De Profeet Muhammad ﷺ zei ooit: "Voorwaar, Allah keek naar de mensen van de wereld en had afkeer van zowel de Arabieren als de niet-Arabieren, behalve voor enkele overblijfselen van de Mensen van het Boek." En Hij zei: "Ik heb jou [o Muhammad ﷺ] gezonden om jou te beproeven en [anderen] door jou te beproeven. En Ik heb een Boek naar jou neergezonden dat niet met water kan worden weggewassen..."23

The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم once said, Indeed, Allah looked towards the people of the world and resented the Arabs and non-Arabs alike, except for some remnants from the People of the Book. And He said, ‘I have sent you [O Muhammad] to test you and test [others] through you. And I sent down to you a Book that cannot be washed away with water…23

Veel experts geloven dat de zesde eeuw de slechtste was om in te leven. Het was niet 1346-1353, toen de Zwarte Dood de helft van Europa doodde, noch 1520, toen pokken 60-90% van de inheemse bevolking van de Amerika's doodde, noch 1918, toen de Spaanse Griep leidde tot de dood van meer dan 50 miljoen mensen.

Many experts believe that the sixth century was the worst in which to live. It was not 1346-1353, when the Black Death killed half of Europe, nor 1520, when smallpox killed 60-90% of the indigenous people of the Americas, nor 1918, when the Spanish Flu led to the deaths of over 50 million people.

Zoals Michael McCormick van Harvard University stelt, was het eigenlijk het jaar 536 en het leed dat het teweegbracht dat de slechtste periode van de gehele bekende menselijke geschiedenis zou kunnen zijn. Hoewel zijn boeken en onderzoek zich richten op ecologie, volgde de morele achteruitgang van de wereld parallel daaraan. Waar men ook keek, duisternis heerste. In Romeinse amfitheaters juichten men voor een leeuw terwijl deze een schreeuwende gevangene verscheurde. In Perzië praktiseerde zelfs de keizerlijke familie incest, aangezien tegen het einde van de Sasanidische periode huwelijken tussen nauwe verwanten de norm waren geworden in het Zoroastrische recht. Uniformiteit in aanbidding werd door de Sasaniden alleen bereikt door gewelddadige vervolging van onorthodoxe praktijken, zelfs tegen medegelovigen binnen een gemeenschappelijk Zoroastrisch kader.

As Harvard University’s Michael McCormick24 posits, it was actually the year 536 and the misery it spawned which could be the worst period of all known human history.25 While his books and research focus on ecology, the moral regression of the world followed in parallel. Wherever a person turned, darkness prevailed. In Roman coliseums, crowds would cheer a lion as it mauled a screaming prisoner. In Persia, even the imperial family practiced incest, as by the late Sasanian period, next-of-kin marriages had become normative in Zoroastrian law.26 Uniformity of worship was only achieved by the Sasanians through violent persecution of unorthodox practices, even against co-religionists within a common Zoroastrian framework.

27 In India waren degenen onderaan het kastenstelsel gelijkwaardig aan, zo niet minderwaardig aan, knaagdieren en ongedierte—aangezien dergelijke dieren soms werden beschouwd als heilige tempelbewoners.

27 In India, those at the bottom of the caste system were equivalent, if not inferior to, rodents and vermin—since such animals were sometimes considered holy temple-dwellers.

In Arabië was het geen uitdaging om een stenen hart te vinden dat het kon verdragen om zijn zoontje of dochtertje levend te begraven. In het christendom zegevierde het mysterie met betrekking tot de identiteit van Jezus Christus ﷺ, waarbij velen beweerden dat hij God incarnate was, terwijl andere geloofsgroepen beweerden dat hij een bedrieglijke prediker was, geboren buiten het huwelijk.

In Arabia, finding a stony heart that could stomach burying his infant daughter alive was no challenge. In Christianity, mystery triumphed regarding the identity of Jesus Christ , many claiming he was God incarnate, while other faith groups alleged he was an imposter preacher born out of wedlock.

Verder naar het oosten aanbaden mensen vuur, water, wapens en geslachtsdelen in plaats van de Schepper. In veel samenlevingen werd een vrouw gezien als iemand die geen ziel had, of als iemand die alleen was geschapen om de man te dienen, en soms kon dat zelfs betekenen dat zij werd verpand in een recreatief gokspel met zijn vrienden of levend werd verbrand bij zijn begrafenis. Veel zuigelingen overleefden de geboorte niet, en nog minder bereikten de volwassenheid. Degenen die in slavernij waren geboren, waren over het algemeen niet in staat hun status te veranderen, en in sommige grote beschavingen uit die historische periode oversteeg deze sector van de samenleving de 75% van de bevolking.28

Further East, people worshipped fire, water, weapons, and genitalia instead of the Creator. In many societies, a woman was seen as having no soul, or as having been created only to serve man, and at times that could even mean pawning her over a recreational gamble with his friends or being burned alive at his funeral. Many infants did not survive birth, and even fewer reached adulthood. Those born into slavery were generally unable to change their status, and in some major civilizations of that historical period, this sector of society exceeded 75% of the population.28

Met de huidige toestand van de wereld, hoe zou God dan geen sprankje hoop kunnen bieden aan de mensen van deze planeet? Het is onvoorstelbaar dat een uiterst barmhartige, almachtige God niet zou ingrijpen. Voorwaar, de Meest Barmhartige heeft Zijn schepping niet in de steek gelaten, maar heeft zich opnieuw tot hen gewend, “...

With this being the condition of the world, how could God not offer a glimpse of hope for the people of this planet? It is unfathomable that a supremely compassionate, all-capable God would not intervene. Indeed, the Most Merciful did not abandon His creation, but reached out to them yet again, “...

“zodat zij die [door ongeloof] zijn vergaan, zouden vergaan op basis van bewijs, en zij die [in geloof] leven, zouden leven op basis van bewijs.”29

so that those who perished [through disbelief] would perish upon evidence and those who lived [in faith] would live upon evidence.”29

Door de laatste profeet, Muhammad ﷺ, te sturen, heeft God hen niet in de steek gelaten, zelfs als sommigen daarna ervoor kiezen zichzelf in de steek te laten door na de verduidelijking te besluiten zijn boodschap te verwerpen.

By sending the final prophet, Muhammad صلى الله عليه وسلم, God did not fail them, even if some choose thereafter to fail themselves by deciding after the clarification to decline his message.