, the general evidence of hiring over any benefit or benefits is valid for allowing hiring of a Kafir for the Army, or for fighting. This is with regards to non-Muslims. As for the Muslims, even though Jihad is an act of worship, it is allowed to hire Muslims for the army and to fight because of the general evidence of hiring where hiring is allowed for carrying out the Ibadah if its benefit extends to more than the one who carries it out. This is due to the saying of the Prophet (pbuh); “The most worthy thing to take a wage on is teaching the Book of Allah.” [Narrated by Bukhari on the authority of Ibn Abbaas] Teaching the book of Allah is a worship and since it is allowed to hire a Muslim to teach the Qur’an, lead the prayer, or give Azaan, which are all acts of worship, it is also allowed to hire a Muslim to do Jihad and be in the army. Moreover, there is evidence for the hiring of Muslims for Jihad even though it is a duty upon them. Abu Dawood narrated that ‘Abdullah bin ‘Umar said that the Prophet (pbuh) said; “Al-Ghazi has his own Ajr and Al-Ja’il has his own Ajr and the Ajr of the Al-Ghazi.” Al-Ghazi is a person who fights for him. Al-Ja’il is the one who has someone else to fight on his behalf in return for a wage He pays to him. It is indicated in the dictionary of Al-Muheet, that Al-Ja’ala is the amount given to someone doing an action and what is assigned to a Mujahid (Ghazi) if He made Jihad on your behalf with a wage. Ajr is both the wage (Ujrah) and reward (Thawab). As for what is well known among people that ‘Ajr always means the reward which comes from Allah (swt) to His servant for doing a good deed and that ‘Ijara’ is the reward for an action from one person to another which includes ‘Ajeer’ or labour. In fact, there is no support for this differentiation. Rather what the language indicated is that the Ajr is the reward for an action. It came in the dictionary Al-Muheet that Al-’ajr is the reward on the action, like the Ijara. The meaning of the Hadith is that Al-Ghazi (fighter) has his own reward while the Ja’il has his own reward and the reward of the one whom He hired to fight on his behalf. Here the word Ghazi, (the fighter) indicates that what is meant by Ajr is reward (Thawab), and the word Al-Ja’il indicates that Ajr means reward (Thawab) as well, because these two words (Ghazi and Ja’il) are both the indication (Qareena) that decides the intended meaning. Al-Bayhaqi narrated on the authority of Jubayr bin Nufayr who said; “The Messenger (pbuh) said,

Telah disahkan bahawa Rasulullah ﷺ menggunakan tentera sebagai angkatan bersenjata baginda, dan baginda ﷺ memilih satu bahagian atau pasukan untuk menjalankan tugas-tugas polis. Maka baginda ﷺ menyediakan tentera, memimpinnya, dan juga melantik Amir untuk memegang komando tentera. Al-Bukhari meriwayatkan daripada Anas bahawa beliau berkata: "Qays bin Sa'd biasanya bagi Rasulullah ﷺ seperti lelaki Shurta (polis) bagi Amir." Ini merujuk kepada Sa'd bin Ubadah Al-Ansari Al-Khazraji. Al-Tirmidhi meriwayatkan hadis ini dengan lafaz: "Qays bin Sa'd bagi Rasulullah ﷺ seperti lelaki Shurta (polis) bagi Amir." Al-Ansari berkata: "Maksudnya ialah dia mengambil alih urusan Amir." Ibnu Hayyan mentafsirkan hadis ini dengan berkata: "Ini adalah langkah berjaga-jaga daripada Rasulullah ﷺ terhadap kaum Musyrikin sekiranya mereka memasuki kediaman baginda ﷺ." Shurta (polis) juga ialah pasukan yang mendahului tentera. Al-Azhari berkata: "Shurta bagi sesuatu ialah bahagian terbaiknya, dan Shurta ialah golongan elit tentera. Ada juga yang berkata bahawa mereka ialah kumpulan yang mendahului tentera, dan mereka dinamakan Shurta kerana tanda-tanda tersendiri yang mereka miliki dan pakaian seragam yang mereka pakai." Makna ini dipilih oleh Al-Asm'i. Semua ini menjadi bukti bahawa Shurta (polis) adalah sebahagian daripada angkatan bersenjata, dan bahawa Khalifah yang melantik ketua polis sebagaimana beliau melantik Amir tentera, serta bahawa Shurta (polis) adalah sebahagian daripada tentera. Sama ada polis hendaklah menjadi sebahagian daripada tentera, atau dibiarkan bebas daripadanya, adalah perkara yang diserahkan kepada Khalifah untuk memutuskannya. Namun, daripada hadis itu difahami bahawa ketua polis dilantik untuk menangani perkara yang sampai kepada Imam, serupa dengan kedudukan pemerintah. Beliau bertanggungjawab membentuk satu angkatan bersenjata yang bersedia melaksanakan arahan Imam atau pemerintah dalam apa jua perkara yang perlu dilaksanakan, dan untuk mencegah sebarang bahaya yang boleh menjejaskan atau melemahkan keselamatan Imam. Ia juga difahami dari sudut bahasa bahawa Shurta (polis) ialah satu bahagian tentera yang mempunyai lambangnya sendiri dan yang mendahului tentera. Adapun Shurta yang mendahului tentera, ia dikenali sebagai polis tentera, dan ini tidak syak lagi merupakan sebahagian daripada tentera. Adapun polis, yang berada di bawah arahan pemerintah, tidak ada petunjuk bahawa mereka mesti menjadi sebahagian daripada tentera kerana fungsi mereka ialah berada di bawah arahan pemerintah. Namun, terdapat petunjuk lain bahawa mereka merupakan sebahagian daripada angkatan bersenjata Negara. Oleh itu, Khalifah dibenarkan menjadikannya sebahagian daripada tentera atau satu pasukan yang berasingan daripadanya. Walau bagaimanapun, memandangkan angkatan bersenjata dianggap sebagai satu entiti tunggal dari segi pelantikan mereka oleh Khalifah, hubungan mereka dengan Baginda serta penerimaan arahan mereka, maka membahagikan mereka kepada tentera dan pasukan polis akan melemahkan akses mereka kepada persenjataan dan peralatan ketenteraan yang sama, kerana pasukan polis sentiasa sibuk dengan urusan-urusan biasa yang dihadapi pemerintah. Oleh itu, adalah lebih baik angkatan bersenjata menjadi satu entiti tunggal supaya akses kepada persenjataan yang sama kekal kukuh bagi semua angkatan bersenjata, dengan mengikuti peraturan yang sama mengenai persediaan untuk Jihad. Maka, angkatan bersenjata ialah tentera, dan daripadanya beberapa unit akan dipilih untuk melaksanakan tugas kepolisan, sambil tetap menjadi sebahagian daripada tentera. Unit-unit lain kemudian akan menggantikan unit-unit ini selepas ssesuatu tempoh. Ini akan memastikan kebolehan semua angkatan bersenjata untuk melaksanakan Jihad kekal sama dan sentiasa bersedia pada setiap masa.

It is confirmed that the Messenger of Allah (pbuh) used the army as his armed forces, and He (pbuh) selected a section or a division to perform the duties of the police. So He (pbuh) prepared the army, led it and also appointed Ameer to be in the command of the army. Al-Bukhari narrated from Anas that He said; “Qays Ibnu Sa’d used to be to the Messenger of Allah (pbuh) like the man of Shurta (police) to the Ameer.” This refers to Sa’d Ibnu Ubadah Al-Ansari Al-Khazraji. Al-Tirmithi narrated the Hadith as; “Qays Ibnu Sa’d was to the Messenger of Allah (pbuh) like the man of Shurta (police) to the Ameer.” Al-Ansari said; “It means that He takes charge of the affairs of the Ameer.’’ Ibnu Hayyan interpreted this Hadith by saying; “This was a precaution from the Messenger (pbuh) against the Mushrikeen in case they entered his court.” The Shurta (police) is also that which comes ahead of the army. Al-Azhari said; “The Shurta of something would be the best part of it, and the Shurta are the elite of the army. It is also said that they are the group who come ahead of the army, and they were called the Shurta because of the distinctive signs they had and the uniforms they wore.” This meaning is chosen by Al-Asm’i. All this serves as evidence that the Shurta (Police) are part of the armed forces, and that it is the Khaleefah who appoints the chief of police as He appoints the Ameer of the army, and that the Shurta (police) is part of the army. Whether the police are to be a part of the army, or to be left independent from it is a matter left to the Khaleefah to decide. It is, however, understood from the Hadith that the chief of police is appointed to deal with that which comes to the Imam, similar to that of the ruler. He would be in charge of forming an armed force, ready to execute the orders of the Imam or the ruler in whatever matter they need to be executed and to prevent any danger that may affect or undermine the safety of the Imam. It is understood linguistically as well, that the Shurta (police) is an army division with its own emblem that comes ahead of the army. As for the Shurta that comes ahead of the army, it is known as the military police, this is undoubtedly part of the army. As for the police, which is at the disposal of the ruler, there is no indication they must form part of the army as their function is to be at the disposal of the ruler. However, there are other indications that they are part of the armed forces of the State. Therefore, the Khaleefah is allowed to make it part of the army or a force separate from it. Nevertheless, since the armed forces were considered as a single entity in terms of their appointment by the Khaleefah, their link with Him and in the receiving of their orders, then dividing them into an army and a police force would weaken their access to the same weaponry and military equipment by keeping the police constantly preoccupied with the ordinary issues facing the ruler. Therefore, it would be better for the armed forces to be a single entity so that access to the same weaponry remains strong for all the armed forces, by following the same regulations regarding the preparation for Jihad. Therefore, the armed forces are the army from which some units would be selected to perform the task of policing, whilst remaining part of the army. Other units would then replace these units after a while. This would ensure that the ability of all the armed forces to perform Jihad remains the same and ready at all times.

Shurta bertanggungjawab menjaga ketertiban, mengawasi keselamatan dalam negeri dan melaksanakan semua urusan eksekutif. Ini berdasarkan Hadith Anas yang disebut sebelum ini, yang menyatakan bahawa Rasulullah ﷺ telah membawa Qays bin Sa’d menghadap Baginda dalam kapasitinya sebagai ketua polis. Ini menunjukkan bahawa Shurta atau Polis biasanya bekerja di bawah pemerintah, iaitu mereka melaksanakan atau menjalankan apa yang dikehendaki oleh pemerintah, contohnya melaksanakan Shari’ah, mengekalkan ketertiban, menyediakan keselamatan, dan melakukan rondaan pada waktu malam untuk menghalau pencuri, menangkap orang-orang yang rasuah dan mereka yang berniat jahat dalam masyarakat. ‘Abdullah bin Mas’ood pernah menjadi Ameer rondaan malam pada zaman Abu Bakr. ‘Umar bin al-Khattab pula biasa melakukan rondaan malam seorang diri, dan kadangkala beliau ditemani oleh hambanya dan kadangkala ‘Abdul Rahman bin ‘Awf. Oleh itu, apa yang dilakukan di sesetengah negara Islam, di mana orang ramai terpaksa melantik pengawal untuk menjaga rumah dan kedai mereka pada waktu malam, atau apabila Negara melantik pengawal dengan kos ditanggung oleh rakyat, adalah salah. Ini kerana pada asasnya rondaan malam adalah tanggungjawab Negara dan fungsi polis, maka rakyat tidak sepatutnya mengambil alih tugas itu mahupun menanggung perbelanjaannya.

The Shurta are charged to keep order, supervise internal security and carry out all executive matters. This is due to the Hadith of Anas mentioned before saying that the Messenger (pbuh) had taken Qays bin Sa’d before Him in his capacity as the leader of the police. This indicates that the Shurta or the Police usually work before the ruler i.e., they carry out or implement what the ruler requires, e.g., implementing Shari’ah, maintaining order, providing security, carrying out patrols at night to chase away thieves, arrest corrupt people and those with evil intentions in society. ‘Abdullah bin Mas’ood used to be the Ameer of the patrols by night at the time of Abu Bakr. ‘Umar bin al-Khattab used to carry night patrols by himself, and He used to have in his company his servant and sometimes ‘Abdul Rahman bin ‘Awf. Therefore, what is done in some Islamic countries where people have to appoint guards for their homes and shops to guard them at night, or when the State appoints guards at the cost of the people is wrong. This is because it is basically night patrol that is the duty of the State and the function of the police, so the people should not take charge of that nor bear its expenses.